Πέθανε ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Χρήστος Σαρτζετάκης
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας Χρήστος Σαρτζετάκης, μετά από μακρά νοσηλεία στην εντατική του Λαϊκού Νοσοκομείου, όπου εισήχθη με πνευμονία στις αρχές Δεκεμβρίου.
Σύμφωνα με το ιατρικό ανακοινωθέν: «Την 02:40 πρωινή της 03/02/2022, μετά από μακρά νοσηλεία στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του ΓΝΑ “ΛΑΪΚΟ”, κατέληξε ο πρώην Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Χρήστος Σαρτζετάκης, γεννηθείς το 1929, από πνευμονική ανεπάρκεια».
Ο Χρήστος Σαρτζετάκης ήταν ανώτατος δικαστικός και πολιτικός, που διετέλεσε Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας από το 1985 έως το 1990. Γεννήθηκε στις 6 Απριλίου 1929 στη Νεάπολη Θεσσαλονίκης. Ο πατέρας του ήταν αξιωματικός της Χωροφυλακής, καταγόμενος από τα Χανιά. Η μητέρα του, το γένος Γραμμενόπουλου, ήταν από το Σκλήθρο Φλώρινας, κόρη του Μακεδονομάχου Κοσμά Γραμμενόπουλου Ήταν πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και εισήλθε στον δικαστικό κλάδο το 1955. Το 1961 ήταν ανακριτής στο Αγρίνιο, στην ανάκριση του παιδαγωγού Μιχάλη Παπαμαύρου.
Το 1956 υπηρέτησε ως Ειρηνοδίκης στην Κλεισούρα Καστοριάς. Το 1963 υπηρέτησε στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Ως πρωτόδικης έγινε πανελληνίως και διεθνώς γνωστός από την εμπλοκή του ως ανακριτής στην πολύκροτη υπόθεση της δολοφονίας τού βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη, έργο το οποίο προώθησε με αποφασιστικότητα και αμεροληψία, ανοίγοντας το δρόμο για την απόδοση των ευθυνών, καθώς και από τη σχετική με την υπόθεση Λαμπράκη ταινία του Κώστα Γαβρά «Ζ» (τον υποδύθηκε ο Ζαν Λουί Τρεντινιάν).
Το 1965 έλαβε εκπαιδευτική άδεια για σπουδές Εμπορικού και Ευρωπαϊκού Κοινοτικού Δικαίου στο Παρίσι, αλλά το 1967 η δικτατορία τον ανακάλεσε στην Αθήνα και τον απέλυσε από τη θέση του τον επόμενο χρόνο. Στη συνέχεια, για την αντιδικτατορική του δράση συνελήφθη δύο φορές, βασανίστηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ και φυλακίστηκε χωρίς δίκη. Απολύθηκε από τις φυλακές της Χούντας το 1971 μετά από διεθνή κινητοποίηση.
Αποκαταστάθηκε ως εφέτης μετά το 1974 και προβιβάστηκε σε αρεοπαγίτη τον Οκτώβριο τού 1982. Κατά την περίοδο που συνέπιπτε με το τέλος τής πρώτης προεδρικής θητείας τού Κωνσταντίνου Καραμανλή, το ΠΑΣΟΚ, παράλληλα με συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που περιόριζαν δραστικά τις προεδρικές αρμοδιότητες και εξουσίες, πρότεινε τον Χρήστο Σαρτζετάκη ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η εκλογή του έγινε από τη Βουλή στις 29 Μαρτίου 1985 και η θητεία έληξε στις 5 Μαΐου 1990, με την επανεκλογή του Κωνσταντίνου Καραμανλή στο ανώτατο πολιτειακό αξίωμα.
Η εκλογή του συνδέθηκε με δύο προβλήματα Συνταγματικού Δικαίου, τα «χρωματιστά ψηφοδέλτια» και την «ψήφο Αλευρά». Για την ψηφοφορία χρησιμοποιήθηκαν ψηφοδέλτια διαφορετικού χρώματος για κάθε υποψήφιο, κάτι που η τότε αξιωματική αντιπολίτευση (Νέα Δημοκρατία) κατήγγειλε ως απόπειρα ακύρωσης του μυστικού χαρακτήρα της ψηφοφορίας, επειδή, όπως υποστήριξε, το χρώμα του κάθε ψηφοδελτίου διακρινόταν από τον ημιδιαφανή φάκελο. Υποστηρίχθηκε επίσης ότι ο τότε Πρόεδρος της Βουλής Γιάννης Αλευράς δεν έπρεπε να λάβει μέρος στην ψηφοφορία ως εκτελών χρέη Προέδρου της Δημοκρατίας μετά την πρόωρη παραίτηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Μετά το 1990 είχε αποσυρθεί σε μεγάλο βαθμό από τη δημόσια ζωή.
Πέθανε ο σπουδαίος ζωγράφος Αλέκος Φασιανός
Έφυγε απόψε από τη ζωή, σε ηλικία 87 ετών, ο εμβληματικός ζωγράφος Αλέκος Φασιανός, ο οποίος τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας.
Ο Αλέκος Φασιανός άφησε την τελευταία του πνοή σπίτι του, έχοντας στο πλευρό του τη σύζυγό του Μαρίζα και τα δύο τους παιδιά.
