Πέθανε ο σπουδαίος ηθοποιός Γιάννης Φέρτης
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 85 ετών ο σπουδαίος Έλληνας ηθοποιός Γιάννης Φέρτης. Τη δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή ο Σπύρος Μπιμπίλας μέσα από ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Συγκεκριμένα ο Σπύρος Μπιμπίλας έγραψε: «Πριν από λίγο η αγαπημένη φίλη Μαρίνα Ψάλτη με ενημέρωσε για το θλιβερό νέο της αποχώρησης από την ζωή του μοναδικού συντρόφου της, του σπουδαίου μας θεατράνθρωπου, φάρου πολιτισμού και ανθρωπιάς του αγαπημένου φίλου μας Γιάννη Φέρτη που για 65 χρόνια υπηρέτησε το θέατρο μας, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση μας μέσα από αμέτρητους υπέροχους ρόλους και μάγεψε το ελληνικό κοινό και τις καρδιές μας. Το κενό που αφήνει δυσαναπλήρωτο αλλά η αύρα του ταλέντου του και της ψυχής του θα μείνουν σαν οδηγοί για όλους μας.. Είχα την τύχη να τον θαυμάζω από παιδί όταν τον παρακολουθούσα στις ταινίες του κ στο Θέατρο με την υπέροχη τότε σύντροφο του Ξένια Καλογεροπούλου (3 φορές τους είχα δει στις “Πεταλούδες είναι ελεύθερες”) , είχα την τύχη να συνεργαστώ μαζί του στις αρχές της καριέρας μου το 80 σε ένα από τα πρώτα μου σίριαλ στους “Aθλιους των Αθηνών” του Κονδυλάκη κι από τότε με τίμησε με μια υπέροχη φιλία μαζί με την τότε σύντροφο του Μιμή Ντενίση, και μέχρι τώρα μαζί με την μοναδική Μαρίνα Ψάλτη μας έδεσε μια ειλικρινής αγάπη. Κουράγιο Μαρίνα μου κ μπράβο που στάθηκες πλάι στις δύσκολες στιγμές του Γιάννη μας. Όλο το Ελληνικό θέατρο πενθεί για τον χαμό του σπουδαίου μας ηθοποιού. Αντί στεφάνων σύμφωνα με επιθυμία του, όσοι θελήσουν να ενισχύσουν το έργο κ τους σκοπούς του Ταμείου Αλληλοβοήθειας του Σωματείου Ελλήνων ηθοποιών (ΤΑΣΕΗ). Ο Γιάννης πάντα νοιαζόταν για τους συναδέλφους του με κάθε τρόπο. Θα υπάρξει ενημέρωση για ώρα κ μέρα της εξόδιου ακολουθίας που θα γίνει στο Α κοιμητήριο της Αθήνας. Καλό ταξίδι πολυτάλαντη αγαπημένε μας».
Πέθανε ο αγαπημένος ηθοποιός Νίκος Ξανθόπουλος
Έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 89 ετών, ο αγαπημένος ηθοποιός Νίκος Ξανθόπουλος, μετά από νοσηλεία περίπου ενός μήνα σε ιδιωτική κλινική στο Περιστέρι, συνεπεία των σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια.
Ο θάνατός του προκάλεσε πανελλήνια συγκίνηση, αφού για γενιές Ελλήνων ο ηθοποιός αντιπροσώπευε το πρότυπο του «λαϊκού παιδιού» που, παρά τα χτυπήματα της μοίρας δεν έχανε ποτέ το φιλότιμο, την ακεραιότητα και την ανθρωπιά του.
Γεννημένος στις 14 Μαρτίου του 1934 στη Νέα Ιωνία από γονείς με καταγωγή από τον Πόντο, ο Νίκος Ξανθόπουλος πέρασε στερημένα παιδικά χρόνια. Ο πατέρας του, για να συντηρήσει την οικογένειά του, έκανε δουλειές του ποδαριού όπως πολύς κόσμος εκείνη την εποχή.
