Τέμπη: Πρώτη απόφαση για αποζημίωση από το Δημόσιο – 400.000 ευρώ σε συγγενείς θύματος

Ποσό ύψους 400.000 ευρώ σε τέσσερις συγγενείς θύματος της σιδηροδρομικής τραγωδίας των Τεμπών επιδίκασε το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών.
Σύμφωνα με τον συνήγορο της οικογένειας των δύο θυμάτων που σκοτώθηκαν στα Τέμπη, πρόκειται για την πρώτη απόφαση που επιρρίπτει ευθύνες στο Ελληνικό Δημόσιο για την τραγωδία, λόγω της κακής κατάστασης του σιδηροδρομικού δικτύου.
Ήταν η πρώτη αγωγή που κατατέθηκε για την τραγωδία των Τεμπών, η οποία κατατέθηκε τον Απρίλιο του 2024 ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών κατά του ελληνικού δημοσίου και του ΟΣΕ από τέσσερις συγγενείς ενός πατέρα και του ανήλικου γιου του, που σκοτώθηκαν στην τραγωδία των Τεμπών.
Μετά από τρεις αναβολές η υπόθεση εκδικάστηκε και βγήκε στις 27 Μαρτίου επιδικάζοντας συνολικά 400 χιλιάδες ευρώ στα τέσσερα μέλη της οικογένειας που προσέφυγαν (ήτοι 100 χιλιάδες ανά μέλος).
Ακολουθεί το Δελτίο Τύπου του συνηγόρου της οικογένειας του θύματος:
Δικαστική αναγνώριση της ευθύνης του Ελληνικού Δημοσίου για την τραγωδία των Τεμπών από το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών
Στις 27-3-2026, το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών προέβη σε μία ιδιαίτερα κρίσιμη δικαστική κρίση αναφορικά με την τραγωδία των Τεμπών, αναγνωρίζοντας για πρώτη φορά την ευθύνη του Ελληνικού Δημοσίου για τις συνθήκες που οδήγησαν στο πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα της 28ης Φεβρουαρίου 2023.
Η απόφαση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς αποτελεί την πρώτη δικαστική κρίση, η οποία επιρρίπτει ευθύνες στο Ελληνικό Δημόσιο για το τραγικό αυτό συμβάν, επιβεβαιώνοντας αυτό που όλοι μας είχαμε αντιληφθεί απ’ τη πρώτη στιγμή: ότι το έγκλημα των Τεμπών δεν συνιστά ένα μεμονωμένο ή ένα απλώς τυχαίο γεγονός, αλλά το αποτέλεσμα εγκληματικών παραλείψεων και συστημικής αποτυχίας στη λειτουργία και εποπτεία του σιδηροδρομικού δικτύου.
Στο πολυσέλιδο σκεπτικό της εν λόγω απόφασης επισημαίνεται ρητώς, μεταξύ άλλων, ότι το Ελληνικό Δημόσιο, δια του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, μολονότι γνώριζε ήδη επί μακρόν την επικίνδυνη και απολύτως ανεπαρκή κατάσταση που επικρατούσε στο σιδηρόδρομο, άσκησε πλημμελώς και αναποτελεσματικά την εποπτεία που όφειλε, συμβάλλοντας αιτιωδώς, δια της παράνομης αυτής παράλειψής του, στο ζημιογόνο αποτέλεσμα, το οποίο μπορούσε να αποτραπεί.
Η δικαστική αυτή εξέλιξη καθιστά σαφές ότι η αναζήτηση ευθυνών δεν εξαντλείται σε επιμέρους φυσικά πρόσωπα, αλλά εκτείνεται στον ίδιο τον πυρήνα της λειτουργίας του κρατικού μηχανισμού, ανοίγοντας έτσι το δρόμο για την περαιτέρω δικαστική διερεύνηση πραγματικών ευθυνών και απόδοσης ουσιαστικής δικαιοσύνης στα θύματα και στις οικογένειες τους.
Hellenic Train: Ανακοίνωση για ακινητοποίηση αμαξοστοιχίας λόγω βλάβης

H Hellenic Train ανακοινώνει ότι σήμερα 30 Απριλίου, η αμαξοστοιχία που εκτελούσε το δρομολόγιο IC53 Θεσσαλονίκη – Αθήνα, με 190 επιβάτες, παρουσίασε βλάβη και ακινητοποιήθηκε στις 13:18 μετά τη γέφυρα της Εκκάρας.
Η εταιρεία ενεργοποίησε τις προβλεπόμενες διαδικασίες και μερίμνησε για την αποστολή μηχανών από το Λιανοκλάδι, που έφτασαν στο σημείο στις 14:20 προκειμένου να μεταφέρουν την αμαξοστοιχία στον σταθμό του Λιανοκλαδίου, όπου έγινε η αποβίβαση των επιβατών.
Μετά την άφιξη στον σιδηροδρομικό σταθμό Λιανοκλαδίου, οι επιβάτες μεταφέρθηκαν στον τελικό τους προορισμό με λεωφορεία της Hellenic Train, ενώ ορισμένοι εξ αυτών επέλεξαν να συνεχίσουν το ταξίδι τους με την επόμενη αμαξοστοιχία, με προορισμό επίσης την Αθήνα.
Το προσωπικό της Hellenic Train προσέφερε σνακ και νερό στους επιβάτες κατά την αναμονή τους και στάθηκε στο πλευρό τους από την πρώτη στιγμή ώστε να περιορίσει κατά το δυνατόν την ταλαιπωρία τους.
Η Hellenic Train καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για την συνεχή βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών της και διερευνά τα αίτια της βλάβης.
Η «Επαναστατική Ταξική Αυτοάμυνα» ανέλαβε την ευθύνη για την έκρηξη στη Hellenic Train – Η ανακοίνωση

Η οργάνωση «Επαναστατική Ταξική Αυτοάμυνα» ανέλαβε την ευθύνη για τη βομβιστική επίθεση της Παρασκευής, 11 Απριλίου, στη Hellenic Train, μέσω ανακοίνωσης που εξέδωσε σε ιστοσελίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου.
Πρόκειται για οργάνωση που βρισκόταν ήδη στο μικροσκόπιο της Αντιτρομοκρατικής, καθώς η μεθοδολογία της πρόσφατης επίθεσης ταίριαζε με αυτή στο υπουργείο Εργασίας τον Φεβρουάριο του 2024, συμβάν που είχε αποδοθεί στην «Επαναστατική Ταξική Αυτοάμυνα».
Η οργάνωση ανέλαβε την ευθύνη με κείμενο της σε ιστοσελίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου, το οποίο δημοσιεύθηκε στις 15:42 της Κυριακής (13/4). Στο ίδιο κείμενο, αναλαμβάνει την ευθύνη και για τη βομβιστική επίθεση στο υπουργείο Εργασίας.
Παράλληλα, η οργάνωση ισχυρίζεται ότι η επίθεση στη Hellenic Train πραγματοποιήθηκε ως απάντηση τόσο στο πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα, «όσο και στην προσπάθεια συγκάλυψής του», σημειώνοντας ότι «η συγκάλυψη του εγκλήματος στα Τέμπη είναι η ανάληψη της πολιτικής ευθύνης του από την Κυβέρνηση».
Τις παραπάνω ενέργειες «αφιερώνει στον παλαιστινιακό λαό και την ηρωική αντίστασή του», κλείνοντας με τη φράση: «Τιμή για πάντα στον Κυριάκο Ξυμητήρη και σε όσους και όσες έπεσαν μαχόμενοι στον δρόμο για την κοινωνική επανάσταση».
Ακολουθεί η ανακοίνωση της οργάνωσης, όπως ακριβώς αναρτήθηκε στο διαδίκτυο:
ΑΝΑΛΗΨΗ ΕΥΘΥΝΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΟΜΒΙΣΤΙΚΕΣ ΕΝΟΠΛΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ HELLENIC TRAIN
“Θάνατος στις σκαλωσιές, θάνατος στα τρένα, ο καπιταλισμός θρέφεται με αίμα”
Σύνθημα που γεννήθηκε στις μεγάλες διαδηλώσεις του Μαρτίου του 2023 για το κρατικό καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη.
Στις 26 Ιανουαρίου 2025 και στις 28 Φεβρουαρίου 2025 αντίστοιχα, εκατοντάδες χιλιάδες λαού διαδήλωσαν ενάντια στην κυβέρνηση των δολοφονικών αντεργατικών αναδιαρθρώσεων και στη Hellenic Train, θυγατρική του ιταλικού μονοπωλίου Ferrovie Dello Stato, που φέρει τη βασική ευθύνη για τη δολοφονία 57 συνανθρώπων μας στα Τέμπη στις 28 Φεβρουαρίου 2023.
Οι διαδηλώσεις και οι απεργίες αποτελούν μια συμβολή στη συγκρότηση της συλλογικής μας άμυνας ως Τάξη και παράλληλα, μιας και σημειώθηκαν εντός μιας χώρας με ενεργό ρόλο στον αμερικανοσιωνιστικό γενοκτονικό πόλεμο στην Παλαιστίνη, μια έμπρακτη πράξη αλληλεγγύης στον ηρωικό παλαιστινιακό λαό, που με το όπλο στο χέρι δείχνει το δρόμο για την απελευθέρωση των λαών όλου του κόσμου.
Ειδικότερα, η απεργία της 28ης Φεβρουαρίου αποτέλεσε μια απάντηση στους ποταμούς αίματος που χύνονται καθημερινά στα εργασιακά κάτεργα. Μια απάντηση για τον ανείπωτο πόνο για τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες μας, για τους αδερφούς και τις αδερφές μας, τις μανάδες και τους πατεράδες μας, τους γιους και τις κόρες, τους φίλους και τις φίλες μας, που χάθηκαν ή σακατεύτηκαν στον αγώνα για το μεροκάματο. Μια απάντηση στον αδυσώπητο ταξικό πόλεμο που ζούμε κάθε μέρα εδώ.
