Απαγόρευση κυκλοφορίας κάθε Σαββατοκύριακο ανακοίνωσε ο Ερντογάν

Σε νέο διάγγελμα προς το έθνος, ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν ανακοίνωσε νέα καθολική απαγόρευση κυκλοφορίας κάθε Σαββατοκύριακο σε 31 μεγάλες πόλεις της Τουρκίας για την αντιμετώπιση της επιδημίας του κορωνοϊού. Προηγουμένως ο Τούρκος πρόεδρος πραγματοποίησε σύσκεψη με το υπουργικό του συμβούλιο μέσω τηλεδιάσκεψης.
Το μέτρο θα εφαρμοστεί άμεσα και έτσι από τα μεσάνυχτα της επόμενης Παρασκευής 17 Απριλίου θα υπάρξει καθολική απαγόρευση κυκλοφορίας στις 31 πόλεις που θα λήξει τα μεσάνυχτα της Κυριακής 19 Απριλίου.
Ύστερα από τις σκηνές χάους και πρωτοφανούς συνωστισμού που εκτυλίχτηκαν την περασμένη Παρασκευή επειδή η ανακοίνωση περί απαγόρευσης κυκλοφορίας εκδόθηκε μόλις δυο ώρες από την εφαρμογή της, ο πρόεδρος Ερντογάν είπε ότι θα ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για να μην υπάρξει αδικαιολόγητη αναστάτωση. Ο λόγος για την επιβολή της απαγόρευσης κυκλοφορίας, είπε ο Τούρκος πρόεδρος, οφείλεται στο ότι λόγω της βελτίωσης των καιρικών συνθηκών εκατομμύρια πολίτες τείνουν να βγαίνουν στο δρόμους, στα πάρκα και τις παραλίες.
Ο Τούρκος πρόεδρος εξήγγειλε σειρά μέτρων στήριξης των πολιτών που έχασαν προσωρινά τις δουλειές τους, παρέχοντας έκτακτο επίδομα 1.170 λιρών (160 ευρώ).
Σχετικά με τις φήμες ότι η Τουρκία μπορεί να αναζητήσει τη βοήθεια του ΔΝΤ, ο Τούρκος πρόεδρος είπε ότι κάτι τέτοιο είναι «εκτός συζήτησης».
«Δεν θα υποκύψουμε σε καμία πίεση, ιδιαίτερα σε πρόγραμμα του ΔΝΤ», είπε.
Επέκρινε τις ιδιωτικές τράπεζες επειδή επιδεικνύουν απροθυμία να συμβάλουν στον αγώνα της κυβέρνησης για τη συγκέντρωση πόρων στον αγώνα κατά του κορωνοϊού και σχετικά με τον έρανο Αλληλεγγύης για τους αναξιοπαθούντες από τον κορωνοϊό, ο Τούρκος πρόεδρος είπε ότι το ποσό που έχει συγκεντρωθεί μέχρι στιγμής ανέρχεται περίπου σε 220 εκατομμύρια ευρώ.
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ

Πούτιν – Ερντογάν, τα Αποκαλυπτήρια

Ένας ιός και μια υγειονομική κρίση, μπορεί να οδηγήσουν σε κατάρρευση τα σχέδια δύο αυταρχικών ηγετών.
Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Η πιο αντιδημοκρατική και αντευρωπαϊκή συμμαχία με αφορμή τη νόσο Covid-19 απειλείται με κατάρρευση. Πούτιν, Ερντογκάν και οι μουλάδες του Ιράν έχουν σήμερα δύο προβλήματα. Πρώτον, όσο και αν κρύβουν τις πραγματικές διαστάσεις της πανδημίας του κορωνοϊού στις χώρες τους, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη και σε κάποια στιγμή θα την φάνε στα μούτρα τους. Το κόστος της πανδημίας για τις τρεις αυτές χώρες, θα είναι βαρύ και ασήκωτο. Γι’ αυτό η αυταρχική συμμαχία μπορεί να γίνει εξαιρετικά επικίνδυνη.