Η ανάμειξή του στην Αντίσταση τα χρόνια της Κατοχής είχε ως συνέπεια να απουσιάζει συχνά από το σπίτι του, αφού υπήρχε πάντα ο κίνδυνος να συλληφθεί, και η οικογένειά του ήταν στο στόχαστρο των Αρχών. Μια ανάμνηση που τον ακολούθησε σε όλη του τη ζωή ήταν η σύλληψη της μητέρα του και του ίδιου όταν ήταν σε ηλικία 8 χρονών.
Η μεγάλη αγάπη του στα βιβλία και κυρίως στη λογοτεχνία ήταν η αιτία που μικρός ήθελε να γίνει φιλόλογος. Ο ίδιος περιέγραφε πως ένας γείτονάς τους τυπογράφος τον προμήθευε βιβλία, είδος πολυτελείας τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια για τα παιδιά της εργατικής τάξης.
Το δεύτερο μεγάλο πάθος του ήταν ο αθλητισμός. Έκανε στίβο και έπαιζε στην ΑΕΚ της οποία παρέμεινε αιώνιος φίλος και οπαδός.
Τελικά η ζωή τα έφερε αλλιώς και ο Νίκος Ξανθόπουλος αποφοίτησε το ‘63 από τη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου και ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός από το θέατρο.
Το ντεμπούτο του στο σινεμά σε δραματικό ρόλο, από αυτούς χαρακτήρισαν την καριέρα του, ήταν στην ταινία «Αγάπησα και πόνεσα» το ’63 και ο κόσμος ανταποκρίθηκε από την πρώτη στιγμή στον ήρωα που υποδύθηκε, ένα «λαϊκό παιδί» που παλεύει καθημερινά για την επιβίωση κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες.
Η συνέχεια γράφτηκε στα στούντιο της εποχής -οι ταινίες που γύρισε είναι γύρω στην 50-με πολλά δάκρυα. Δεν είναι τυχαίο ότι μέχρι σήμερα, όταν κάποιος θέλει να περιγράψει μια πραγματικά δραματική ιστορία ζωής, αναφέρεται στο όνομά του.
Οι ταινίες που γύρισε είχαν στην πλειοψηφία τους συγκλονιστική επιτυχία με τον κόσμο να κάνει ουρές για να τον απολαύσει και τα ταυτιστεί μαζί του.
Παράλληλα με το σινεμά, ο Νίκος Ξανθόπουλος ακολούθησε καριέρα λαϊκού τραγουδιστή. Μάλιστα, στα πρώτα βήματά του στη δισκογραφία είχε συμπαραστάτες τον Απόστολο Καλδάρα και την Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου. Συνολικά κυκλοφόρησε 9 μεγάλους δίσκους και 55 μικρούς, ενώ έκανε ζωντανές εμφανίσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ο ίδιος για την ενασχόληση με το τραγούδι είπε σε συνέντευξή του πριν από πολλά χρόνια ότι ήταν η κύρια πηγή εισοδήματός του γιατί οι ταινίες, παρά τη μεγάλη επιτυχία τους, ήταν εξαιρετικά κακοπληρωμένες.
Το 1973 ο ηθοποιός έκανε το τηλεοπτικό ντεμπούτο του με τη σειρά «Αγρίμια». Ακολούθησαν και άλλες σειρές, ενώ παράλληλα είχε σταθερή παρουσία στο θέατρο.
Ο Νίκος Ξανθόπουλος παντρεύτηκε δύο φορές και απέκτησε τέσσερα παιδιά. Ο πρώτος του γάμος ήταν με την επίσης ηθοποιό, Ελένη Καρπέτα, ενώ ο δεύτερος με την Εριφύλη Ξανθοπούλου.
Επίσης, διατηρούσε αδελφική φιλία με τον συνάδελφο και κουμπάρο του Ανέστη Βλάχο που έφυγε από τη ζωή τον Αύγουστο του 2021, ο οποίος ήταν καταλυτικός για την ψυχολογία του.