Η σφαγή της εργατικής τάξης στους χώρους δουλειάς ως συνειδητή πολιτική του κεφαλαίου και του κρατικού μηχανισμού
Οι αριθμοί για τους θανάτους εν ώρα εργασίας, ακόμα κι αυτοί που δίνουν οι επίσημες κρατικές στατιστικές, οι οποίες δεν καταγράφουν πλήθος περιστατικών (πχ μεταναστών) ή εμφανίζουν θανάτους ως παθολογικούς, είναι αμείλικτοι. Μόνο την τελευταία τριετία πάνω από 600 εργαζόμενοι/ες έχασαν τη ζωή τους και πάνω από 1000 τραυματίστηκαν βαριά (ακρωτηριασμοί, μόνιμες παραλυσίες, βαριά αναπνευστικά και καρδιακά προβλήματα), ενώ χιλιάδες άλλοι τραυματίστηκαν έχοντας ανάγκη ιατρικής νοσηλείας (με όλο το πολύπλευρο κόστος που κάτι τέτοιο συνεπάγεται) σε πάνω από 40 χιλιάδες εργατικά “ατυχήματα”. Αριθμοί που γίνονται κατά πολύ μεγαλύτεροι, αν σε αυτούς συνυπολογίσουμε τους εκατοντάδες νεκρούς το χρόνο, σύμφωνα με εκτιμήσεις ανεξάρτητων διεθνών οργανισμών, από ασθένειες (καρκίνοι, καρδιοαγγειακά) που σχετίζονται με τις ανθυγιεινές συνθήκες εργασίας (πχ μόνιμη έκθεση σε χημικά, καυσαέρια), και τους οποίους το ελληνικό κράτος δεν καταγράφει καν ως τέτοιους κατά παράβαση των διεθνών οδηγιών.
Το μακέλεμα της εργατικής τάξης στους χώρους δουλειάς έχει ονοματεπώνυμο: λέγεται ταξική εκμετάλλευση, κυνήγι του μέγιστου κέρδους από το κεφάλαιο, απόσπαση υπεραξίας. Λέγεται εργοδοτική τρομοκρατία, λέγεται κρατική πολιτική ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας της αγοράς εργασίας, λέγεται εργοδοτικός συνδικαλισμός. Λέγεται μνημόνια, πολιτική μείωσης του δημόσιου χρέους, λέγεται σύμφωνο δημοσιονομικής σταθερότητας της ΕΕ, λέγεται νόμος Αχτσιόγλου, νόμος Χατζηδάκη, νόμος Γεωργιάδη. Λέγεται φτώχια, ανεργία, εκβιασμός της επιβίωσης.
Η ΒΟΥΛΗ είναι ένας μηχανισμός ταξικής κυριαρχίας. Οι υπουργοί και οι υφυπουργοί, οι γενικοί γραμματείς, οι τεχνοκράτες του ΣΕΒ, των τραπεζών και των εφοπλιστών που στελεχώνουν τις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές για τη σύσταση των αντεργατικών νόμων γνωρίζουν πολύ καλά τις συνέπειες των νόμων που ψηφίζουν. Έχουν πλήρη συνείδηση ότι η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, οι υποχρεωτικές απλήρωτες υπερωρίες, η εξαήμερη εργασία, το πετσόκομμα των βαρέων και ανθυγιεινών, η σύνδεση μισθού παραγωγικότητας (νόμος για τoν κατώτατο μισθό), η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, η κατάργηση ουσιαστικά της επιθεώρησης εργασίας, η ποινικοποίηση της απεργίας και η απελευθέρωση των απολύσεων, η κατάργηση βασικών προδιαγραφών ασφαλείας, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην εκτόξευση του αριθμού των θανάτων και των τραυματισμών των εργαζομένων. Αυτή είναι όμως η δική τους δουλειά, ο δικός τους ρόλος, γι αυτό βρίσκονται στη θέση αυτή. Για να θωρακίζουν και να ενισχύουν την κερδοφορία των καπιταλιστών με το αίμα της εργατικής τάξης : με το αίμα των οικοδόμων, των ναυτεργατών και των λιμενεργατών, με το αίμα των οδηγών δικύκλου και των εργαζόμενων στα τρένα και τις μεταφορές, με το αίμα των εργαζόμενων στα τηλεφωνικά κέντρα και την εστίαση, με το αίμα των εργατών στις βιομηχανίες και τα δημόσια έργα, με το αίμα των μεταναστών εργατών γης.
Γι αυτό ακριβώς τα πρόσωπα και οι δομές του βρίσκονται στο στόχαστρο του προλεταριάτου και του επαναστατικού κινήματος διαχρονικά. Από την εκτέλεση από αντάρτες πόλης στην Κατοχή του φασίστα δωσίλογου υπουργού εργασίας Καλύβα ως τις αιματηρές μάχες του οικοδομικού κινήματος τη δεκαετία του 1960 μπροστά από αυτό και τις επιθέσεις σε δομές του στη διάρκεια της Χούντας από αντιδικτατορικές οργανώσεις, κι από την διαρκή στόχευση του μεταπολιτευτικά από επαναστατικές οργανώσεις ως τους μαχητικούς αποκλεισμούς του από εργατικά σωματεία.
Η υπεράσπιση της ζωής της εργατικής τάξης όρος για την πολιτική της συγκρότηση και την αντεπίθεση της
Ο αγώνας ενάντια στο γενικευμένο εργασιακό σφαγείο είναι για την εργατική τάξη αγώνας ζωής. Αγώνας για το παρόν και το μέλλον της. Ένας αγώνας αμυντικός και ταυτόχρονα επιθετικός -επαναστατικός. Καμιά εργατική διεκδίκηση δεν μπορεί να κερδηθεί αν προηγουμένως δεν μπορούμε να υπερασπίσουμε αποτελεσματικά την ίδια τη ζωή μας, και από την άλλη καμιά ουσιαστική περιφρούρηση των κεκτημένων μας δεν μπορεί να υπάρξει αν αυτή η περιφρούρηση δεν γίνεται αντιληπτή ως αφετηρία για κατακτήσεις και επαναστατικά άλματα. Ασφαλώς δεν έχουμε κάποια αυταπάτη ότι μπορεί εντός του καπιταλιστικού συστήματος να υπάρξουν ασφαλείς συνθήκες εργασίας. Η εργασία στον καπιταλισμό ήταν, είναι και θα είναι εγγενώς ανασφαλής ως νόμιμη κλοπή της εργατικής δύναμης από το κεφάλαιο, ως εργασία αλλοτριωμένη, ως μισθωτή σκλαβιά σε τελική ανάλυση.
Μέχρις ότου ωστόσο απελευθερωθεί η εργασία από τα δεσμά του κεφαλαίου ή σωστότερα προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος γι αυτήν και την “κοινωνία των ελεύθερα συνεταιρισμένων παραγωγών” θα πρέπει πριν από όλα να επιστρέφουμε από τις δουλειές μας ζωντανοί και υγιείς. Και για να γίνει κάτι τέτοιο πρώτο μέλημα μας δεν μπορεί να είναι άλλο από την πολύπλευρη ανάπτυξη του ελπιδοφόρου πολυεθνικού προλεταριακού ρεύματος που γεννιέται σήμερα στα έγκατα της καπιταλιστικής παραγωγής: από τα κάτεργα των τηλεφωνικών κέντρων ως τις εταιρείες ταχυμεταφορών και από τα λιμάνια και τα εργοστάσια ως τα φραουλοχώραφα και όλα τα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς.
Γιατί όπως έχει δείξει η ιστορική πείρα εκεί μέσα ακριβώς, στις υψηλές θερμοκρασίες της ταξικής πάλης εκεί που “δένεται το ατσάλι”, γεννιούνται οι επαναστατικές ταξικές οργανώσεις του μέλλοντος, εκείνες που θα γειώσουν στον παρόντα ιστορικό χρόνο το επαναστατικό πρόταγμα, και θα συγκροτήσουν προς την κατεύθυνση αυτή την αναγκαία πολιτικοστρατιωτική δομή για την αναμέτρηση με την αστική τάξη, το κράτος της και τους ιμπεριαλιστές συμμάχους της.
– Το κρατικό καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη ως σημείο καμπής της ταξικής πάλης
Αντίστοιχα όπως το εργασιακό σφαγείο, έτσι και το κρατικό καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη και η κυβερνητική διαχείριση-συγκάλυψη του με όρους μαφίας και κοινωνικής ταπείνωσης, έφεραν ορμητικά στο προσκήνιο το ζήτημα της ταξικής οργάνωσης και άμυνας, των μορφών πάλης, της επαναστατικής προοπτικής. Για την εξέλιξη της ταξικής πάλης στη μεταμνημονιακή εποχή, τα Τέμπη αποτέλεσαν τομή. Φώτισαν και παράλληλα συμπύκνωσαν με τρόπο εκρηκτικό κεντρικές όψεις του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού. Από την ένταση της αντίθεσης κεφαλαίου εργασίας και τη -ληστρική-ιδιοποίηση του κοινωνικού πλούτου από το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, ως τον ρόλο του κράτους ως συλλογικού καπιταλιστή και το ταξικό περιεχόμενο της αστικής δικαιοσύνης. Και από τη -μηδαμινή- αξία των ζωών της τάξης μας για το κεφάλαιο και το -σάπιο- ηθικό υπόβαθρο της κρατικής κυβερνητικής εξουσίας ως τη δύναμη της λαϊκής κινητοποίησης, της ταξικής αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς. Ειδικότερα το έγκλημα στα Τέμπη κατέδειξε τι σήμαιναν τα μνημόνια, οι ιδιωτικοποιήσεις, οι πολιτικές μείωσης του δημόσιου χρέους και των ελλειμμάτων. Τι σήμαιναν οι εθνικοί στόχοι της παραμονής στην ΕΕ και την ΟΝΕ. Όσο κι αν πασχίζει η συστημική προπαγάνδα για το αντίθετο, από τις 28/2/2023 στο κοινωνικό θυμικό ως απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα έχει εντυπωθεί μεταξύ άλλων και το “θάνατος- δολοφονία 57 ανθρώπων στα Τέμπη”.