Ο Αλέκος Φασιανός γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935. Σπούδασε βιολί στο Ωδείο Αθηνών και ζωγραφική στην ΑΣΚΤ (1955-1960) με τον Γιάννη Μόραλη. Λίγο μετά την πρώτη του ατομική έκθεση στην Αθήνα (1960, γκαλερί Α23), πήγε στο Παρίσι με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης. Εκεί παρακολούθησε μαθήματα λιθογραφίας στην Ecole des Βeaux-Αrts, κοντά στους Clairin και Dayez (1962-64). Τελικά εγκαταστάθηκε πιο μόνιμα στη γαλλική πρωτεύουσα, όπου έζησε επί 35 χρόνια, κρατώντας πάντως μια στενή και τακτική σχέση με την Ελλάδα.
Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της τέχνης του διαμορφώθηκαν βαθμιαία, στη διάρκεια της διαμονής του στο Παρίσι, όπου είχε την ευκαιρία να εξοικειωθεί, μεταξύ άλλων, με τις μοντέρνες τάσεις της δεκαετίας του 1960. Ωστόσο, σε αντίθεση με άλλους έλληνες καλλιτέχνες της γενιάς του, δεν συντάχθηκε εμφανώς με τα ευρωπαϊκά πρωτοποριακά ρεύματα της εποχής. Παρέμεινε πιστός στην παραστατική ζωγραφική και στις ελληνικές καταβολές του, διατηρώντας μέχρι τέλους το σεβασμό του για κάποια διδάγματα της γενιάς του 30, την αγάπη του για την ελληνική τέχνη (αρχαία, βυζαντινή, λαϊκή), και τους ισχυρούς δεσμούς του με τη βιωμένη εμπειρία του ελληνικού χώρου.
Στα θέματά του κυριαρχεί η ανθρώπινη φιγούρα, η οποία αποδίδεται αρχικά με μια ηθελημένη απλοϊκότητα, αλλά με τον καιρό εξελίσσεται και αποκτά μια κυρίαρχη παρουσία στο χώρο. Σχεδιάζεται σχηματοποιημένα, με λιτά και καθαρά περιγράμματα, σε συνθέσεις επίπεδες με ελάχιστη φωτοσκίαση. Συχνά το χρώμα απλώνεται έντονο και εννιαίο σε όλη την επιφάνεια της μορφής, δίνοντας μια εντυπωσιακή μνημειακότητα στην εικόνα, η οποία λειτουργεί κυρίως ποιητικά και όχι ρεαλιστικά. Τα μοτίβα που κατά καιρούς εμφανίζονται στη ζωγραφική του, τόσο τα καθαρώς ανθρωποκεντρικά (ποδηλάτες, καπνιστές, ερωτικά ζευγάρια, κ.ά) όσο και εκείνα που περιγράφουν αντικείμενα ή χώρους, προέρχονται καταρχήν από μια οικεία καθημερινότητα, η οποία όμως παίρνει μια μυθική διάσταση, ιδίως όταν υπάρχουν και άμεσες αναφορές σε πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας.
Έχει ασχοληθεί με την εικονογράφηση βιβλίων γνωστών ποιητών και συγγραφέων στην Ελλάδα και τη Γαλλία (των Ελύτη, Ταχτσή, Καβάφη, Aragon, Apollinaire κ.ά.). Έχει επίσης σχεδιάσει αφίσες και γραμματόσημα. Ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν και άλλους θιάσους, σε παραστάσεις αρχαίου δράματος και σύγχρονων έργων. Επίσης έχει εκδόσει δικά του κείμενα, πεζά και ποιητικά. Το 2000 φιλοτέχνησε έργα για το Σταθμό Μεταξουργείο του αθηναϊκού Μετρό. Έχουν γυριστεί τέσσερις ταινίες για το έργο του, από την ελληνική και τη γαλλική τηλεόραση, ενώ κυκλοφορούν αρκετές μονογραφίες του. Το 1999 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών και το 2010 τιμήθηκε από τη γαλλική κυβέρνηση με το παράσημο της Legion d’Honneur (Officier des Lettres et des Arts).
Παρουσίασε το έργο του σε περισσότερες από 70 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις. Η τελευταία αναδρομική του έκθεση έγινε στην Εθνική Πινακοθήκη (2004), με τίτλο Φασιανός, Μυθολογίες του καθημερινού. Συμμετείχε επανειλημμένα σε ομαδικές εκθέσεις και διεθνείς διοργανώσεις στην Ελλάδα και σε άλλα μέρη του κόσμου (Μπιενάλε Sao Paulo 1971, Μπιενάλε Βενετίας 1972, Ευρωπάλια, Βρυξέλλες 1982, Μπιενάλε Γραφιστικής Μπάντεν – Μπάντεν 1985, κ. ά.).
Πέθανε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Νταβίντ Σασόλι
Η είδηση, τα ξημερώματα της 11ης Ιανουαρίου 2022, πως ο Νταβίντ Σασόλι έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 65 ετών, σόκαρε τους πάντες. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είχε μιλήσει πρόσφατα για την περιπέτεια της υγείας του και νοσηλευόταν σε νοσοκομείο της Ιταλίας από τις 26 Δεκεμβρίου.
Πατέρας δύο παιδιών, ο Νταβίντ Σασόλι γεννήθηκε τον Μάιο του 1965 στην Τοσκάνη, έγινε ο κεντρικός παρουσιαστής των ειδήσεων του πρώτου καναλιού της RAI, ήταν μανιώδης καπνιστής, bon viveur και ο άνθρωπος που πήγε… κόντρα στους Γάλλους, επιβάλλοντας την τηλεργασία εν καιρώ πανδημίας.