«Εγώ δεν είχα αδερφό, εσύ ήσουν ο αδερφός μου.. Καλό σου ταξίδι ΑΝΕΣΤΗ. Σε λίγο έρχομαι κι εγώ…» είχε γράψει τότε ο ηθοποιός.
Έφυγε από τη ζωή η εμβληματική ηθοποιός Ειρήνη Παπά
Σε ηλικία 96 ετών, χτυπημένη από Αλτσχάιμερ, έφυγε από τη ζωή σήμερα νωρίς το πρωί, ήσυχη, στο σπίτι της, η εμβληματική ηθοποιός Ειρήνη Παπά.
Με το ταλέντο της και την ισχυρή προσωπικότητα της έκανε τη χώρα μας γνωστή σε ολόκληρο τον κόσμο, ενώ με το πανέμορφο πρόσωπό της αιχμαλώτιζε τον φακό. Η Ειρήνη Παπά ήταν από τις μετρημένες στα δάχτυλα ηθοποιούς που ξεπέρασαν τα στενά όρια της Ελλάδας και έκαναν καριέρα στο εξωτερικό. Ευτύχησε να συνεργαστεί με σπουδαίους σκηνοθέτες, όπως ο Γιώργος Τζαβέλλας, ο Μιχάλης Κακογιάννης, ο Κώστας Γαβράς, ο Φραντσέσκο Ρόζι, ο Έλιο Πέτρι και ο Μανοέλ ντε Ολιβέιρα.
Ο θάνατός της είναι πρώτη είδηση στη διαδικτυακή έκδοση της ιταλικής εφημερίδας La Repubblica. «Πέθανε η ειρήνη Παπά, το ιταλικό τηλεοπτικό κοινό θα την θυμάται, πάντα, ως Πηνελόπη, στην τηλεοπτική σειρά Οδύσσεια, του 1968, συμπαραγωγή της Rai», γράφει η εφημερίδα της Ρώμης.
Σε μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις της, όταν τιμήθηκε με το βραβείο Μπιενάλε Θεάτρου Βενετίας, η Ειρήνη Παπά είχε δηλώσει: «Όλα τα βραβεία αποτελούν τιμή και δόξα, για τον λόγο αυτό ευχαριστώ το ιταλικό κοινό, που τόσο με έχει τιμήσει».
Η Ειρήνη Λελέκου, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε στο Χιλιομόδι Κορινθίας στις 3 Σεπτεμβρίου 1926 από γονείς εκπαιδευτικούς. Στον καλλιτεχνικό χώρο πρωτοεμφανίστηκε στα 15 της ως τραγουδίστρια και χορεύτρια. Στην συνέχεια σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και τα πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας της συνεργάστηκε με διάφορους θιάσους.
Κατά τη διάρκεια της φοίτησης της παντρεύτηκε τον ηθοποιό Άλκη Παππά (1922-2018), ο οποίος τη βοήθησε στα πρώτα της καλλιτεχνικά βήματα. Το ζευγάρι θα χωρίσει το 1951 και η πανέμορφη ηθοποιός θα κρατήσει το επώνυμο του τέως συζύγου της (με ένα π), με το οποίο θα γίνει γνωστή παγκοσμίως τα επόμενα χρόνια ως Irene Papas.
Το 1948, τελειόφοιτη πλέον της σχολής του Εθνικού Θεάτρου, μαγνήτισε με την ομορφιά της τον Αλέκο Σακελλάριο, ο οποίος την ενέταξε στο σχήμα της επιθεώρησης «Άνθρωποι, Άνθρωποι» που ανέβηκε στο θέατρο «Μετροπόλιταν» της Λεωφόρου Αλεξάνδρας και άφησε εποχή.