Η κατάρρευση της τιμής του πετρελαίου θα πλήξει δύο οικονομίες, οι οποίες τόσα χρόνια δεν κάνουν τίποτε για να διαφοροποιήσουν την παραγωγική τους βάση. Τόσο η Ρωσία όσο και το Ιράν, επενδύουν περισσότερα στην προπαγάνδα, στη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας και στην αποσταθεροποίηση της Δύσης, παρά στο καλό των λαών τους. Πιστεύουν ότι τους τελευταίους μπορούν ασταμάτητα να τους ποτίζουν με βλακεία, χυδαίο εθνικισμό/λαϊκισμό, μίσος και δήθεν «κατορθώματα» διεφθαρμένων ηγετών τους.Καποια στιγμή όμως πάντα ερχεται αμείλικτη η πραγματικότητα.
Είναι θλιβερό το θέμα των μουλάδων να ζητούν 5 δις δολλάρια βοήθεια από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τη στιγμή που το καθεστώς τους έχει δαπανήσει τα διπλάσια για να δημιουργήσει ένα οπλοστάσιο με στόχο την εξαφάνιση του Ισραήλ και του λαού του.
Τεράστιες θα είναι και οι δυσκολίες του Πούτιν στη Ρωσία. Μπορεί ο ίδιος, όπως λέγεται, να είναι, μέσω αχυρανθρώπων, δισεκατομμυριούχος,όμως κατά κεφαλήν εισόδημα στη χώρα του παραμένει χαμηλό, στάσιμο και ακόμα χειρότερα το προσδόκιμο ζωής υποχωρεί. Αυτό σημαίνει ότι η λαϊκή υγεία δεν πάει καθόλου καλά και η πανδημία θα μπορούσε να την διαλύσει. Είναι πολύ πιθανόν ετσι, μετά μία οξεία υγειονομική κρίση, το καθεστώς Πούτιν να γνωρίσει πολύ σοβαρές δυσκολίες από κόσμο που δεν θα έχει και πολλά πράγματα να χάσει. Πανδημία και οικονομική εξαθλίωση είναι μια κοινωνική βόμβα που κανένας ολιγάρχης και καμμία υπηρεσία ασφάλειας δεν μπορεί να απασφαλίσει. Παράλληλα στο κενό πέφτουν και όλες οι προϋποθέσεις του δίδυμου Πούτιν-Ερντογκάν να προκαλέσει ενδοευρωπαϊκές αντιπαραθέσεις.Οι προσπάθειες δεν αποδίδουν.
Τον τελευταίο καιρό, οι δυο αυταρχικοί ηγέτες, στην Ευρώπη έχουν καταφέρει ακριβώς το αντίθετο. Οι εκβιασμοί και οι φοβέρες του Τούρκοι προέδρου, από τη μια αποκαλύπτουν ποιος είναι πραγματικά, από την άλλη δε, φέρνουν πιο κοντά τους Ευρωπαίους. Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι ηγέτες γνωρίζουν πλέον ότι ο Τούρκος συνομιλητής τους, μετατρέποντας την Τουρκία από πρωθυπουργική σε προεδρική δημοκρατία, με τον ίδιο να έχει δεσποτικές εξουσίες, δεν έχει καμμιά σχέση με θεσμούς και αρχές που ισχύουν στη Γηραιά Ήπειρο. Επίσης, η σύμπλευση του με το Ισλαμικό Κράτος, μόνον προβλήματα και μέσα στην Τουρκία θα του δημιουργήσει.
Ο αδίστακτος τρόπος με τον οποίο χρησιμοποίησε τους Σύρους και άλλους πρόσφυγες δείχνει τα προβλήματα που έχει για εμάς η γειτονία του. Ο Πρώτος εκβιασμός του στην Ευρώπη επί του θέματος πέτυχε και του άνοιξε την όρεξη. Ο δεύτερος όμως δεν αποδίδει.