«Ο Νταβίντ Σασόλι πέθανε την 11η Ιανουαρίου στη 0:15 στο ογκολογικό κέντρο θεραπείας του Αβιάνο, στην Ιταλία, όπου νοσηλευόταν από τα τέλη του Δεκεμβρίου», ανακοίνωσε ο εκπρόσωπός του Ρομπέρτο Κουίλο, σοκάροντας τους πάντες στην Ευρώπη.
Η πορεία του Νταβίντ Σασόλι στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή μοιάζει λίγο με… παραμύθι. Από την παρουσίαση του κεντρικού δελτίου της RAI, μέσα σε μερικά χρόνια, έφτασε στην προεδρία του Ευρωκοινοβουλίου υπό τη «σημαία» της ιταλικής κεντροαριστεράς.
Η ανάληψη της προεδρίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από τον Νταβίντ Σασόλι, που εγκατέλειψε τη δημοσιογραφία για την πολιτική, ήταν έκπληξη για πολλούς.
Ο επί σειρά ετών τηλεοπτικός παρουσιαστής κατέλαβε την προεδρία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ύστερα από τα παζάρια των μεγάλων πολιτικών δυνάμεων και των κυβερνήσεων για το ποιοι θα είναι επικεφαλής των τριών κυριότερων ευρωπαϊκών θεσμών. Την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής την εξασφάλισε το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (δεξιά), με την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, αυτή του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου οι Φιλελεύθεροι με τον Σαρλ Μισέλ, αυτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου οι Σοσιαλιστές με τον Νταβίντ Σασόλι.
Νταβίντ Σασόλι: ο κατάλληλος άνθρωπος, την κατάλληλη στιγμή
Η εθνικότητά του, το κόμμα του – δεύτερη συνιστώσα της ομάδας των σοσιαλδημοκρατών – και η βαθιά γνώση του για τον θεσμό, αφού είχε ήδη υπάρξει αντιπρόεδρος, τον μετέτρεψαν, την τελευταία στιγμή, στον κατάλληλο άνθρωπο την κατάλληλη ώρα.
Τη θητεία του, που κράτησε δυόμισι χρόνια, βάρυνε η υγειονομική κρίση. Πάντως η προσοχή που έδινε στις ομάδες του, που φρόντισε να τηλεργάζονται, το πώς οργάνωσε τα πράγματα, με σύστημα ψηφοφορίας εξ αποστάσεως, καθώς και το ότι μπόρεσε να αντισταθεί στις γαλλικές πιέσεις για να επιστρέψουν οι ευρωπαίοι αιρετοί στο Στρασβούργο, είχαν αποτέλεσμα να αντιμετωπίζεται με μεγάλο σεβασμό στον θεσμό.
Σε ένδειξη αλληλεγγύης, εν μέσω πανδημίας, έθεσε τα εγκαταλελειμμένα γραφεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τόσο στο Στρασβούργο όσο και στις Βρυξέλλες, στη διάθεση οργανώσεων που ετοίμαζαν γεύματα για τις οικογένειες που το είχαν ανάγκη, ενώ έδωσε το πράσινο φως για να εγκατασταθούν εκεί κέντρα εξετάσεων για τον κορονοϊό.
Τα πάθη του Νταβίντ Σασόλι
Παρότι ξεπέρασε τη λευχαιμία από την οποία έπασχε, η υγεία του ήταν η αχίλλειος πτέρνα του. Μανιώδης καπνιστής και bon viveur, είχε μπει στο νοσοκομείο σε σοβαρή κατάσταση τον Σεπτέμβριο εξαιτίας πνευμονίας, που τον ανάγκασε να αφήσει κατά μέρος τα καθήκοντά του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για αρκετές εβδομάδες.
Στις 9 Νοεμβρίου είχε μιλήσει για την περιπέτεια της υγείας του ανοιχτά.
Στις 26 Δεκεμβρίου μπήκε ξανά σε νοσοκομείο, «εξαιτίας σοβαρής επιπλοκής λόγω δυσλειτουργίας του ανοσοποιητικού του συστήματος», σύμφωνα με τον εκπρόσωπό του.
Γεννημένος στις 30 Μαΐου 1956 στην Τοσκάνη, ο Νταβίντ Σασόλι επέλεξε τη δημοσιογραφία μετά τις σπουδές πολιτικών επιστημών. Άρχισε να συνεργάζεται με εφημερίδες και πρακτορεία ειδήσεων προτού, το 1992, να ενταχθεί στο δυναμικό της RAI, της ιταλικής δημόσιας ραδιοφωνίας και τηλεόρασης, όπου μετατράπηκε στον βασικό παρουσιαστή του πρώτου καναλιού της.
Αποφάσισε να κατέβει στην πολιτική το 2009, όταν ο πρώην δήμαρχος Ρώμης, ο Βάλτερ Βελτρόνι, οργάνωσε τη συγχώνευση δύο κομμάτων της κεντροαριστεράς και της αριστεράς, σχέδιο που υποστήριζε σθεναρά ο Νταβίντ Σασόλι, και γεννήθηκε το Δημοκρατικό Κόμμα (PD).
Υποψήφιος στις ευρωεκλογές, εξελέγη με το ψηφοδέλτιο του PD συγκεντρώνοντας 400.000 ψήφους, επιτυχία που τον απομάκρυνε οριστικά από τη μικρή οθόνη και σήμανε την έναρξη της πολιτικής του καριέρας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Αποτυχία στη Ρώμη
Επικεφαλής της ομάδας του PD στον θεσμό, αποπειράθηκε να κατέβει στην εθνική πολιτική σκηνή, συμμετέχοντας στην εσωκομματική διαδικασία για την ανάδειξη του υποψηφίου του κόμματος για τη δημαρχία της Ρώμης το 2013 – αλλά είδε να τον κερδίζει ο Ινιάτσο Μαρίνο, ο μετέπειτα δήμαρχος.