– Το χρέος του ΟΣΕ ως μεταφορά πλούτου από την εργατική τάξη στο κεφάλαιο, με εγγυητή το κράτος
Η πορεία ιδιωτικοποίησης του δημόσιου σιδηρόδρομου και τα αποτελέσματα που αυτή σηματοδότησε είναι αποκαλυπτικά και δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνειών. Αντίστοιχα όπως συνέβη σε όλες τις δημόσιες υποδομές, από τον ΟΤΕ, τη ΔΕΗ, την ΕΥΔΑΠ και τη δασοπυρόσβεση, ως τη δημόσια Υγεία και Παιδεία, η απαξίωση και η διάλυση του δημόσιου σιδηρόδρομου υπήρξε συγκεκριμένη κρατική πολιτική, ενταγμένη στις στρατηγικές του ελληνικού καπιταλισμού και της ΕΕ. Οι δημόσιες συγκοινωνίες, όπως όλες οι δημόσιες υποδομές αποτελούν για την ελληνική αστική τάξη ένα βαρίδι, ένα περιττό βάρος που πάντα ήθελε να ξεφορτωθεί πριν βέβαια τις λεηλατήσουν οι μεγαλοεργολάβοι του δημοσίου, οι τράπεζες και οι ημέτεροι των αστικών κομμάτων και κυβερνήσεων.
Έτσι κι αλλιώς, ο όρος “δημόσια συγκοινωνία”, αναφερόμενος στον ΟΣΕ μόνο καταχρηστικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί, όπως αντίστοιχα καταχρηστική είναι κάθε χρήση του όρου “δημόσια” όταν προσδιορίζει επιχειρήσεις του αστικού κράτους. Γιατί ο ΟΣΕ από τότε που ιδρύθηκε το 1971 από τη Χούντα (διατηρώντας μάλιστα μεγάλο μέρους του χουντικού διοικητικού προσωπικού και μετά τη Μεταπολίτευση), συγκροτήθηκε με όρους ιδιωτικής επιχείρησης και όχι βέβαια ως μια υπηρεσία προσανατολισμένη στην προώθηση του δημόσιου συμφέροντος. Γι’ αυτό υπαγόταν πάντα εντός του καπιταλιστικού λογιστικού πλαισίου που όριζε η σχέση του κέρδους με τις ζημίες, αντίθετα από ότι θα αντιστοιχούσε σε μια δημόσια, έστω και υπό κρατικό έλεγχο, υπηρεσία που υποτίθεται υπάρχει για να εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον, ανεξαρτήτως κέρδους.
Τι εμφανιζόταν όμως ως ζημιά στον ΟΣΕ, και πώς με την πάροδο των χρόνων οι ζημιές αυτές συσσωρεύτηκαν για να δημιουργήσουν το τεράστιο χρέος του οργανισμού και μετά τη χρεοκοπία του και το ξεπούλημα του στο κεφάλαιο, και συγκεκριμένα στο ιταλικό μονοπώλιο των σιδηροδρόμων Ferrovie Dello Stato, θυγατρική του οποίου είναι η Ηellenic Train; Πέρα από την προκλητική κλοπή του δημόσιου χρήματος από τις διορισμένες από τα αστικά κυβερνητικά κόμματα και στενά συνδεδεμένες με εργολάβους του Δημοσίου διοικήσεις του ΟΣΕ -που γέννησαν και την κοινωνικά απεχθή όπως και στον υπόλοιπο δημόσιο τομέα κάστα της ανώτερης δημοσιοϋπαλληλικής γραφειοκρατίας-, αυτό που εμφανιζόταν ως ζημιά ήταν η διαφορά των λιγοστών εσόδων -από τα σχετικά φτηνά εισιτήρια – σε σχέση με τα μεγάλα έξοδα που απαιτούνταν ώστε ο σιδηρόδρομος να λειτουργεί στοιχειωδώς. Μια απόκλιση την οποία κάλυπτε ως όφειλε το κράτος, έστω και περιορισμένα αφού τα λεφτά που δαπανούσε ήταν τόσα ώστε απλά ο ΟΣΕ να φυτοζωεί, λεφτά βέβαια τα οποία δεν ήταν δικά του, αλλά λεφτά του λαού που προέρχονταν από τη βαριά φορολογία του. Στην πραγματικότητα λοιπόν ο κλεμμένος κοινωνικός πλούτος που το αστικό κράτος υπεξαιρούσε -την ίδια ώρα που απάλλασσε από τη φορολογία το μεγάλο κεφάλαιο- για να χρηματοδοτήσει υποτυπωδώς τις δημόσιες υπηρεσίες, παρακρατώντας βέβαια και ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό για τους ανθρώπους του, εγγραφόταν ως χρέος του ΟΣΕ. Και έναντι ποιων ήταν το χρέος αυτό του ΟΣΕ και άρα του κράτους και τελικά του λαού και της εργατικής τάξης; Μα έναντι των δανειστών του ελληνικού κράτους δηλαδή των τραπεζών και και κατά συνέπεια των δανειστών των ελληνικών τραπεζών, δηλαδή του ευρωπαϊκού και κυρίως γερμανικού, αγγλικού και γαλλικού χρηματιστικού κεφαλαίου, όπως βέβαια και του αμερικανικού. Η ληστρική φύση του καπιταλιστικού ιμπεριαλιστικού συστήματος που μετατρέπει το χρέος του κεφαλαίου προς την εργατική τάξη σε χρέος της εργατικής τάξης προς το κεφάλαιο και τη ληστεία του κοινωνικού πλούτου μιας χώρας σε χρέος του λαού της χώρας αυτής στο ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο, είναι αποκαλυπτική.
Η ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ, ως κρατική στρατηγική, επιταγή της ΕΕ και μνημονιακή δέσμευση
Σε αυτό το πλαίσιο, κι ενώ τα χρέη συσσωρεύονταν την ώρα που ο σιδηρόδρομος εξακολουθούσε να λειτουργεί με όρους περασμένων δεκαετιών με απαρχαιωμένο και μικρό δίκτυο, οι αστικές ιαχές για τον εκσυγχρονισμό και την εξυγίανση του ΟΣΕ και οι επιταγές της ΕΕ για την “ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του τομέα μεταφορών και συγκοινωνιών” ως προαπαιτούμενο για την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ και αργότερα στην ΟΝΕ, αποτέλεσαν στην πραγματικότητα τον πολιορκητικό κριό για τη διάλυση και τελικά την ιδιωτικοποίηση του. Το 1996 το εκσυγχρονιστικό πλέον ΠΑΣΟΚ θα προβεί στην πρώτη κατάτμηση του ΟΣΕ, με την ίδρυση της ΕΡΓΟΣΕ ΑΕ που ανέλαβε με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια τον εκσυγχρονισμό του δικτύου, ενώ πέντε χρόνια αργότερα συστήνεται η ΓΑΙΟΣΕ ΑΕ για την εκμετάλλευση της ακίνητης περιουσίας του ΟΣΕ. Το 2005 επί κυβέρνησης ΝΔ, εμβαθύνεται ο κατακερματισμός του ΟΣΕ -αφού προηγουμένως είχε πραγματοποιηθεί μια ακόμα τεράστια μεταφορά πλούτου από τα κάτω προς τα πάνω μέσω της κρατικοποίησης του ύψους 4,5 δισ. ευρώ χρέους του ΟΣΕ- με την ίδρυση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΑΕ που αναλαμβάνει τα επιβατικά και εμπορικά δρομολόγια του ΟΣΕ, προικοδοτούμενη αδρά μάλιστα, στη βάση των οδηγιών της ΕΕ, με δεκάδες εκατομμύρια ευρώ. Τρία χρόνια αργότερα το 2008 και ενώ ο βουλευτής τότε της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης μιλούσε ανοιχτά από τη Βουλή για την ανάγκη άμεσης ιδιωτικοποίησης του ΟΣΕ “προκειμένου να μην επιβαρύνεται άλλο ο ελληνικός λαός”, ο τότε υπουργός Μεταφορών Κ. Χατζηδάκης θα βάλει τις βάσεις για την ανασυγκρότηση -ιδιωτικοποίηση του, δημαγωγώντας ασύστολα για τις συνθήκες ενός σοβαρού σιδηροδρομικού δυστυχήματος στον Μπράλο την ίδια χρόνια με 16 τραυματίες, όπου και πάλι το “ανθρώπινο λάθος” και το “κακό δημόσιο” είχαν προβληθεί ως αιτίες, και όχι τα υπερφορτωμένα βαγόνια με σκοπό το κέρδος κατά παράβαση κάθε κανονισμού, όπως τα πορίσματα των πραγματογνωμόνων απέδειξαν.
Αυτό που δεν πρόλαβε να υλοποιήσει η ΝΔ λόγω της κυβερνητικής αλλαγής του 2009, θα αναλάβει να συνεχίσει η νέα κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ εκχωρώντας σε ιδιώτες το 49% της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, μέχρις ότου η χρεοκοπία του ελληνικού κράτους το 2010 και η υπαγωγή του σε καθεστώς μνημονιακής εποπτείας από την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ διαμορφώσει νέες δυναμικές. Η πλήρης ιδιωτικοποίηση του σιδηρόδρομου θα καταστεί μνημονιακή δέσμευση του ελληνικού κράτους έναντι των δανειστών του, προκειμένου να εκταμιεύονται οι δόσεις της “σωτηρίας” του από το γιγαντιαίο χρέος που είχε συσσωρευτεί από πλήθος ληστρικών διαδικασιών αντίστοιχου περιεχομένου με αυτές που δημιούργησαν και το χρέος του σιδηρόδρομου, που το 2010 είχε φτάσει αισίως τα 10 δις ευρώ.
Στα χρόνια που θα ακολουθήσουν ο σιδηρόδρομος θα πορεύεται με μειωμένο και κακοπληρωμένο προσωπικό, ανύπαρκτες επενδύσεις σε νέες τεχνολογίες και προδιαγραφές ασφαλείας, πλήρως δηλαδή απαξιωμένος ώστε το 2017 – επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ και με τη σύμφωνη γνώμη βέβαια ΠΑΣΟΚ, ΝΔ- να γίνει επιτέλους, μέσω του ΤΑΙΠΕΔ, η ιδιωτικοποίηση ξεπούλημα έναντι 45 εκατομμυρίων ευρώ στο ιταλικό μονοπώλιο Ferrovie Dello Stato. Πουλήθηκε δηλαδή στο κεφάλαιο έναντι του παραπάνω ευτελούς τιμήματος ένα δημόσιο αγαθό, το οποίο είχε πληρωθεί με δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ κλεμμένης εργατικής υπεραξίας.