Πώς αυτό θα εξελιχθεί όταν ένας όλο και περισσότερο πιεσμένος εσωτερικά και εξωτερικά Ερντογκάν αποφασίσει να βρει μια δυναμική λύση;
Θα ταλαιπωρήσει και το εσωτερικό και το εξωτερικό. Όμως, στο σημείο αυτό, ο νέος ιός μπορεί να του χαλάσει τη σούπα. Είναι εύκολα αντιληπτό ότι αν η Τουρκία γνωρίσει την πανδημία, σε παρόμοια έκταση με το γειτονικό της Ιράν για παράδειγμα, τότε ο τουρισμός της θα σβήσει. Πολύ σύντομα, θα ακολουθήσουν η βιομηχανία και η ήδη υποτιμημένη λίρα, με αποτέλεσμα να προκληθούν αμέτρητες χρεωκοπίες. Ας μην μας διαφεύγει ότι επιχειρήσεις και ιδιώτες είναι… υπερχρεωμένοι. σε ευρώ και σε δολάρια. Αν συμβεί ατύχημα, μόνο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα μπορούσε να συνδράμει, αλλά λόγω της συγκυρίας και αυτό είναι πολύ συζητήσιμο σε σχέση με την αποτελεσματικότητα της όποιας παρέμβασης. Αν έρθει πανδημία και έχοντας στο έδαφος της περίπου 4.500.000 εκατομμύρια πρόσφυγες και λαθρομετανάστες, θα καταρρεύσει όλο το σύστημα υγείας. Ταυτόχρονα είναι εκτεθειμένη στον πόλεμο της Συρίας και εύκολα θα μπορούσαν να γίνουν όλη κόλαση στο εσωτερικό της. Ο Ερντοκάν έχει σίγουρα τεράστια αγωνία και θέλει να «εξαγάγει» όσο γίνεται περισσότερους λαθραίους στην Ελλάδα. Ξέρει ότι αν διαχειριστεί εσωτερικά μόνο την πανδημία, οι επιπτώσεις θα είναι τραγικές και τότε όλο το προσωποπαγές σύστημα που έχει οικοδομήσει με αντιδημοκρατικές πρακτικές θα καταρρεύσει. Δεν αποκλείεται να σκεφθεί έτσι, όπως ο Σαμψών. Στην πτώση του, δηλαδή, να πάρει μαζί του δίκαιους και άδικους.Αυτός είναι ο μεγάλος κίνδυνος για Ελλάδα και Ευρώπη και όσο το γεγονός αυτό συσπειρώνει τους «αλλόθρησκους», τόσο η κατάσταση αυξάνει να επικινδυνότητα. Ας το έχουν υπόψη τους οι φύλακες.

Σε Βερολίνο και Βιέννη ο Κ. Μητσοτάκης, στις Βρυξέλλες ο Ερντογάν

Στο Ελληνογερμανικό Οικονομικό Φόρουμ στο Βερολίνο, στις 15:30 (ώρα Ελλάδας), θα συμμετάσχει ο Έλληνας πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, στο πλαίσιο του οποίου θα συναντηθεί με τη Γερμανίδα καγκελάριο, Άνγκελα Μέρκελ, προκειμένου να συζητήσουν για το μεταναστευτικό και την πίεση που ασκεί ο Ταγίπ Ερντογάν στα ελληνικά σύνορα του Έβρου, όπου βρίσκονται χιλιάδες μετανάστες εντός τουρκικής περιοχής. 
Υπενθυμίζεται ότι η καγκελάριος εκφράστηκε πολύ ξεκάθαρα σε ό,τι αφορά την πρακτική του Τούρκου Προέδρου Ερντογάν και του άσκησε κριτική ότι έστειλε τους μετανάστες και τους πρόσφυγες σε ένα αδιέξοδο, το οποίο για αυτούς σημαίνει μια πολύ δύσκολη κατάσταση στα σύνορα που είναι για εκείνους κλειστά. Επεσήμανε, όμως, επίσης και ότι η Τουρκία, λόγω της κατάστασης στον μαινόμενο συριακό πόλεμο και λόγω του γεγονότος ότι ήδη φιλοξενεί 3-4 εκατομμύρια πρόσφυγες, έχει να σηκώσει ένα μεγάλο βάρος, μια δύσκολη κατάσταση και για αυτό έχει δικαιολογημένες προσδοκίες από την Ευρώπη. 