Μετά την αποτυχία του εγχειρήματος, ο Νταβίντ Σασόλι αφοσιώθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Επανεξελέγη το 2014 και έγινε αντιπρόεδρός του, αρμόδιος για τον προϋπολογισμό του και την ευρωμεσογειακή πολιτική.
Διεκδικούσε την πατρότητα της «μεγαλύτερης μεταρρύθμισης των σιδηροδρόμων στην Ευρωπαϊκή Ένωση» – της νομοθετικής πράξης Σασόλι-Ντάιξμα– που «υιοθετήθηκε το 2017 έπειτα από τρία χρόνια περίπλοκων διαπραγματεύσεων» για το άνοιγμα του ανταγωνισμού στις εθνικές αγορές ως προς τη μεταφορά των επιβατών.
Έλεγε πως ποτέ δεν «θα εγκατέλειπε τελείως την καριέρα του δημοσιογράφου»: συνέχιζε ακόμα να συνεργάζεται με εφημερίδες και περιοδικά, αρθρογραφούσε συχνά.
Συνυπέγραψε το 2013 με τον Φραντσέσκο Σαβέριο Ρομάνο ένα βιβλίο για τα υπουργικά συμβούλια κατά τη διάρκεια της απαγωγής του Άλντο Μόρο την άνοιξη του 1978.
«Τίποτε δεν είναι εφικτό χωρίς τους ανθρώπους, τίποτε δεν διαρκεί χωρίς τους θεσμούς», είχε πει πριν από την εκλογή του στους συναδέλφους του, επικαλούμενος μια φράση του Ζαν Μονέ, ενός από τους ιδρυτές της ΕΕ.
Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ
Πέθανε ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας
Απεβίωσε, το πρωί της Κυριακής 26 Δεκεμβρίου, ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας.
Υπήρξε στενός συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου και είχε στην κατοχή του τα χαρτοφυλάκια πολλών υπουργείων, όπως των Εξωτερικών.
Παράλληλα, υπήρξε υπουργός ή υφυπουργός σε όλη τη διάρκεια των κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου.
Διετέλεσε Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας την περίοδο 2005 – 2015.
Ο Κάρολος Παπούλιας γεννήθηκε στο χωριό Μολυβδοσκέπαστος Ιωαννίνων και ήταν γιος του υποστράτηγου Γρηγορίου Παπούλια. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Αθηνών. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνου (Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο και Διεθνείς Σχέσεις) και στη συνέχεια έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο της Κολωνίας (Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο).
Η διδακτορική διατριβή του είχε τίτλο: “Erwerb und Verlust des unmittelbaren Besitzes im griechishen und deutschen Recht” («Η κτήση και η απώλεια της Νομής κατά το ελληνικό και γερμανικό δίκαιο»).
Όσον αφορά την πολιτική του σταδιοδρομία, το 1974 εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ και εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής Ιωαννίνων για 26 χρόνια (1977-2004). Στην πρώτη κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου διορίστηκε Υφυπουργός Εξωτερικών, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1984, για να αναβαθμιστεί στη συνέχεια σε Αναπληρωτή Υπουργό Εξωτερικών.
Την περίοδο 1985-1989 διετέλεσε Υπουργός Εξωτερικών, ενώ στην οικουμενική Κυβέρνηση Ζολώτα 1989-1990 διετέλεσε Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας. Στη θέση του Υπουργού Εξωτερικών επανήλθε το 1993, για να παραμείνει μέχρι το 1996 και την παραίτηση της Κυβέρνησης Παπανδρέου, ενόψει της εκλογής του Κώστα Σημίτη στο αξίωμα του Πρωθυπουργού. Τέλος, διατέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής.
Στις 12 Δεκεμβρίου 2004 προτάθηκε από τον Πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Υπέρ της πρότασης εκφράστηκε και το ΠΑΣΟΚ. Στην πρώτη ψηφοφορία που έγινε στη Βουλή στις 8 Φεβρουαρίου του 2005 ο Κάρολος Παπούλιας εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας από τον πρώτο γύρο με 279 ψήφους. Στις 3 Φεβρουαρίου 2010 ο Κάρολος Παπούλιας επανεξελέγη στο ύπατο αξίωμα της χώρας με 266 ψήφους στο σύνολο των 298 ψηφισάντων.
Υπερψηφίστηκε από σύσσωμες τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ. Με το αποτέλεσμα αυτό έγινε ο τρίτος Πρόεδρος που επανεκλέγεται για δεύτερη θητεία. Είναι νυμφευμένος με τη Μαρία Πάνου και έχει τρεις κόρες.
Πέθανε ο ιδρυτής των χαρτοσχολικών SKAG Θεόδωρος Σκαγιάς
Έφυγε απ’ τη ζωή ο ιδρυτής της εταιρείας SKAG, Θεόδωρος Σκαγιάς, το όνομα του οποίου συνδέθηκε μεταπολεμικά με τα χαρτοσχολικά στην Ελλάδα.
Ο εκλιπών γεννήθηκε στην Αθήνα το 1932. Σπούδασε στη Σχολή Μηχανικών “Ήφαιστος”, ενώ παράλληλα εργαζόταν σε διάφορες. Το 1950, ξεκίνησε να εργάζεται ως μηχανικός στην εταιρεία “ΚΑΦΕΤΖΟΠΟΥΛΟΣ”, που έφτιαχνε τετράδια. Εκεί έμαθε το αντικείμενο κι απέκτησε πολύτιμη εμπειρία και τεχνογνωσία.
