Τεράστιες καταστροφές έχει προκαλέσει στο νησί της Χαβάης η έντονη δραστηριότητα του ηφαιστείου Κιλαουέα. Μέχρι στιγμής 31 σπίτια έχουν καταστραφεί από τη λάβα, που διακλαδίζεται για εκατοντάδες μέτρα, σε δεκάδες περιοχές του νησιού.
Συνολικά, περισσότεροι από 1.700 κάτοικοι έχουν εγκαταλείψει τις εστίες τους, χωρίς να γνωρίζουν αν θα επιστρέψουν ποτέ σε αυτές. Οι αρχές προειδοποιούν τους πολίτες να παραμείνουν όσο το δυνατόν πιο μακριά από τις ζώνες που έχουν αποκλειστεί, καθώς, εκτός από τη λάβα, κινδυνεύουν και από τα τοξικά αέρια που απελευθερώνονται από το υπέδαφος στην ατμόσφαιρα.
«Δεν έχω ιδέα πότε θα επιστρέψουμε», δήλωσε ο Τοντ Κόριγκαν που μαζί με τη σύζυγό του εγκατέλειψαν την Παρασκευή το σπίτι τους στο Λεϊλάνι, όταν είδαν την λάβα να πλησιάζει, τρία τετράγωνα από την αυλή τους. Την πρώτη νύχτα κοιμήθηκαν στην παραλία, μέσα στο αυτοκίνητό τους και την επόμενη ημέρα έψαξαν για ξενοδοχείο.
Η δημοτική αρχή της Χαβάης ανακοίνωσε την Κυριακή ότι δύο ακόμα σχισμές άνοιξαν στη γη, με την εναέρια καταμέτρηση να ανεβάζει το συνολικό αριθμό τους στις 31. Οι επιστήμονες εκτιμούν πως το Κιλαουέα είναι πιθανό να απελευθερώσει ακόμα περισσότερη λάβα διαμέσου των υφιστάμενων αλλά και νέων πύρινων καναλιών.
Ο σεισμός 6,9 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, που σημειώθηκε την Παρασκευή, ήταν ο μεγαλύτερος των τελευταίων 40 ετών στο νησί, που συνεχίζει να τραντάζεται από τους αλλεπάλληλους μετασεισμούς. Τα επίπεδα των τοξικών αερίων στην ατμόσφαιρα είναι απαγορευτικά σε πολλές κατοικημένες περιοχές.
Η 45χρονη Τέσα Μοντόγια λέει πως ο κίνδυνος των τοξικών αερίων δεν την τρομοκράτησε τόσο όσο οι μετασεισμοί. «Νόμιζα ότι θα εκραγεί ο λόφος που είναι χτισμένα τα σπίτια μας (…) Άρχισα να τρέχω, έριξα βιαστικά τα ζωάκια μου στο αυτοκίνητο και έφυγα». Μια άλλη γυναίκα, δασκάλα με δύο παιδιά, εγκατέλειψε έντρομη το σπίτι της για να πληροφορηθεί αργότερα από τις αρχές ότι το πατρικό της ισοπεδώθηκε μέσα στη λάβα.
Εκπρόσωπος των αρχών της Χαβάης υπογράμμισε ότι μόνο αν μειωθεί η συγκέντρωση τοξικών αερίων θα επιτραπεί στους κατοίκους μια «πάρα πολύ σύντομη» επιστροφή στις κατοικίες τους, ώστε να πάρουν τα κατοικίδια και τα φάρμακά τους που πάνω στον πανικό τους ορισμένοι άφησαν πίσω.