Η τεράστια αυτή μεταφορά πλούτου από την κοινωνική βάση στο κεφάλαιο και δη το ξένο, επιχειρήθηκε να δικαιολογηθεί από τον τότε πρωθυπουργό Τσίπρα ως επιβεβλημένη από τα μνημόνια υποχρέωση και ότι χωρίς αυτήν την πώληση το ελληνικό κράτος θα πλήρωνε πρόστιμο 600 εκατομμυρίων ευρώ στην ΕΕ, ενώ θα τίθετο υπό αίρεση η καταβολή των δόσεων. Και πράγματι έτσι ήταν, μόνο που δεν ξεχνάμε πως η τότε κυβέρνηση ήταν αυτή που είχε ψηφίσει το τρίτο μνημόνιο ακυρώνοντας τη σαρωτική λαϊκή αντιμνημονιακή βούληση του Ιούλη του 2015, όπως δεν ξεχνάμε ότι ο ίδιος είχε δημοσίως εκφραστεί θετικά για την ιδιωτικοποίηση, τονίζοντας ότι στη σύμβαση πώλησης το ιταλικό μονοπώλιο προβλεπόταν να προβεί σε παραγωγικές επενδύσεις ύψους 600 εκατομμυρίων ευρώ τα επόμενα χρόνια. Ωστόσο καμία επένδυση δεν έγινε -άλλωστε δεν υπήρξε και κανένας έλεγχος ως προς αυτό, μην τυχόν και δυσαρεστηθούν οι νέοι επενδυτές- παρά τα δύο πολύ σοβαρά σιδηροδρομικά δυστυχήματα, στις Σέρρες το πρώτο το 2016 με δύο νεκρούς και στο Άδενδρο Θεσσαλονίκης το δεύτερο με τρεις νεκρούς. Δυστυχήματα που είχαν αναδείξει τη μη ύπαρξη ακόμα και των βασικών προδιαγραφών ασφαλείας, φωτοσήμανση, τηλεδιοίκηση, ευρωπαϊκό σύστημα ETCS, μονή γραμμή σε μεγάλο μέρος του δικτύου κ.α. σύμφωνα με τις σαφείς από τότε καταγγελίες των εργαζόμενων. Δυστυχήματα που είχαν αναδείξει το σκάνδαλο της μη υλοποίησης της περίφημης σύμβασης 717 του 2014 αξίας πολλών εκατομμυρίων ευρώ, σύμβαση με την οποία πολλά για τα αναγκαία για την ασφάλεια του σιδηροδρόμου θα είχαν υλοποιηθεί, που όμως σκοπίμως από την ιδιωτική -στην ουσία- ΕΡΓΟΣΕ και τους αρμόδιους κρατικούς κυβερνητικούς αξιωματούχους (υπουργούς, γενικούς γραμματείς) υπονομευόταν, για να παραμείνει απαξιωμένος ο ΟΣΕ, την ώρα που τα κονδύλια της σύμβασης γινόταν αντικείμενο προκλητικής διασπάθισης τους από τη διοίκηση της ΕΡΓΟΣΕ.
Διψασμένη για υπηρεσίες στο μεγάλο κεφάλαιο ύστερα από 5 σχεδόν χρόνια μακριά από τη διακυβέρνηση και τις προσόδους της, η Νέα Δημοκρατία, το κατεξοχήν ιστορικά κόμμα της ελληνικής αστικής τάξης, θα εμβαθύνει την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και την πολιτική του “όλα στο κεφάλαιο”, σε όλους τους τομείς. Ειδικότερα σε ότι αφορά τον σιδηρόδρομο, η κυβέρνηση θα φτάσει να καυχιέται για τους θετικούς ισολογισμούς που εμφάνιζε πλέον ο ιδιωτικοποιημένος σιδηρόδρομος της κρατικής επιδότησης και του κρατικά διαγραμμένου χρέους, αλλά και για τον “εκσυγχρονισμό και την ασφάλεια του”, παρόλο που ήταν συνεχείς οι καταγγελίες των εργαζομένων για την άθλια κατάσταση του δικτύου, τη μη υλοποίηση της σύμβασης 717 όσο και για το ακατάλληλο είδος πολλών αμαξοστοιχιών που χρησιμοποιούνταν από τη Ηellenic Train. Για να την επιβραβεύσει μάλιστα για τις υπηρεσίες της αυτές, η κυβέρνηση της ΝΔ θα φτάσει τον Ιούλιο του 2022 να υπογράψει με τη Ηellenic Train μια σύμβαση με την οποία το ελληνικό κράτος αναλάμβανε για 15 χρόνια να καταβάλλει ετησίως πάνω από 60 εκατομμύρια ευρώ (συνολικά πάνω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ), μεταξύ άλλων και για την ανάπτυξη των άγονων γραμμών του δικτύου -κάτι που ουδέποτε έγινε-, ενώ με νόμο απάλλαξε την εταιρεία από το σύνολο σχεδόν των υποχρεώσεων της ύψους 600 εκατομμυρίων, που είχε αναλάβει όταν υπογράφτηκε η σύμβαση πώλησης το 2017. Νόμος που συνοδεύτηκε ανερυθρίαστα από διθυραμβικές δηλώσεις της κυβέρνησης και του αρμόδιου υπουργείου Μεταφορών με επικεφαλής τον Κώστα Καραμανλή για την “νέα εποχή στις υπηρεσίες και την ασφάλεια του σιδηρόδρομου”.
Το έγκλημα στα Τέμπη, η κυβέρνηση και η Ηellenic Train
Από εκεί και πέρα πλέον ήταν όλα προδιαγεγραμμένα. Η Ηellenic Train αδρά χρηματοδοτημένη και απαλλαγμένη από κάθε ίχνος τυπικού έστω περιορισμού κι έχοντας δίπλα της μια κυβέρνηση αδίστακτη στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων της, μπορούσε πλέον να επιδοθεί απερίσπαστη σε αυτό που ορίζει το dna κάθε καπιταλιστικής επιχείρησης. Στο κυνήγι δηλαδή του μέγιστου κέρδους, στο πεδίο εκείνο που όπως έχει πει ο Μαρξ “δεν υπάρχει έγκλημα που δεν είναι ικανό το κεφάλαιο να διαπράξει και νόμο ανθρώπινο που να μην μπορεί να τσαλαπατήσει”.
Στις 28 Φεβρουαρίου 2023 λοιπόν, σε συνθήκες που είχαν προσεγγιστεί αρκετές φορές στο παρελθόν, μια εμπορική και μια επιβατική αμαξοστοιχία συγκρούστηκαν μετωπικά στα Τέμπη με αποτέλεσμα το θάνατο 57 συνανθρώπων μας, ανθρώπων της εργατικής τάξης. Μανάδων, πατεράδων, γιων, κορών, γιαγιάδων, παππούδων. Νεολαίων, φοιτητών, εργαζόμενων, μηχανοδηγών, μεταναστών, συνταξιούχων.
Το σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας που λειτουργούσε ακόμα με μονές γραμμές, ελλείψει οποιασδήποτε επένδυσης για την ανάπτυξή του, “ως κόστους που επιβαρύνει τους θετικούς ισολογισμούς της εταιρείας”, δεν ήταν εφοδιασμένο ούτε με φωτοσήμανση, ούτε με τηλεδιοίκηση, ούτε βέβαια με τα σύγχρονα μέσα αποτροπής της αντίθετης κίνησης σε μονή γραμμή. Αποτελούσαν κι αυτά “αντιπαραγωγικά για τον ανταγωνισμό κόστη”. Η διοίκηση της Ηellenic Train και βέβαια η κυβέρνηση και το υπουργείο Μεταφορών γνώριζαν πολύ καλά τι σήμαιναν αυτές οι εγκληματικές ελλείψεις. Ήξεραν πολύ καλά ότι χωρίς όλα αυτά τα συστήματα, ο υποστελεχωμένος λόγω περικοπών στο προσωπικό και χωρίς υποδομές ασφαλείας σιδηρόδρομος, ήταν μοιραίο κάποια στιγμή -ακόμα και στη βάση ενός ανθρώπινου λάθους εξαιτίας της ελλιπούς εκπαίδευσης και της υπερεντατικής εργασίας των εργαζομένων- να φέρει πολύνεκρα δυστυχήματα. Και βέβαια αλίμονο αν το 2023 με αυτήν την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνατοτήτων, το ζήτημα της ασφάλειας εκατοντάδων ανθρώπων να επαφίεται αποκλειστικά στον ανθρώπινο παράγοντα, χωρίς πολλαπλές δικλείδες ασφαλείας που να εκμηδενίζουν το αποτέλεσμα ενός λάθους. Αυτές οι δικλείδες ωστόσο δεν υπήρχαν, με πλήρη συνείδηση από πλευράς Ηellenic Train ότι κάτι τέτοιο ισοδυναμεί με ευθεία έκθεση του επιβατικού κοινού στο θάνατο. Και βέβαια με πλήρη συνείδηση από πλευράς υπουργείου Μεταφορών, που έψεγε δια στόματος Κ. Καραμανλή τους εργαζόμενους ως “κακομαθημένους” -όπως σήμερα αποκαλεί ο υπουργούς Υγείας τους αγωνιζόμενους υγειονομικούς- όταν αυτοί του εξέθεταν το τεράστιο κενό ασφαλείας, τις άθλιες εργασιακές συνθήκες και τη μη υλοποίηση της σύμβασης 717.