Το 1956, σε ηλικία 24 ετών, δημιούργησε τη δική του εταιρία με την επωνυμία “Θ. Κ. ΣΚΑΓΙΑΣ”, τη γνωστή σήμερα σε όλους μας “SKAG” στο ισόγειο του πατρικού του σπιτιού στην οδό Σεβαστοπούλου, ενώ στις αρχές της δεκαετίας 1960 κατασκεύασε το πλαστικό τετράδιο ΔΙΕΘΝΕΣ SUPER με την πλαστική περαστή ετικέτα. Εκείνη είναι και η χρονιά που θα παντρευτεί την Άννα Χατζηχριστοδούλου.
Τον νεαρό -τότε- Θεόδωρο Σκαγιά βοηθάει όλη σχεδόν η οικογένειά του, που αναλαμβάνει ένα μεγάλο μέρος της παραγωγής. Εκείνος, εκτός από υπεύθυνος παραγωγής, βγαίνει στην αγορά και πουλάει, κάνει τη διανομή και εκτελεί όλες τις οικονομικές υποχρεώσεις της επιχείρησης. Οι κόποι τους δεν αργούν να επιβραβευθούν.
Η εταιρία “SKAG”, από το 1957 μέχρι σήμερα έχει καταφέρει να εδραιωθεί τόσο στον Ελλαδικό χώρο όσο και στον διεθνή εξελισσόμενη από μια μικρή οικοτεχνία στη μεγαλύτερη παραγωγική μονάδα κατασκευής χαρτοσχολικών και ειδών αρχειοθέτησης στην Ελλάδα.
Το 1969, έχοντας πλέον καθιερωθεί στα σχολικά, η επιχείρηση φεύγει από τους Αμπελόκηπους και μεταφέρεται στην Κολοκυνθού. Και δύο χρόνια αργότερα, θα επενδύσει στο δικό της, ιδιόκτητο εργοστάσιο. Το 1971 η επιχείρηση μεταστεγάζεται εκεί όπου έχει την έδρα της μέχρι και σήμερα, στο Κρυονέρι Αττικής.
Την τελική του μορφή το εργοστάσιο του Κρυονερίου θα την λάβει 24 ολόκληρα χρόνια μετά. Το 1995, μετά και την επέκταση των εγκαταστάσεών, θα φτάσει σε μια έκταση 20.000 τ.μ. Στα μέσα του 2000 θα κατασκευάσει στην Σίνδο Θεσσαλονίκης κέντρο διανομής των προϊόντων της SKAG στη Βόρεια Ελλάδα.
Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει αύριο, Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου, στον Ναό του Αγίου Παντελεήμονα στο Κρυονέρι Αττικής, στις 3.00μμ.
Επιθυμία της οικογένειας είναι αντί στεφάνων να κατατεθούν χρήματα εις μνήμην Θεόδωρου Σκαγιά, στην Φλόγα (Σύλλογο παιδιών με νεοπλασματική ασθένεια).
Στη δεκαετία του ’90 η εταιρεία θα κάνει τα πρώτα βήματα εξωστρέφειας, φθάνοντας χρόνια μετά στη κορύφωση της να πουλά σε 50 χώρες σε όλες τις ηπείρους.
Πέθανε ο γνωστός τραγουδιστής Χρήστος Κυριαζής
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 68 ετών ο τραγουδιστής Χρήστος Κυριαζής, νικημένος από τον καρκίνο.
Ο Χρήστος Κυριαζής γεννήθηκε το 1953 στον Πειραιά και μεγάλωσε στα Καμίνια. Ο πατέρας του εργαζόταν ως επιπλοποιός και λόγω της οικογενειακής παράδοσης έμαθε κι εκείνος την τέχνη.
Λάτρευε όμως και την μουσική αφού από τα 12 έπαιζε κιθάρα. Δημιούργησε το συγκρότημα «Πρόκες» (1972) αλλά και τους «Mirabilis Zalapa» και «What a pity». Σπούδασε στην Ιταλία.
Ο δίσκος «Μου θυμίζεις τη μάνα μου» (1992) έγινε «πλατινένιος», πουλώντας πάνω από 125.000 αντίτυπα!
Πέθανε ξαφνικά ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ Μπάμπης Ζαχαρόπουλος
Έφυγε ξαφνικά από τη ζωή σε ηλικία 49 ετών ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ Μπάμπης Ζαχαρόπουλος.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, αργά το βράδυ της Κυριακής ο εκλιπών κάλεσε σε βοήθεια τον αδερφό του γιατί ο πατέρας τους αισθάνθηκε μια αδιαθεσία, αλλά δεν άντεξε την πίεση και το στρες η δική του καρδιά και άφησε την τελευταία του πνοή.
Σύμφωνα με το ertnews.gr γεννήθηκε στην Καλλιθέα, στις 27 Αυγούστου του 1972, πρωτότοκος γιος του Φίλιππου και της Αστέρως Ζαχαροπούλου. Αρκάς στην καταγωγή, από την Πουρναριά Γορτυνίας. Δούλευε ακούραστα επί 23 χρόνια στη δημοσιογραφική παραγωγή, στη μεγάλη οικογένεια της ΕΡΤ.
Πριν από 6 χρόνια είχε χάσει τη μητέρα του εντελώς ξαφνικά, γεγονός που τον είχε συγκλονίσει. Δεν είχε δικά του παιδιά, μόνο την ανιψιά του, κόρη του αδερφού του Νίκου, την οποία υπεραγαπούσε.