Την ίδια χρονιά έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία της Φίνος Φιλμ «Χαμένοι Άγγελοι» (1948), όπως και ο συγγραφέας Νίκος Τσιφόρος στην πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα. Η Ειρήνη Παπά επιβλήθηκε τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό με τον ρόλο της στην ταινία του Φρίξου Ηλιάδη «Νεκρή Πολιτεία» (1952). Ο Φίνος έστειλε με δικά του χρήματα την ταινία στο Φεστιβάλ των Καννών όπου δεν βραβεύτηκε μεν, αλλά η πρωταγωνίστριά της απασχόλησε έντονα τον παγκόσμιο Τύπο. Οι φωτογραφίες της μελαχρινής καλλονής με τον πάμπλουτο πλέι-μπόι Αγά Χαν, ο οποίος ήταν ερωτευμένος μαζί της, απ’ ό,τι λένε, κατέκλυσαν εφημερίδες και περιοδικά όλου του κόσμου.
H δημοσιότητα που απέκτησε στις Κάννες, άνοιξε τις πόρτες στην Ειρήνη Παπά. Στην Ιταλία συμμετείχε στις ιστορικές ταινίες «Αττίλας» (1953) και «Θεοδώρα, αυτοκράτειρα τού Βυζαντίου» (1953), ενώ τρία χρόνια αργότερα αντικατέστησε την Γκρέις Κέλι στο γουέστερν του Ρόμπερτ Γουάιζ «Ελύγισα για Πρώτη Φορά» («Tribute to a Bad Man») με συμπρωταγωνιστή τον Τζέιμς Κάγκνεϋ.Το 1961 κράτησε ένα σημαντικό ρόλο στην μεγάλη διεθνή επιτυχία «Τα Κανόνια του Ναβαρόνε» («The Guns of Navarone»), που γυρίστηκε και στην Ρόδο σε σκηνοθεσία του ΤζονΛι Τόμσον.
Την ίδια περίοδο εμφανίστηκε στις ελληνικές ταινίες «Η Λίμνη των Στεναγμών» (1959) του Γρηγόρη Γρηγορίου και ενσάρκωσε την Μπουμπουλίνα στην ομώνυμη ταινία του Κώστα Ανδρίτσου (1959). Αξέχαστη έμεινε η ερμηνεία της στην ταινία «Αντιγόνη» (1961) του Γιώργου Τζαβέλλα που συζητήθηκε στο Φεστιβάλ του Βερολίνου και βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Αξιοσημείωτες ήταν οι ερμηνείες της και στις ταινίες, που γύρισε με σκηνοθέτη τον Μιχάλη Κακογιάννη: «Ηλέκτρα» (1962), «Αλέξης Ζορμπάς» (Zorba the Greek, 1965), «Τρωάδες» (The Trojan Women, 1971), «Ιφιγένεια (1977) και «Γλυκειά Πατρίδα» (1986). Με τον Κακογιάννη συνεργάστηκε επίσης σε θεατρικές παραστάσεις στην Ελλάδα («Ηλέκτρα» του Σοφοκλή στην Επίδαυρο, «Αντώνιος και Κλεοπάτρα» του Σέξπιρ στο Ηρώδειο) και στο εξωτερικό («Μήδεια» και «Βάκχες» του Ευριπίδη το 1980 στο Μπρόντγουεϊ).
Tρεις από τις ταινίες στις οποίες η Ειρήνη Παπά πρωταγωνίστησε προτάθηκαν για Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας, με την γαλλόφωνη «Ζ» του Κώστα Γαβρά να το κατακτά, ενώ υποψήφιες υπήρξαν επίσης και δύο ελληνικές ταινίες, μεταφορές στην μεγάλη οθόνη αρχαίων τραγωδιών, «Ηλέκτρα» και «Ιφιγένεια». Η Ειρήνη Παπά συμμετείχε σε πολλές χολιγουντιανές παραγωγές, ενώ πρωταγωνίστησε και στο θέατρο Μπρόντγουεϊ το 1967. Το 1979 στο Ηρώδειο, όταν ήταν να παιχτεί το Αντώνιος και Κλεοπάτρα, βρέθηκε σε διαμάχη με τον Δημήτρη Χορν που είχε εκφραστεί απαξιωτικά εναντίον της. Η Ειρήνη Παπά είχε εκμυστηρευτεί σε συνέντευξή της: «Πιστεύω ότι πρώτα είσαι άνθρωπος, μετά γυναίκα, μετά ηθοποιός. Πώς θα βάλω το επάγγελμα να με φάει, να μπω σε ένα κουτάκι και να συμπεριφέρομαι ανάλογα. Και αυτή νά ‘μαι, αλλάζω. Κάποτε η σταρ ήταν διαφορετική. Σήμερα είναι αλλιώτικη. Κάποτε ο σταρ ήταν ο ένας, ο άλλος, σήμερα είναι ο Αλ Πατσίνο. Κάποτε οι σταρ φορούσαν τουαλέτες, σήμερα φοράνε μπλουτζίν σχισμένα, όλο τρύπες. Αύριο θα είναι τα μαλλιά πράσινα. Εγώ αποφάσισα να μην ακολουθήσω… ».