Ασφαλώς η στάση της Ηellenic Train και της κυβέρνησης είναι απολύτως συμβατή με το “είναι” τους. Και σίγουρα δεν μπορεί κανείς να περιμένει ευαισθησία για τη ζωή του λαού, από αυτούς που συστηματικά για χρόνια τον λήστευαν. Αδίστακτοι εγκληματίες καπιταλιστές είναι οι ιδιοκτήτες της Ηellenic Train, το ιταλικό κρατικό μονοπώλιο Ferrovie Dello Stato. Una faca una raca με τους αντίστοιχους “δικούς” μας δολοφόνους της εργατικής τάξης: τους εφοπλιστές, τους βιομήχανους, τους τραπεζίτες και τους πολιτικούς εκπροσώπους τους, με πολλούς από τους οποίους άλλωστε συνεργάζεται στενά. Και βέβαια η Ferrovie Dello Stato είναι σάρκα από τη σάρκα του πάντα φασιστικού στον πυρήνα του -και ανοιχτά σήμερα- ιταλικού κράτους και της ιμπεριαλιστικής ιταλικής μεγαλοαστικής τάξης με τις σφαίρες επιρροής στη Βόρεια Αφρική και τη Μεσόγειο και την κεντρική θέση στο ευρωπαϊκό βιομηχανικό καταμερισμό.
Ένα μονοπώλιο με οργανικές σχέσεις με τη νατοϊκή πολεμική μηχανή και το σιωνιστικό κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, όπως μαρτυρούν αφενός οι δουλειές του με στρατιωτικές βιομηχανίες που εφοδιάζουν το ΝΑΤΟ και αφετέρου οι σχέσεις του με τη σιωνιστική ΖΙΜ, βασική μεταφορέα οπλισμού προς το Ισραήλ, όπως και με το ίδιο το σιωνιστικό κράτος για το οποίο αναλαμβάνει πλήθος εμπορικών μεταφορών, γι’ αυτό και διατηρεί γραφεία στο Τελ Αβίβ. Ένα μονοπώλιο με μακρά ιστορία ταξικού πολέμου ενάντια στο ιταλικό προλεταριάτο, που κυοφόρησε και την ένοπλη αντιβία από πλευράς του τελευταίου, στα χρόνια της επαναστατικής αναμέτρησης τη δεκαετία του 1970 στην Ιταλία.
Η συγκάλυψη του εγκλήματος στα Τέμπη ως ανάληψη της πολιτικής ευθύνης του από την κυβέρνηση
Ο ταξικός χαρακτήρας του εγκλήματος στα Τέμπη καθόρισε όπως ήταν επόμενο και τους όρους της πολιτικής και δικαστικής διαχείρισης του από πλευράς κυβέρνησης και Ηellenic Train. Απέδωσαν κατευθείαν ακόμα και την ώρα που το αίμα δεν είχε στεγνώσει το δυστύχημα στο ανθρώπινο λάθος και στις “χρόνιες παθογένειες του ελληνικού κράτους και δημοσίου”, απαιτώντας στην πραγματικότητα ακόμα μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων για το κεφάλαιο, περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις και νέες επιθέσεις σε ό,τι δημόσια υποδομή έχει απομείνει. Μπάζωσαν αστραπιαία με κυβερνητική εντολή-αδιαφορώντας για τις σωρούς των νεκρών- και κατά παράβαση κάθε πρωτοκόλλου τον τόπο του δυστυχήματος, δυσχεραίνοντας έτσι σημαντικά την έρευνα προκειμένου να καλύψουν τις ποικίλες ευθύνες της Ηellenic Train, μεταξύ άλλων αυτές για την τεράστια πυρόσφαιρα που κόστισε τη ζωή σε επιβαίνοντες, ευθύνες που θα μπορούσαν να αποκαλύψουν σοβαρές πτυχές της σύνδεσης κράτους, κεφαλαίου, Ηellenic Train και παράνομου-μαύρου κεφαλαίου. Έβγαλαν από το κάδρο των ποινικών ευθυνών, δια μέσω της δικιά τους δικαιοσύνης, τη διοίκηση της Ηellenic Train και του υπουργείου Μεταφορών, όπως βέβαια και όλους τους υπεύθυνους μέσα στα χρόνια, ανώτατους κυβερνητικούς και κρατικούς παράγοντες, που συνετέλεσαν ώστε ο σιδηρόδρομος να βρίσκεται σε αυτήν ακριβώς την κατάσταση που βρισκόταν στις 28/2/ 2023: δηλαδή ένας σιδηρόδρομος δημόσιος κίνδυνος.
Στην πραγματικότητα εδώ δεν μιλάμε καν για συγκάλυψη, αλλά για ανάληψη της ευθύνης για τη δολοφονία 57 ανθρώπων. Γιατί όταν όχι απλά δεν διώκεται, αλλά παραμένει στο τιμόνι του σιδηροδρόμου η ιδιοκτήτρια εταιρεία που καταφανώς ευθύνεται για το έγκλημα τότε μιλάμε ασφαλώς για ανάληψη της πολιτικής ευθύνης από την κυβέρνηση, το κεφάλαιο και την εποπτεύουσα ΕΕ, μέσω της αστικής δικαιοσύνης, στο γνώριμο ιστορικά της ρόλο η τελευταία να συγκαλύπτει τα εγκλήματα του συστήματος (από τους μεγαλόσχημους δωσίλογους της κατοχής και τους βασανιστές της Χούντας, ως τους δολοφόνους καπιταλιστές σήμερα και τα εκτελεστικά τους όργανα, τα σώματα ασφαλείας). Μια ανάληψη ευθύνης που γίνεται ακόμα πιο εκκωφαντική όταν ακόμα και σήμερα δεν έχουν τοποθετηθεί τα στοιχειώδη συστήματα ασφαλείας στο σιδηρόδρομο, όπως απέδειξαν πλήθος περιστατικών με πιο χαρακτηριστικό αυτό στους Αγίους Αναργύρους πριν λίγους μήνες, όπου από τύχη δεν είχαμε νέα μετωπική σύγκρουση τρένων γεμάτων επιβατών. Που γίνεται ακόμα πιο εκκωφαντική όταν η ΕΕ συνεχίζει να εξαρτά τα δημοσιονομικά της προγράμματα για την Ελλάδα από την πορεία των ιδιωτικοποιήσεων στις μεταφορές, ενώ τοποθετεί επίτροπο μεταφορών στην ΕΕ τον εκλεκτό του Μητσοτάκη, Τζιτζικώστα ως εγγυητή ουσιαστικά της συγκάλυψης του εγκλήματος στα Τέμπη.
Πρακτικά σήμερα η κυβέρνηση, το κράτος, το κεφάλαιο, η δικαιοσύνη, συνολικά το εγχώριο σύστημα εξουσίας, λένε με απύθμενο κυνισμό σε όλη την κοινωνία : “αυτό είναι το πλαίσιο λειτουργίας του συστήματος στο οποίο ζείτε”. Αντίστοιχα όπως οι νεκροί στα εργασιακά κάτεργα, αντίστοιχα όπως οι νεκροί στην Πύλο, αντίστοιχα όπως οι νεκροί στις πυρκαγιές και τις πλημμύρες, αντίστοιχα όπως οι νεκροί στα αστυνομικά τμήματα, αντίστοιχα όπως οι κακοποιημένες και δολοφονημένες γυναίκες των κυκλωμάτων trafficking, αντίστοιχα όπως η γενοκτονία στη Γάζα στην οποία το ελληνικό κράτος συμμετέχει ενεργά, οι νεκροί στα Τέμπη είναι ο απαραίτητος φόρος αίματος για να υπάρχει και να αναπαράγεται το σύστημα. Όπως ακριβώς το έλεγε το σύνθημα των διαδηλώσεων τον Μάρτιο του 2023 : “Θάνατος στις σκαλωσιές, θάνατος στα τρένα ο καπιταλισμός θρέφεται με αίμα”.
Ο εκφασισμός του εγχώριου καπιταλιστικού πολιτικού συστήματος και το αντίπαλο ταξικά δέος που παλεύει να συγκροτηθεί
Οι κυβερνώντες πίστεψαν ότι με την παραπάνω γραμμή -ένα μείγμα αστικής νεοφιλελεύθερης αλαζονείας και ακροδεξιάς ωμότητας- θα μπορούσαν να επιβληθούν εναντίον μιας κοινωνίας βαριά τραυματισμένης από τις ήττες του πρόσφατου παρελθόντος και αποκαμωμένης από την καθημερινή μάχη της επιβίωσης. Διαψεύστηκαν ωστόσο παταγωδώς. Το μεγάλο κοινωνικό ξέσπασμα του Μαρτίου του 2023, με τρεις εβδομάδες κινητοποιήσεων με πολλές εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους σε όλη τη χώρα, οι οποίες πέτυχαν τη σύνθεση πλήθους πολιτικών πρακτικών (διαδηλώσεις, μεγάλες απεργίες- η μια μάλιστα οργανωμένη από τα κάτω χωρίς την εργοδοτική ΓΣΕΕ, καταλήψεις, συγκρούσεις- οδομαχίες) αποτέλεσε την πρώτη ηχηρή απάντηση. Μια απάντηση, που άντλησε προφανώς παρακαταθήκες από τις αξιοσημείωτες μάχες οπισθοφυλακών της προηγούμενης περιόδου (πανδημία- υγειονομική κρίση, απεργία πείνας του επαναστάτη Δ. Κουφοντίνα, εργατικοί αγώνες, εξεγερτικά γεγονότα στη Νέα Σμύρνη), και η οποία άνοιξε ένα σοβαρό ρήγμα στις σχέσεις κοινωνικής αντιπροσώπευσης, το οποίο τροφοδότησε ποικίλες πολιτικές διεργασίες και δυναμικές, ορατές και υπόγειες, που νομοτελειακά θα έβρισκαν ξανά το δρόμο να εκδηλωθούν. Οι εκλογές του 2023 με την εμφατική νίκη της Νέας Δημοκρατίας δεν έκλεισαν το ρήγμα αυτό, ούτε βέβαια σήμαιναν, όπως δυστυχώς και ουκ ολίγες φωνές εντός των κινημάτων υποστήριξαν, ότι δεν είχε υπάρξει καν ρήγμα και ότι η κοινωνία είχε αποδεχτεί την υποταγή της. Αλίμονο αν με πάνω από 45% αποχή, οι εκλογές μπορούν να αποτελούν τον απόλυτο δείκτη των προσανατολισμών ενός κοινωνικού σχηματισμού. Και σε κάθε περίπτωση, αυτό που έδειξαν οι εκλογές ήταν ότι το ρήγμα αυτό είναι υπαρκτό, απλά η μία πλευρά είναι συνεκτική, έχοντας δημιουργήσει γύρω της στη βάση κάποιων σχετικών προσόδων που οριακά ακόμα μπορεί να προσφέρει, έναν ισχυρό κοινωνικό συνασπισμό με μικροαστικά και μεσοαστικά στρώματα όπως και με καθυστερημένα τμήματα της εργατικής τάξης, όπως άλλωστε έκανε πάντα η αστική εξουσία. Αντίθετα με τη δική μας πλευρά που συνέχιζε χωρίς οργανωτική προπαρασκευή αντίστοιχη της έντασης της επίθεσης και με πολιτικό λόγο συχνά μη ικανό να δώσει σε αναγκαίους μεταβατικούς στόχους (πχ άρση των ιδιωτικοποίησεων) στρατηγική πνοή, την ώρα που αδυνατούσε να αφουγκραστεί σε βάθος το πάνδημο αίτημα για δικαιοσύνη και άρα να του δώσει το πολιτικό ταξικό περιεχόμενο που του αντιστοιχεί, φτάνοντας σταδιακά ακόμα και να βάλει σε δεύτερη μοίρα των προτεραιοτήτων της το έγκλημα στα Τέμπη.