«Θα θυμόμαστε πάντα τον άνθρωπο που αστειευόταν με όποια δυσκολία, τον άνθρωπο που προσπαθούσε να εξελίσσεται και να προχωρά, την ευγενική ψυχή» αναφέρουν οι συνεργάτες του.
Πέθανε ο πρώην εκπρόσωπος τύπου της Αθηνάς Ωνάση, Αλέξης Μανθεάκης
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 68 ετών ο Αλέξης Μανθεάκης, πρώην εκπρόσωπος Τύπου της Αθηνάς Ωνάση.
Ο Αλέξης Μανθεάκης τα τελευταία χρόνια είχε αποτραβηχτεί από τα φώτα της δημοσιότητας και είχε αφιερωθεί στη συγγραφή βιβλίων. Πριν από λίγα χρόνια είχε κυκλοφορήσει το βιβλίο «Αθηνά: στο μάτι του κυκλώνα», το οποίο ουσιαστικά ήταν «μια εκ των έσω μαρτυρία για τη ζωή της πλουσιότερης κοπέλας στον κόσμο».
Γεννήθηκε το 1953 στην Τανζανία (πρώην Τανγκανίκα) και μεγάλωσε στην Κένυα. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία, Επικοινωνία και Δημιουργική Γραφή στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ και εργάστηκε στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση.
Έγινε ευρέως γνωστός όταν ανέλαβε την εκπροσώπηση της Αθηνάς Ωνάση και του πατέρα της Τιερί Ρουσέλ κατά την περίοδο της δικαστικής διαμάχης των κληρονόμων του Ωνάση με το Ίδρυμα Ωνάση.
Την είδηση του θανάτου του γνωστοποίησε με ανάρτησή του στο facebook ο Κυριάκος Μαριδάκης, πρέσβης στην εταιρεία Hellenic Institute of Cultural Diplomacy, όπου έγραψε:
«Έφυγε ένας Μεγάλος Έλληνας!
Με θλίψη και συντριβή ενημερώθηκα σήμερα από την αξιολάτρευτη οικογένειά σου την Δήμητρα και την Μαρίνα, ότι από σήμερα δεν είσαι πια μαζί μας… εξουσιοδοτώντας με ιδιαίτερη τιμή και συγκίνηση να το δημοσιοποιήσω….
Έφυγες διακριτικά και ταπεινά όπως ζούσες πάντοτε στην ζωή σου…. ένας τζέντλεμαν, μαχητής μία ισχυρή προσωπικότητα, ασυμβίβαστος, υπερήφανος, ευγενής, σωστός οικογενειάρχης, μία μεγάλη καρδιά ένας Παγκόσμιος Έλληνας, άνθρωπος με πολύ αγάπη για την Ελλάδα και τον πολιτισμό, μένοντας όρθιος ως το τέλος.
Είχαμε μοιραστεί σε εκατοντάδες συζητήσεις κοινά οράματα και μελλοντικούς στόχους για την παγκόσμια προβολή και ανάδειξη της Σαλαμίνας και της ναυμαχίας ως υπεύθυνος διεθνών σχέσεων του Διεθνούς Ιδρύματος Σαλαμίς. Διεθνές Ιδρυμα Σαλαμίς – Salamis International Foundation
Μου έλεγες έκπληκτος….
”Αγαπητέ Κυριάκο δεν περίμενα όταν ξεκινούσες τις μοναχικές σου δράσεις, ότι κάποια στιγμή την Σαλαμίνα θα την τιμούν αρχηγοί κρατών και δεκάδες πρεσβείες, αναγνωρίζοντας διεθνώς την ιστορική αξία το φυσικό κάλλος για την πολιτιστική της κληρονομιά…. Μεγάλη η τιμή να συνεργάζεται το ίδρυμα μας μαζί με την κυρία Μαριάννα Βαρδινογιάννη… σου αξίζουν συγχαρητήρια και θέλω να ξέρεις ότι θα είμαι πάντα δίπλα σου όπου και αν με χρειαστείς…” Αλέξης Μανθεάκης.
Ήσουν πάντα δίπλα μου και σε ευχαριστώ.
Σου απαντούσα….
Δεν είμαι μόνος μου…
Είμαστε ΜΑΖΙ, πιστεύοντας ακράδαντα ότι όλοι ΜΑΖΙ μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά, για να μπορούμε να δώσουμε με τη βοήθεια του θεού, στη Σαλαμίνα και την Ελλάδα μας, την αίγλη και την αξία που της αξίζει στο παγκόσμιο στερέωμα….
Πάντα με θαύμαζες και με συμβούλευες ως τον μεγαλύτερο αδελφό μου μέχρι την τελευταία στιγμή….
Η Δήμητρα σήμερα μου είπε ότι με αγαπούσες τόσο πολύ που με αποκαλούσες γιος σου…θέλω λοιπόν να γνωρίζεις ότι τα λόγια σου θα μείνουν για πάντα χαραγμένα μες στην ψυχή και μες στην καρδιά μου
Επικοινωνούσες τακτικά ακόμα και στις δύσκολες ώρες για να μάθεις νέα από τις δράσεις μας στο ίδρυμα Σαλαμίς και για την οικογένειά μας καρδιακός φίλος του πατέρα Christos Maridakis μοιράζοντας μαζί πολιτικούς αγώνες και οράματα για μία νέα Ελλάδα.
Θα μας λείψεις….