Άλλες σημαντικές ταινίες στις οποίες εμφανίστηκε ήταν: «Στον καθένα το δικό του» («A ciascuno il suo», 1966) του Έλιο Πέτρι, «Σάντα Μάμα» (The Brotherhood,1968) του Μάρτιν Ριτ, «Ζ» (1969) του Κώστα Γαβρά, «Η Άννα των Χιλίων Ημερών («Anne of the Thousand Days», 1969) του Τσαρλς Τζάροτ, «Ο Χριστός σταμάτησε στο Έμπολι («Cristo si e fermato a Eboli», 1979) του Φραντζέσκο Ρόζι, «Ερέντιρα» (Eréndira, 1983) του Ρούι Γκέρα και «Χρονικό ενός Προαναγγελθέντος Θανάτου» («Cronaca di una morte annunciate», 1987) του Φραντζέσκο Ρόζι, βασισμένων στα ομώνυμα έργα του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Μία από τις τελευταίες εμφανίσεις της στην μεγάλη οθόνη ήταν στην ταινία του Τζον Μάντεν «Το Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι» («Captain Corelli’s Mandolin», 2001).
Πέθανε σε ηλικία 87 ετών ο ηθοποιός Κώστας Καζάκος
Σε ηλικία 87 ετών έφυγε σήμερα από τη ζωή ο ηθοποιός Κώστας Καζάκος, ο οποίος το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν στον Ευαγγελισμό.
Ο Κώστας Καζάκος γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας στις Μαΐου 1935 και ήταν απόφοιτος της Σχολής Κινηματογράφου Λυκούργου Σταυράκου (συγκεκριμένα του τμήματος Ηθοποιών και Σκηνοθετών) καθώς και της Δραματικής Σχολής Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν.
Το 1973, τιμήθηκε με το Α’ Χρυσό Βραβείο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την αρτιότερη παραγωγή, της μεταφοράς της Λυσιστράτης. Υπήρξε αντιπρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου.
Ήταν ιδρυτικό μέλος του Ελληνοαραβικού Συνδέσμου και μέλος της Επιτροπής Άδειας Άσκησης επαγγέλματος του Ηθοποιού, συνιδρυτής του Ελεύθερου Θεάτρου (μαζί με τον Λέοντα Τριβιζά) και ιδρυτής του ιδρύματος «Τζένη Καρέζη».
Στα 18 του, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα για να σπουδάσει παιδαγωγός ωστόσο η αριστερή κληρονομιά του πατέρα του έγινε λόγος αρνητικής αντιμετώπισής του από το πανεπιστήμιο. Του ζητούσαν χαρτί κοινωνικών φρονημάτων και επειδή δεν το είχε, δεν του επέτρεψαν την εγγραφή του στη σχολή. Έτσι, άλλαξε σταδιοδρομία και φοίτησε στην Σχολή Κινηματογράφου Λυκούργου Σταυράκου (1953-1956) και στην Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν (1954-1957).