Δυο σχεδόν χρόνια μετά, τον Ιανουάριο του 2025 – και ενώ έχουν μεσολαβήσει οι σημαντικές σε πολιτικό περιεχόμενο κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη – η όξυνση της ταξικής πάλης θα απελευθερώσει πρωτοφανείς δυναμικές. Αρκούσε ένα ηχητικό ντοκουμέντο που αποτύπωνε τα τελευταία λόγια των νέων ανθρώπων που έσβηναν από έλλειψη οξυγόνου στο μοιραίο τρένο (και φώτιζαν ως εκ τούτου τις φρικτές συνθήκες του θανάτου τους και τα προκλητικά ψεύδη των κυβερνώντων). Οι τεράστιες σε όγκο διαδηλώσεις της 26ης Ιανουαρίου σε όλη την χώρα ήταν η επιβεβαίωση ότι η διαιρετική τομή με επίκεντρο τα Τέμπη όχι απλά είναι υπαρκτή, αλλά έχει πολύ μεγαλύτερο βάθος, αναζητώντας την οργάνωση και τα πολιτικά περιεχόμενα για να γίνει κοινωνική έκρηξη και ταξική εξέγερση.
Σε πανικό το σύστημα εξουσίας, μην περιμένοντας την εξέλιξη και βλέποντας το λαϊκό ρεύμα να το απειλεί με ανατροπή, επιστράτευσε όλο το ταξικό του μίσος, αποκαλύπτοντας σε όλη την έκταση του το σάπιο αξιακό του υπόβαθρο, στρεφόμενο χωρίς περιστροφές κατά των συγγενών των νεκρών, πρακτικά στους ίδιους τους νεκρούς, πρακτικά σε όλη την κοινωνία, λέγοντας τους στην πραγματικότητα : “Θα σας σκοτώνουμε και θα σκύβετε το κεφάλι!” Αυτός όμως στην πραγματικότητα είναι ο λόγος ενός καθεστώτος, πιο σωστά ο λόγος ενός φασίζοντος καθεστώτος που απαιτεί δια της βίας τη μαζική κοινωνική ταπείνωση και υποταγή.
Αν θέλουμε να δούμε κατάματα την πραγματικότητα, αυτό που επιχείρησαν να κάνουν από τις 26 Ιανουαρίου 2025 -και από πολύ πιο πριν βέβαια- η κυβέρνηση και τα αφεντικά της (ντόπια και ξένα), ήταν να επιβάλλουν στη χώρα ένα φασίζων καθεστώς, ένα καθεστώς που επιμελώς θεμελίωναν εδώ και χρόνια μέσω συγκεκριμένων κινήσεων (κατασταλτική δολοφονική διαχείριση της πανδημίας, υποκλοπές, εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία, μετατροπή της χώρας σε απέραντη αμερικανική βάση, συμμαχία με Ισραήλ). Γιατί μόνο ως φασίζων καθεστώς μπορεί να εκληφθεί -και εκλαμβάνεται σήμερα από σημαντικά τμήματα του λαού-, μια συνθήκη όπου η εξουσία θα δολοφονεί μαζικά και θα συγκαλύπτει ανοιχτά τους δολοφόνους, σκυλεύοντας ταυτόχρονα τη μνήμη των νεκρών, συκοφαντώντας τους συγγενείς τους και καταστέλλοντας με δολοφονικό ένστικτο το λαό που διαδηλώνει στους δρόμους. Ακριβώς γιατί μόνο ένα τέτοιου είδος καθεστώς μπορεί σήμερα να εγγυηθεί τις ανάγκες του ελληνικού καπιταλισμού στο αποσταθεροποιημένο διεθνές περιβάλλον των εντεινόμενων ανταγωνισμών (διακρατικών και ιμπεριαλιστικών), της νέας οικονομικής δημοσιονομικής κρίσης και της γενικευμένης κοινωνικής δυσαρέσκειας και βέβαια μόνο ένα τέτοιο καθεστώς μπορεί να υπηρετήσει αποτελεσματικά τα συμφέροντα και τους σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών προστατών του (ΗΠΑ και ΕΕ) και του Ισραήλ.
Πρακτικά λοιπόν, το δίλημμα στο οποίο καλούμαστε πλέον να τοποθετηθούμε, δίλημμα στο οποίο η ιστορική απεργία – ξεσηκωμός της 28ης Φεβρουαρίου σε όλη τη χώρα έδωσε μια εξίσου ιστορική απάντηση είναι σαφές. Είναι το ίδιο δίλημμα, έστω και με άλλες αναλογίες, με αυτό που αντιμετωπίζουν οι λαοί και το προλεταριάτο όλου του κόσμου όταν βρίσκονται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας : “Αλυσίδες ή όπλα”. Να επιλέξουμε αποφασιστικά το δεύτερο!
Αφιερώνουμε τις δυο αυτές ενέργειες στον παλαιστινιακό λαό και την ηρωική αντίσταση του.
Τιμή για πάντα στον Κυριάκο Ξυμητήρη και σε όσους και όσες έπεσαν μαχόμενοι στον δρόμο για την κοινωνική επανάσταση!
Επαναστατική Ταξική Αυτοάμυνα
Η ανακοίνωση της Hellenic Train για την έκρηξη της βόμβας

Η Hellenic Train εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με την έκρηξη που σημειώθηκε στην Λεωφόρο Συγγρού.
Όπως αναφέρει:
«Η Hellenic Train επιβεβαιώνει ότι νωρίτερα σήμερα το βράδυ σημειώθηκε έκρηξη σε πολύ κοντινή απόσταση από τα κεντρικά γραφεία της στη λεωφόρο Συγγρού. Από το περιστατικό προκλήθηκαν περιορισμένες υλικές ζημιές, χωρίς κανένα τραυματισμό – ούτε μεταξύ των εργαζομένων της εταιρείας ούτε μεταξύ διερχόμενων πολιτών, αναφέρει η ανακοίνωση της εταιρίας.
Είχε προηγηθεί προειδοποιητικό τηλεφώνημα στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ και οι αρμόδιες αρχές κινητοποιήθηκαν άμεσα, προχωρώντας σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες. “Η Hellenic Train συνεργάστηκε από την πρώτη στιγμή με τις αρχές. Παράλληλα, λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να διαφυλάξει την ασφάλεια των εργαζόμενων της” προστίθεται στην ανακοίνωση.
“Η εταιρεία μας καταδικάζει απερίφραστα κάθε μορφή βίας και εντάσεων οι οποίες πυροδοτούν ένα κλίμα τοξικότητας το οποίο υπονομεύει κάθε πρόοδο. Αυτός ο τρόπος έκφρασης δεν έχει θέση στην κοινωνία. Θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε με θάρρος τον διάλογο, τη συνεργασία, την αλληλεγγύη και τη δικαιοσύνη” καταλήγει η ανακοίνωση της Hellenic Train».
Εξερράγη βόμβα στα γραφεία της Hellenic Train στη Λεωφόρο Συγγρού

Συναγερμός σήμανε στις Αρχές το βράδυ της Παρασκευής (11/4), μετά την έκρηξη βόμβας στα γραφεία της Hellenic Train.
Προηγήθηκε απειλητικό τηλεφώνημα που έγινε στις 20:54 το βράδυ της Παρασκευής (11/4) από άγνωστο άτομο στο zougla.gr, όπου γνωστοποίησε την τοποθέτηση βόμβας στα γραφεία της Hellenic train επί της Λεωφόρου Συγγρού.
Ο άγνωστος, έδωσε χρονικό διάστημα 35 με 40 λεπτά και είπε ότι δεν είναι φάρσα.
Όπως αναφέρουν αστυνομικές πηγές, ο εκρηκτικός μηχανισμός ήταν τοποθετημένος στη συμβολή των οδών Πετμεζά και Συγγρού.
Οι αρχές προχώρησαν σε διακοπή της κυκλοφορίας των οχημάτων στη Λεωφόρο Συγγρού από Αθανασίου Διάκου μέχρι την Καλλιρρόης.
Απεργία στην Hellenic Train στις 28 Φεβρουαρίου – Δεν θα γίνει κανένα δρομολόγιο

Λόγω της απεργίας των σιδηροδρομικών την Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου 2025, δεν θα πραγματοποιηθεί κανένα δρομολόγιο σε όλο το σιδηροδρομικό δίκτυο, σύμφωνα με σχετική ενημέρωση της Hellenic Train.
Μητσοτάκης για Τέμπη: Αν υπήρχε παράνομο φορτίο, η Hellenic Train θα λογοδοτήσει

Για μια ανοιχτή πληγή και ένα συλλογικό τραύμα έκανε λόγο ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφερόμενος στα Τέμπη, σε συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης που δίνει αυτήν την ώρα στον Alpha.