Δυστυχώς φέτος δεν μπορούσες λόγω της ασθένειας σου να παρευρεθείς όπως μου είπες στο μνημείο του άγνωστου Στρατιώτη και να καταθέσεις στέφανο εις μνήμη της Ναυμαχίας της Σαλαμίνος, Όπως είχες συμμετάσχει στο παρελθόν.. Ζητώντας να βγάλουμε μία φωτογραφία μαζί…
Σε κάθε μας συζήτηση πάντα αναφερόσουν με πάθος για την διεκδίκηση των μαρμάρων του Παρθενώνα τους αγώνες σου στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, τις δεκάδες ομιλίες σου, για την επιστροφή τους ιδρύοντας διεθνή οργανισμό.
Βραβεύτηκες και τιμήθηκες
Για την αγάπη σου και την αφοσίωση σου στον Αριστοτέλη Ωνάση και στην οικογένειάς ως επίσημος εκπρόσωπος τους επί δεκαετίες.
Θυμάμαι ακόμα την πίκρα που ένιωσες, όταν μετα την διάλεξη σου στο Λονδίνο για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα στην ψηφοφορία που διεξήχθη μου εκμυστηρεύτηκες ότι στεναχωρήθηκες πάρα πολύ, όταν κάποιοι Έλληνες ψήφισαν να παραμείνουν στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Για πάντα θα είσαι ο μεγάλος μου αδερφός, ο άνθρωπος εκείνος που πάντα ήταν δίπλα μου στις ευχάριστες αλλά και στις δύσκολες προσωπικές στιγμές.
Υπερήφανος για την επαγγελματική μου σταδιοδρομία και ιδιαιτέρως γνωρίζοντας πόσο αυστηρό είναι το βασιλικό πρωτόκολλο να εργάζεσαι δίπλα σε ένα βασιλιά, πρωθυπουργό και αντιπρόεδρο μιας ξένης Κυβέρνησης έχοντας προσωπική εμπειρία από την διεθνή σου δράση.
Πάντα συγκινημένος αναφερόσουν για τις μεγάλες αγάπες της ζωή σου, την Δήμητρα, για την κόρη σου Μαρίνα και το εγγονάκι σου…..
Αλέξη μας, αυτές τις φωτογραφίες τις επέλεξα μέσα από το άλμπουμ που έχεις δημοσιοποίηση πιστεύοντας ότι είναι οι αγαπημένες σου….
Εκεί ψηλά που είσαι να έρχεσαι να μας βλέπεις κάποιες φορές να μας δίνεις δύναμη….
Καλό ταξίδι μεγάλε Έλληνα….. Καλό ταξίδι μεγάλε μου αδελφέ….
Πάντα με το χαμόγελο… Έτσι θα σε θυμάμαι… Έτσι θα σε θυμόμαστε…
Αγαπητή μου Δήμητρα και Μαρίνα ειλικρινή συλλυπητήριά από την οικογένεια μας Χρήστος Μαριδάκης Panagiotis Maridakis ΛΙΛΙΑΝ ΚΑΡΤΑΛΗ Ευγενεία Μαριδάκη Κωνσταντινος Μαριδακης
Σου αφιερώνω ένα τραγούδι που αγαπώ όσο τίποτε άλλο “Τον εαυτό του παιδί”.
Υ/Σ Σύμφωνα με επιθυμία της κ. Δήμητρας Μανθεάκη θα ήθελε να ευχαριστήσει εγκαρδίως εκ των προτέρων όλους όσους επιθυμούν να επικοινωνήσουν διαδικτυακά αλλά δυστυχώς για τεχνικούς λόγους, λυπάται που δεν δύναται η δυνατότητα να ανταποδώσει τις ευχές και τα μηνύματα».
Έφυγε από τη ζωή η Φώφη Γεννηματά
Έχασε τη γενναία μάχη που έδινε με τον καρκίνο η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ, Φώφη Γεννηματά.
Η κατάσταση της υγείας της επιδεινώθηκε ραγδαία χθες, βρισκόμενη σε ηπατικό κώμα, με αποτέλεσμα να καταλήξει σήμερα λίγο μετά τις 12 το μεσημέρι.
Η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ εισήχθη εσπευσμένα με κρίση ειλεού στις 12 Οκτωβρίου στον «Ευαγγελισμό», και σήμερα πέθανε σε ηλικία 57 ετών.
Η ανακοίνωση του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός» αναφέρει:
«Σήμερα 25/10/2021 και ώρα 12:04 μμ στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός, απεβίωσε η Πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ Φώφη Γεννηματά μετά από πολυετή μάχη και παρά τις προσπάθειες των θεραπόντων ιατρών.
Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στους οικείους της».
Ο υπουργός Υγείας Θάνος Πλεύρης ανέφερε μέσω Twitter:
«Δυστυχώς πριν από λίγο απεβίωσε η @FofiGennimata μαχόμενη γενναία κατά της ασθένειας της. Τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένειά της».
«Δεν βρίσκω λέξεις να εκφράσω τον σπαραγμό μου. Αντίο Φώφη μας!», έγραψε ο Ανδρέας Λοβέρδος.
Αναστέλλει την προεκλογική του εκστρατεία ο Παύλος Γερουλάνος
Από την πλευρά του, ο Παύλος Γερουλάνος δήλωσε: «Είμαι συγκλονισμένος από την απώλεια της φίλης και συντρόφισσας Φώφης Γεννηματά. Αυτή τη στιγμή η σκέψη μου, η σκέψη όλων μας, είναι με την οικογένειά της. Αναστέλλω την προεκλογική μου εκστρατεία».