Υπήρξε αντιπρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, γενικός γραμματέας της Πανελλήνιας Ένωσης Ελεύθερου Θεάτρου και Πρόεδρος της Πανελλήνιας Πολιτιστικής Κίνησης. Ιδρυτικό μέλος του Ελληνοαραβικού Συνδέσμου και μέλος της Επιτροπής Αδείας Άσκησης του Επαγγέλματος του Ηθοποιού. Τιμήθηκε με τον «Χρυσό Απόλλωνα», βραβείο ηθοποιού Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου Αθηνών το 1967, και Α΄ Χρυσό Βραβείο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1973 για την αρτιότερη θεατρική παραγωγή («Λυσιστράτη»).Τιμήθηκε ακόμα με το Βραβείο της Ένωσης Θεατρικών Συγγραφέων και Κριτικών για το σύνολο της προσφοράς του.
Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2007 και του Οκτωβρίου 2009 εκλέχθηκε βουλευτής με το ΚΚΕ, ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας. Από το 1968 μέχρι το 1992 υπήρξε παντρεμένος με την ηθοποιό Τζένη Καρέζη, με την οποία απέκτησε τον γιο τους, τον επίσης ηθοποιό Κωνσταντίνο Καζάκο (γενν. 1969). Από το 1997 έως σήμερα είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Τζένη Κόλλια, με την οποία έχουν αποκτήσει τέσσερα παιδιά: τον Αλέξανδρο (γενν. 1997), την Άρτεμι-Γεωργία (γενν. 1998), την Ηλέκτρα (γενν. 2002) και τη Μάγια (γενν. 2008). Η Άρτεμις-Γεωργία έχασε τη ζωή της στις 25 Ιουνίου 1999, σε ηλικία 8 μηνών και μία εβδομάδα μετά την βάπτισή της, πάσχοντας από μία σπάνια ασθένεια.
Update 20.30
Ιατρικό ανακοινωθέν για τον θάνατο του ηθοποιού Κώστα Καζάκου εξέδωσε το νοσοκομείο «Ευαγγελισμός».
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
«Ο Κωνσταντίνος Καζάκος εισήχθη στο Γ.Ν.Α « Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ-ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ» στις 26-7-2022 με αναπνευστικά προβλήματα.
Η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε ραγδαίως, όπου και σήμερα Τρίτη 13-9-2022 απεβίωσε λόγω πολυοργανικής ανεπάρκειας.
Τα θερμά συλλυπητήρια μας στους οικείους του.
Εκ της Διοικήσεως».
Πέθανε ο βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός Γουίλιαμ Χαρτ
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 71 ετών ο βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός Γουίλιαμ Χαρτ, πρωταγωνιστής των ταινιών Kiss of the Spider Woman και Body Heat.
«Έφυγε ειρηνικά, με την οικογένειά του στο πλευρό του, από φυσικά αίτια», ανέφερε ο γιος του σε σχετική ανακοίνωση.
Ο εκλιπών γεννήθηκε το 1950 και μεγάλωσε στην Ουάσιγκτον πριν σπουδάσει υποκριτική στη Σχολή Τζούλιαρντ δίπλα στους συμμαθητές του Ρόμπιν Γουίλιαμς και Κρίστοφερ Ριβ. Έκανε το ντεμπούτο του στην ταινία μεγάλου μήκους στο “Altered States” της δεκαετίας του 1980, κερδίζοντας μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα για το καλύτερο νέο αστέρι. Η καριέρα του στο Χόλιγουντ ξεκίνησε γρήγορα, καθώς το «Body Heat» του 1981, το νουάρ του Λόρενς Κάσνταν στο οποίο υποδύεται τον εύκολα εξαπατημένο εραστή της μοιραίας γυναίκας της Κάθλιν Τέρνερ, γνώρισε τεράστια επιτυχία.
Στη συνέχεια κέρδισε τρεις διαδοχικές υποψηφιότητες για Όσκαρ για το “Kiss of the Spider Woman” (για το οποίο κέρδισε τον Α’ Ανδρικό ρόλο), το “Children of a Lesser God” και το “Broadcast News”.