Σχολιάζοντας τις διαδηλώσεις σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας και χώρες του εξωτερικού, επεσήμανε πως οι πολίτες ζητούν 3 πράγματα: Αλήθεια, απόδοση δικαιοσύνης και να μην ξαναγίνει κάτι αντίστοιχο και η Ελλάδα να αποκτήσει σύγχρονα, αξιόπιστα, ασφαλή και ευρωπαϊκά τρένα.
Όσον αφορά τις καταγγελίες για συγκάλυψη, επεσήμανε πως η δικαιοσύνη κινήθηκε με δικό της ρυθμό για να μην αφήσει κανένα ερώτημα αναπάντητο.
«Πιστεύω ότι οι πολίτες που βρέθηκαν σε όλα τα σημεία σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό και νομίζω ότι σε αυτές τις διαδηλώσεις συγκεντρώθηκαν και πολίτες που στηρίζουν και τη δική μας παράταξη. Νομίζω ότι ζητούσαν τρία πράγματα. Να μάθουμε την αλήθεια. Ακριβώς τι έχει συμβεί. Να αποδοθεί δικαιοσύνη. Να τιμωρηθούν οι ένοχοι και τρίτον να εξασφαλίσουμε ότι κάτι τέτοιο δεν θα ξανασυμβεί», είπε ακόμα.
«Νομίζω ότι ο κόσμος βγήκε στο δρόμο σοκαρισμένος από το ηχητικό ντοκουμέντο το οποίο δεν είναι καινούριο, είναι μέρος της δικογραφίας. Ίσως κάποιοι θα έπρεπε να σκεφτούν και τον πόνο των γονέων. Δεν μπορώ να το διανοηθώ τον γονιό να ακούει τη φωνή του παιδιού του δημόσια. (…) Σίγουρα υπήρχαν άνθρωποι που πέθαναν πάνω στο τρένο όχι ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης. Το πόσοι είναι δεν θα το μάθουμε ποτέ. Και γι’ αυτό η γενεσιουργός αιτία της φωτιάς έχει σημασία», τόνισε ακόμα.
«Αυτά ξέραμε αυτά είπαμε. Αυτό που φάνταζε τότε απίθανο σενάριο μπορεί να είναι τώρα πιθανό. Δεν είμαι επιστήμονας, θέλω όμως και εγώ να μάθω την αλήθεια», είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
«Κύριε Σρόιτερ, εγώ έχω εδώ πέρα το πόρισμα της πυροσβεστικής. Το πρώτο πόρισμα της πυροσβεστικής. Έχω εδώ πέρα όμως κυρίως την απάντηση της Hellenic Train. Aν αποδειχθεί τελικά ότι αυτή η αμαξοστοιχία (…) Η Hellenic Train που έχει την ευθύνη οφείλει να λογοδοτήσει και ποινικά και πολιτικά. Διότι η Hellenic Train ήταν που διαβεβαίωνε το ελληνικό κοινοβούλιο (…). Άμα με ρωτάτε λοιπόν αν έχω μετανιώσει ή αν έκανα λάθος προφανώς με αυτά που γνωρίζω σήμερα δεν θα έλεγα τότε αυτό το οποίο είπα», είπε ο κ. Μητσοτάκης.
«Έχει σημασία η γενεσιουργός αιτία της φωτιάς» επεσήμανε σε άλλο σημείο, ενώ για το πόρισμα του ΕΜΠ πρόσθεσε: «Ο ίδιος 15 μέρες μετά το ατύχημα είχα πει ότι η εμπορική αμαξοστοιχία δεν μετέφερε επικίνδυνα ή εύφλεκτα υλικά. Με είχαν διαβεβαιώσει για αυτό, ότι δεν υπήρχε κάτι ύποπτο στο τρένο, οι τότε εμπλεκόμενοι. Εξίσου και εγώ ενδιαφέρομαι. Αυτά ξέραμε αυτά είπαμε. Καλώς τοποθετήθηκε δεύτερος πραγματογνώμονας. Θέλω και εγώ να μάθω την αλήθεια. Δεν έκανα λάθος. Μετέφερα τις πληροφορίες που είχα. Με ποιο τρόπο να προκαταλάβω την δικαιοσύνη; Μεταφέροντας αυτά που μου είχαν πει για το τι μετέφερε και τι όχι το τρένο; Ποιους να συγκαλύψω;», πρόσθεσε.
Πλανάται μια βαριά κατηγορία και την απορρίπτω με τρόπο έντονο. Η ιδέα και μόνο ότι ο πρωθυπουργός της χώρας, που πήγε στον τόπο του ατυχήματος, είχε μέλημα να κάνει κάποιου είδους «συγκάλυψη», κατέληξε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Hellenic Train: Ανακοίνωσε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου κατά 50 εκατ. ευρώ

Την απόφασή της να αντλήσει κεφάλαια μέσω αύξησης του μετοχικού της κεφαλαίου κατά 50 εκατ. ευρώ, με στόχο την ενίσχυση της χρηματοοικονομικής της σταθερότητας και τη χρηματοδότηση του επενδυτικού της σχεδίου, ανακοίνωσε η Hellenic Train.
Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της η εταιρεία: «Το σύνολο των ιδίων κεφαλαίων της εταιρείας είχε καταστεί αρνητικό μετά και από τις ζημιές χρήσεως του 2023. Συνεπώς η διοίκηση και ο μέτοχος, αντιλαμβανόμενοι την ανάγκη ενίσχυσης της κεφαλαιακής διάρθρωσης της Hellenic Train και κατόπιν υιοθέτησης των μέτρων όπως ορίζονται από τις προϋποθέσεις του άρθρου 119 Ν. 4548 προέβη στην κείμενη απόφαση».
Η απόφαση, που εγκρίθηκε από τον μόνο μέτοχο της εταιρείας, Trenitalia S.p.A., στις 27/11/2024, περιλαμβάνει την έκδοση 3.096.000 νέων μετοχών ονομαστικής αξίας 16,15 ευρώ έκαστη. Παράλληλα με την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου αποφασίσθηκε η μείωση της ονομαστικής αξίας της μετοχής εταιρείας, από 16,15 ευρώ έκαστη, σε 1,19 ευρώ έκαστη, ώστε το ποσό της μείωσης να συμψηφισθεί με σωρευμένες ζημιές. Δεδομένου του συμψηφισμού, το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας ανέρχεται πλέον σε 6,2 εκατ.ευρώ.
Από το ποσό της αύξησης, σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση:
35 εκατ. ευρώ θα συμψηφίζονται με υφιστάμενες υποχρεώσεις προς τον μέτοχο, Trenitalia S.p.A. και αφορούν κυρίως την απόκτηση των τρένων υψηλής ταχύτητας ETR-470,
15 εκατ.ευρώ έχουν ήδη καταβληθεί και πιστωθεί σε τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας από τον μοναδικό μέτοχο, Trenitalia S.p.A. για τη στήριξη των λειτουργικών δραστηριοτήτων της εταιρείας.
Η αύξηση κεφαλαίου αποτελεί μέρος μόνο ενός ευρύτερου πλάνου χρηματοδότησης, το οποίο στοχεύει:
Στην τόνωση της χρηματοοικονομικής σταθερότητας, παρέχοντας ευελιξία για την υλοποίηση στρατηγικών επενδύσεων, που θα συμβάλουν στην αναβάθμιση και τον εκσυγχρονισμό του σιδηροδρόμου της Ελλάδας.
«Η Hellenic Train επιβεβαιώνει την προσήλωσή της στις κανονιστικές απαιτήσεις του κράτους, διασφαλίζοντας την οικονομική της βιωσιμότητα και την αποτελεσματική διαχείριση των πόρων της για τη στήριξη των μελλοντικών της σχεδίων», επισημαίνει η εταιρεία στην ανακοίνωσή της.
Ο διευθύνων σύμβουλος της Hellenic Train, κ. Roberto Rinaudo, δήλωσε: «Η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου επιβεβαιώνει την αφοσίωση της Trenitalia στην ανάπτυξη της Hellenic Train. Αυτή η σημαντική επένδυση ενισχύει τις οικονομικές μας δυνατότητες και μας επιτρέπει να προχωρήσουμε δυναμικά στην υλοποίηση του επενδυτικού μας σχεδίου. Το όραμά μας είναι η δημιουργία ενός σύγχρονου και ασφαλούς σιδηροδρόμου, αντάξιου των προσδοκιών των επιβατών και των μετόχων μας».
Hellenic Train: Νέα πλατφόρμα με ευέλικτη διαχείριση των εισιτηρίων

Mια νέα ταξιδιωτική εμπειρία επιχειρεί να προσφέρει στους επιβάτες της η Hellenic Train, η οποία εγκαινίασε τη νέα εμπορική πλατφόρμα που παρέχει έναν εύχρηστο και ευέλικτο τρόπο έκδοσης εισιτηρίων.
Πλέον οι επιβάτες έχουν τη δυνατότητα να αγοράζουν εισιτήρια μέσω της νέας εμπορικής πλατφόρμας της Hellenic Train, η οποία διαθέτει νέες αναβαθμισμένες υπηρεσίες, νέα “γραφικά” και λειτουργίες, εκμηδενίζοντας την ανάγκη φυσικής παρουσίας στα εκδοτήρια της εταιρείας. Μεταξύ των δυνατοτήτων που παρέχονται στον επιβάτη είναι η αγορά του εισιτηρίου, η μεταβολή του – επιλέγοντας άλλο δρομολόγιο της ίδιας διαδρομής σε διαφορετική ημερομηνία και ώρα χωρίς χρέωση – αλλά και η αλλαγή του με επί τόπου πληρωμή ή επιστροφή της διαφοράς της τιμής του νέου εισιτηρίου που θα εκδοθεί.
Παράλληλα, με το πάτημα ενός κουμπιού μέσα από το κινητό τους τηλέφωνο οι επιβάτες έχουν τη δυνατότητα να ακυρώσουν το εισιτήριο ή την κάρτα τους, με επιστροφή του αντιτίμου και κατ’ αναλογία του τρόπου αρχικής πληρωμής του, ακόμα και να λάβουν αποζημίωση σε περιπτώσεις καθυστερήσεων.