Η Φώφη Γεννηματά ήταν πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής από το 2017 και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ από το 2015. Ήταν βουλευτής της Β3 Αθηνών από το 2015. Επίσης, ήταν επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης (2015-2019) και της Ελιάς – Δημοκρατικής Παράταξης (2014-2019).
Επιπλέον, έχει χρηματίσει υπερνομάρχης Αθηνών-Πειραιώς (2003-2007), υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (2009-2010) στην κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου, αναπληρώτρια υπουργός Εσωτερικών (2011-2012) στην κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ του Λουκά Παπαδήμου, καθώς και αναπληρώτρια υπουργός Εθνικής Άμυνας (2013-2015), στην κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ του Αντώνη Σαμαρά.
Γεννήθηκε στους Αμπελόκηπους της Αθήνας στις 17 Νοεμβρίου του 1964 και ήταν κόρη του Γιώργου Γεννηματά, ιδρυτικού μέλους και υπουργού του ΠΑΣΟΚ.
Φοίτησε στα Εκπαιδευτήρια Κωστέα Γείτονα και στη συνέχεια σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών απ’ όπου αποφοίτησε το 1987, ενώ το 1986, προτού αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο, διορίστηκε υπάλληλος στην Εθνική Τράπεζα.
Έχει παντρευτεί δύο φορές και έχει τρία παιδιά. Πρώτος σύζυγος της Φώφης Γεννηματά ήταν ο Αλέξανδρος Ντέκας η εταιρεία του οποίου το 1994 ανέλαβε από την Κτηματολόγιο Α.Ε. να υλοποιήσει το για πρώτη φορά συντασσόμενο ελληνικό κτηματολόγιο. Παντρεύτηκαν όταν η Φώφη ήταν 22 ετών και απέκτησαν μαζί μία κόρη. Ο δεύτερος σύζυγός της είναι ο Ανδρέας Τσούνης τον οποίο παντρεύτηκε το 2003. Ο Α. Τσούνης είναι οδοντίατρος και ο οποίος εργαζόταν στο νοσοκομείο του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού Ερρίκος Ντυνάν από το οποίο παραιτήθηκε το 2014 τη χρονιά που αυτό πέρασε στα χέρια της Τράπεζας Πειραιώς. Μαζί απέκτησαν μια κόρη και έναν γιό.
Το 2008 διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού.
Πέθανε ο πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ, Τάσος Κουράκης
«Έφυγε» σε ηλικία 73 ετών ο πρώην υπουργός των κυβερνήσεων του ΣΥΡΙΖΑ και πανεπιστημιακός, Τάσος Κουράκης, νικημένος από τον καρκίνο.
Τη δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ στη Θεσσαλονίκη, Έρση Φωτοπούλου.
Ο Τάσος Κουράκης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1948. Αποφοίτησε από το Ε΄ Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης και ήταν διδάκτωρ της ιατρικής σχολής του ΑΠΘ.
Είχε διατελέσει αναπληρωτής καθηγητής της ιατρικής σχολής του ΑΠΘ στο εργαστήριο γενετικής και είχε την ειδικότητα του παιδιάτρου, χωρίς όμως να ασκεί την ιατρική ως επάγγελμα.
Ασχολήθηκε αποκλειστικά με τη διδασκαλία και την έρευνα, μετεκπαιδεύτηκε στην Σκωτία, Αγγλία και Ολλανδία, στην κυτταρογενετική, στην προγεννητική διάγνωση και στη συμβουλευτική γενετική.
Στον ερευνητικό τομέα ασχολήθηκε κυρίως με τις επιδράσεις του περιβάλλοντος στο γενετικό υλικό του ανθρώπου. Οι εργασίες του που αφορούν στην επίδραση των φυτοφαρμάκων στο γενετικό υλικό των αγροτών είναι οι πρώτες που έχουν γίνει στην Ελλάδα. Ήταν παντρεμένος με την Κάριν Γραμμενίδου με την οποία απέκτησε τρία παιδιά, το Στέλιο τον Κωστή και τον Ορέστη. Εντάχθηκε στο ΚΚΕ ως μέλος από το 1975 έως το 1990.
Από το 1990 δραστηριοποιήθηκε στον Συνασπισμό και ήταν μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Θεσσαλονίκης. Επί σειρά ετών υπήρξε πρόεδρος και μέλος νοσοκομειακών επιτροπών, καθώς και μέλος του Δ.Σ. του ιατρικού συλλόγου Θεσσαλονίκης, ενώ διετέλεσε γραμματέας του ίδιου συλλόγου την περίοδο 2000-2003.
Το 2002 και 2006 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος του δήμου Θεσσαλονίκης ως επικεφαλής της δημοτικής κίνησης «Θεσσαλονίκη των Πολιτών και της Οικολογίας». Στο 4ο Συνέδριο του ΣΥΝ, το 2004, εκλέχθηκε μέλος της κεντρικής πολιτικής του επιτροπής (ΚΠΕ).
Στις βουλευτικές εκλογές του 2007, του 2009, του Μαΐου 2012 και του Ιουνίου 2012 εκλέχθηκε βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης με τον ΣΥΡΙΖΑ. Τον Ιανουάριο του 2015 έγινε αναπληρωτής υπουργός Παιδείας. Από τις 4 Οκτωβρίου 2015 κατείχε το αξίωμα του Α΄ Αντιπροέδρου του Ελληνικού κοινοβουλίου, ενώ ήταν και πρόεδρος των επιτροπών κοινοβουλευτικής δεοντολογίας και ευρωπαϊκών υποθέσεων της Βουλής.