Εκτός από τους ρόλους σε ταινίες κύρους όπως το “Broadcast News” και το “A History of Violence”, ο Hurt πρωταγωνίστησε επίσης στο “AI: Artificial Intelligence” του Στίβεν Σπίλμπεργκ και απόλαυσε μια δεκαετία υποδυόμενος τον στρατηγό Thaddeus Ross σε πέντε ταινίες του Marvel Cinematic Universe. με πιο πρόσφατη το “Black Widow”.
Είχε επίσης επιτυχημένη καριέρα στo θέατρο με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους ρόλους του Σαίξπηρ.
Πέθανε ο ηθοποιός και συνιδρυτής της Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης Θεόδωρος Κάλβος
Έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός και συνιδρυτής της Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης, Θεόδωρος Κάλβος, όπως γνωστοποίησε σε ανάρτησή του στο Facebook ο Σπύρος Μπιμπίλας, αναδημοσιεύοντας το ποστ του γιου του, Μιχάλη Καλαμπόκη.
Η κηδεία του θα γίνει την Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου στις 15:00 στο κοιμητήριο Παλαιού Φαλήρου.
«Έφυγε από κοντά μας ένας γλυκύτατος και σπουδαίος άνθρωπος της τέχνης μας..Ενας δάσκαλος…Ο Θόδωρος Κάλβος με τον οποίο είχα την τύχη και την τιμή να συνεργαστώ ως καθηγητής στην Αθηναική Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης , που ήταν το δικό του δημιούργημα,για μια 10ετια…Εβγαλε γενιές ηθοποιών στο καλλιτεχνικό στερέωμα…Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει.. Άξιος συνεχιστής των οραμάτων του ο πολυτάλαντος γιός του @Μιχάλης Καλαμπόκης»΄, έγραψε ο Σπύρος Μπιμπίλας.
Πέθανε ο βραβευμένος με Όσκαρ Αφροαμερικανός ηθοποιός Σίντνεϊ Πουατιέ
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 94 ετών ο Σίντνεϊ Πουατιέ, ο πρώτος Αφροαμερικανός κορυφαίος ηθοποιός που βραβεύτηκε με Όσκαρ.
Συγκεκριμένα ο Πουατιέ είχε βραβευτεί με Όσκαρ για την ταινία του 1963 «Κάτω από το Βλέμμα του Θεού».
Ο Πουατιέ υπήρξε επίσης σκηνοθέτης, συγγραφέας και διπλωμάτης. Η επιτυχία του ηθοποιού συνεχίστηκε κατά τη δεκαετία του ’60 και το 1967 είχε τρεις επιτυχημένες ταινίες στο Αμερικανικό Box-Office: Ιστορία ενός Εγκλήματος (In the Heat of the Night), Μάντεψε ποιος θα ‘ρθει το βράδυ (Guess Who’s Coming to Dinner) και Στον Κύριο μας με Αγάπη (To Sir, with Love), οι οποίες πραγματεύονταν το θέμα του ρατσισμού.
Ήταν επίσης γνωστός για τη συμμετοχή του στις ταινίες: Η Ζούγκλα του Μαυροπίνακα (Blackboard Jungle, 1955), Έσπασα τα Δεσμά μου (Edge of the City, 1957), Όταν σπάσαμε τις αλυσίδες (The Defiant Ones, 1958), Ένα Σταφύλι στον Ήλιο (A Raisin in the Sun, 1960) και Τυφλός Άγγελος (A Patch of Blue). Το 1972 έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με την ταινία Οι Δυο Συνένοχοι (Buck and the Preacher). Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου τον έχει κατατάξει στην 22η θέση στη λίστα με τους 25 μεγαλύτερους σταρ όλων των εποχών.
Το 2002 ο ηθοποιός βραβεύτηκε με Τιμητικό Όσκαρ από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών, για τα επιτεύγματά του ως καλλιτέχνης, αλλά κι ως άνθρωπος και το 2009 τιμήθηκε με το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας από τον πρόεδρο των Η.Π.Α. Μπαράκ Ομπάμα.
Image Credit: http://www.achievement.org/achiever/sidney-poitier/