«Τα εγκαίνια της νέας εμπορικής πλατφόρμας σηματοδοτούν την είσοδο της HellenicTrain στη νέα ψηφιακή εποχή. Μέσω της καινοτόμου αυτής λύσης προσφέρουμε μια σειρά από δυνατότητες στον επιβάτη ο οποίος με την περαιτέρω εξέλιξη των δυνατοτήτων της νέας εμπορικής πλατφόρμας θα απολαμβάνει μια ολοκληρωμένη εμπειρία από «από άκρο σε άκρο» (end-to-end). Ήδη οι επιβάτες έχουν στα χέρια τους την πλήρη διαχείριση του εισιτηρίου τους χωρίς να χρειάζεται να μετακινηθούν προς κάποιο εκδοτήριο ενώ απολαμβάνουν την ίδια εμπειρία μέσα από όλα τα κανάλια αγοράς εισιτηρίων (γκισέ, διαδίκτυο, mobile apps).» δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διευθυντής πωλήσεων και μάρκετινγκ της Hellenic Train κ. Θεόδωρος Ευσταθόπουλος.
Υπηρεσίες
Η νέα εμπορική πλατφόρμα προσφέρει τη δυνατότητα:
-Ελέγχου του εισιτηρίου πάνω στο τρένο από τον ελεγκτή μέσω της φορητής του συσκευής και άμεσης επικύρωσης.
-Σε περίπτωση που ο επιβάτης αντιμετωπίζει δυσκολίες στην έκδοση εισιτηρίου ηλεκτρονικά, μπορεί να απευθυνθεί στο πλησιέστερο εκδοτήριο εισιτηρίων και ο υπάλληλος έχει τη δυνατότητα να οπτικοποιήσει το εισιτήριό του στην οθόνη.
-Αγοράς εισιτηρίου μέσω της ιστοσελίδας
-Αγοράς εισιτηρίου μέσω κινητού τηλεφώνου καθώς το νέο app υποστηρίζεται από πλατφόρμες IOS και Google
-Ακύρωσης/τροποποίησης/μεταβολής εισιτηρίου.
-Λήψης αποζημίωσης σε περίπτωση καθυστερήσεων δρομολογίων.
Σημειώνεται πως η νέα εμπορική πλατφόρμα είναι στον «αέρα» από τις 8 Οκτωβρίου και ενσωματώνει όλα τα κανάλια επικοινωνίας της Hellenic Train ώστε να είναι προσβάσιμες και σε πραγματικό χρόνο όλες οι πληροφορίες εισιτηρίων όπως επίσης και η διαχείρισή τους.
Στόχος της Hellenic Train είναι να προσφέρει μια ολοκληρωμένη και εύχρηστη εξυπηρέτηση στον επιβάτη οποίος πλέον απολαμβάνει απλοποιημένες διαδικασίες έκδοσης εισιτηρίων και συνολικής πρόσβασης στις υπηρεσίες.
Αποτελεί μια «πράσινη» λύση, καθώς όλα τα εισιτήρια εκδίδονται πλέον ψηφιακά περιορίζοντας δραστικά τη χρήση χαρτιού. Ταυτόχρονα ενισχύεται η ασφάλεια των συναλλαγών με την υιοθέτηση προτύπων ηλεκτρονικού εισιτηρίου, που θωρακίζουν τα συστήματα έναντι του κινδύνου ηλεκτρονικής απάτης.
Επίσης, διασφαλίζει τη δυνατότητα διαλειτουργικότητας με άλλες πλατφόρμες έκδοσης εισιτηρίων, καθώς θα εξελίσσονται σε ενιαίο περιβάλλον. Σε επόμενο χρόνο θα μπορεί να ενσωματώσει μια σειρά υπηρεσιών λόγω της αυξημένης διαλειτουργικότητας που παρέχει η πλατφόρμα.
Για πρώτη φορά θα μπορεί κανείς να προχωρήσει σε αγορά δωροκάρτας της Hellenic Train (Δωροκάρτα|Hellenic Train), η οποία μπορεί να προσφερθεί ως δώρο για την αγορά εισιτηρίων και καρτών από τη νέα εμπορική πλατφόρμα. Για κινητές συσκευές στο Apple Store και Google Store (IOS και Android), αρκεί ο χρήστης να εγκαταστήσει το νέο app της Hellenic Train “HT New Platform”, αντικαθιστώντας το υφιστάμενο. Προς το παρόν υποστηρίζει δύο γλώσσες Ελληνική και Αγγλική, με προσεχή ένταξη και της Ιταλικής γλώσσας.
24ωρη πανελλαδική απεργία στα τρένα την Πέμπτη

Σε 24ωρη πανελλαδική απεργία προχωρούν την Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου τα σωματεία ΣΕΠ ΤΡΑΙΝΟΣΕ και ΠΕΠ ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ζητώντας, μεταξύ άλλων, άμεσες προσλήψεις, αντικατάσταση του τροχαίου υλικού με σύγχρονους συρμούς εφάμιλλους των ευρωπαϊκών σιδηροδρόμων καθώς και ολοκλήρωση των έργων υποδομής και της ασφάλειας των μεταφορών στο σιδηροδρομικό δίκτυο.
Με ανακοίνωσή τους επισημαίνουν πως «το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, όπου ανάμεσα στους 57 αδικοχαμένους συνανθρώπους μας, ήταν και 11 συνάδελφοί μας, ανέδειξε τα διαχρονικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε οι εργαζόμενοι στον Σιδηρόδρομο και την εγκατάλειψή του από την πλευρά της πολιτείας».
«Τα σωματεία της Hellenic Τrain πριν από τέσσερις μήνες καταθέσαμε σειρά προτάσεων για την ασφάλεια του προσωπικού και των επιβατών και αναστείλαμε τις κινητοποιήσεις που είχαμε εξαγγείλει για να δώσουμε χρόνο στη νέα διοίκηση να τα αντιμετωπίσει», αναφέρουν στην ανακοίνωση και προσθέτουν: «παρότι τα διευθυντικά στελέχη δήλωναν ότι η ασφάλεια θα ήταν πρώτη στις προτεραιότητές τους, παρά τις διαβεβαιώσεις τους περί άμεσων, μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων παρεμβάσεων, τα προβλήματα παραμένουν εδώ και δυσκολεύουν την εύρυθμη και ασφαλή εργασία των συναδέλφων μας».
Ολόκληρη η ανακοίνωση των σωματείων έχει ως εξής:
«Το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, όπου ανάμεσα στους 57 αδικοχαμένους συνανθρώπους μας, ήταν και 11 συνάδελφοί μας, ανέδειξε τα διαχρονικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε οι εργαζόμενοι στον Σιδηρόδρομο και την εγκατάλειψη του από την πλευρά της πολιτείας.
Άλλωστε και η κυβέρνηση παραδέχθηκε ότι στην χώρα μας τα σιδηροδρομικά έργα και τα συστήματα που αφορούν στην ασφαλή μεταφορά επιβατών και εμπορευμάτων, καθυστέρησαν σημαντικά (σύμβαση 717 κλπ) λόγω των συνεχών αλλαγών, παρατάσεων και κυβερνητικών παρεμβάσεων.
Δυστυχώς όμως λίγο πριν την ολοκλήρωση της τοποθέτησης και λειτουργίας αυτών των συστημάτων ασφαλείας (Σηματοδότηση- τηλεδιοίκηση- επικοινωνία) βιώσαμε την καταστροφική κακοκαιρία του Daniel, η οποία διέλυσε μεγάλο τμήμα του σιδηροδρομικού δικτύου, δημιουργώντας παράλληλα πολλαπλά προβλήματα στην διακίνηση επιβατών και εμπορευμάτων, καθώς και την εύρυθμη λειτουργία της Hellenic train, με τους εργαζόμενους να σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος από αυτό που τους αναλογούσε.
Προβλήματα που μετά από ενάμιση χρόνο της αποφράδος ημέρας του δυστυχήματος και της φυσικής καταστροφής παραμένουν, ενώ πολλά από αυτά, που αφορούν τον ΟΣΕ και την Hellenic train, διαιωνίζονται και βαλτώνουν. Η μη ολοκλήρωση της υπογειοποίησης της γραμμής στην Αθήνα έπειτα από 17 χρόνια, η καθυστέρηση ολοκλήρωσης των έργων στον σταθμό Λαρίσης, η παντελής έλλειψη σύγχρονων μέσων αντιμετώπισης των παραβατικών επιβατών, η τραγική κατάσταση των εγκαταστάσεων των μηχανεργοστασίων, η έλλειψη αξιόλογου σύγχρονου τροχαίου υλικού και κυρίως η ΤΡΑΓΙΚΗ ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ, αναδεικνύουν την απουσία σχεδιασμού στην λειτουργία των εταιρειών, την απουσία κυβερνητικού σχεδίου, την διαχρονική εγκατάλειψη του Σιδηροδρόμου, τις ανερμάτιστες και εκ του προχείρου αλλαγές όλων των κυβερνήσεων, οι οποίες ευθύνονται για το αλαλούμ της ασυνεννοησίας, καθώς και το κλείσιμο του 1/3 του σιδηροδρομικού δικτύου, έφεραν τον σιδηρόδρομο στην τραγική κατάσταση που βιώνουμε όσοι εργαζόμαστε σε αυτόν και φυσικά την απαξίωση του τρένου στο επιβατικό κοινό.
Η ιδιωτικοποίηση δε της ΤΡΑΙΝΟΣΕ και κατόπιν της ΕΕΣΣΤΥ έναντι πολύ μικρού τιμήματος, που δήθεν θα λειτουργούσε ευεργετικά, αποδείχθηκε στην πράξη άλλη μια λανθασμένη πολιτική επιλογή, τα αποτελέσματα της οποίας φαίνονται δια γυμνού οφθαλμού.
Γερασμένο τροχαίο υλικό, έλλειψη ανταλλακτικών, υποστελέχωση της τεχνικής βάσης, έλλειψη σύγχρονου μηχανολογικού εξοπλισμού, απαρχαιωμένες εγκαταστάσεις και μια σειρά άλλων προβλημάτων συνηγορούν στην δική μας εκτίμηση.