Αναλυτικά, το πρόγραμμα του πρωθυπουργού για σήμερα, στο Βερολίνο, διαμορφώνεται ως εξής:
– Στις 14.00 τοπική ώρα (15.00 ώρα Ελλάδας), αναμένονται οι ομιλίες του πρωθυπουργού και της καγκελαρίου Μέρκελ στο Οικονομικό Φόρουμ.
– Στις 14.30 τοπική ώρα (15.30 ώρα Ελλάδας) θα πραγματοποιηθεί συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με την ‘Ανγκελα Μέρκελ.
– Στη συνέχεια, ο πρωθυπουργός θα έχει επαφές με Γερμανούς επενδυτές και στις 19.00 τοπική ώρα (20.00 ώρα Ελλάδας) θα συμμετάσχει σε πάνελ διαλόγου που διοργανώνει το German Council on Foreign Relations.
Αύριο, Τρίτη, ο κ. Μητσοτάκης θα συμμετάσχει στις 08.00 τοπική ώρα (09.00 ώρα Ελλάδας) σε πρωινό εργασίας με θεσμικούς φορείς της γερμανικής οικονομίας. Στη συνέχεια θα αναχωρήσει για τη Βιέννη, όπου στις 15.40 τοπική ώρα (16.40 ώρα Ελλάδας) θα έχει συνάντηση με τον καγκελάριο της Αυστρίας Σεμπάστιαν Κουρτς.
Τον πρωθυπουργό συνοδεύουν στο Βερολίνο ο υπουργός Ανάπτυξης, Άδωνις Γεωργιάδης, ο αναπληρωτής υπουργός Μετανάστευσης, Γιώργος Κουμουτσάκος, ο υφυπουργός Εξωτερικών αρμόδιος για την Οικονομική Διπλωματία και την Εξωστρέφεια, Κώστας Φραγκογιάννης, ο υφυπουργός στον Πρωθυπουργό και κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στέλιος Πέτσας, η διευθύντρια του Διπλωματικού Γραφείου του πρωθυπουργού, πρέσβης Ελένη Σουρανή, ο επικεφαλής οικονομικός σύμβουλος του πρωθυπουργού Αλέξης Πατέλης και ο σύμβουλος του πρωθυπουργού αρμόδιος για θέματα ΕΕ και ΗΠΑ, Θανάσης Μπακόλας.
Πέρα από τον πρωθυπουργό και τους κ. Γεωργιάδη και Φραγκογιάννη, στο Οικονομικό Φόρουμ θα μιλήσουν από την πλευρά της κυβέρνησης ο υφυπουργός Ανάπτυξης αρμόδιος για τις Ιδιωτικές Επενδύσεις και τις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, Γιάννης Τσακίρης, ο υφυπουργός Ανάπτυξης αρμόδιος για την Έρευνα και την Τεχνολογία, Χρίστος Δήμας, ο υφυπουργός Ανάπτυξης αρμόδιος για θέματα Βιομηχανίας και Εμπορίου, Νίκος Παπαθανάσης, ο υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας αρμόδιος για θέματα Ενέργειας και Φυσικών Πόρων, Γεράσιμος Θωμάς, και η γενική γραμματέας Ενέργειας και Ορυκτών Πρώτων Υλών, Αλεξάνδρα Σδούκου. Θα συμμετέχει επίσης ο γενικός γραμματέας Ιδιωτικών Επενδύσεων και ΣΔΙΤ του υπουργείου Ανάπτυξης, Νίκος Μαντζούφας.
Στις Βρυξέλλες ο Ερντογάν
Την ίδια ώρα που ο Έλληνας πρωθυπουργός θα βρίσκεται στο Βερολίνο, ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, θα μεταβαίνει στις Βρυξέλλες, προκειμένου να συναντηθεί με την ηγεσία της ΕΕ σχετικά με το μεταναστευτικό.
Ο Τούρκος πρόεδρος αναμένεται να συναντηθεί στις 19:00 (ώρα Ελλάδας) με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ και την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.
Θα συζητήσουν κυρίως για «τα προβλήματα της μετανάστευσης, της ασφάλειας, της σταθερότητας στην περιφέρεια και της κρίσης στη Συρία», ανέφερε μέσω Twitter εκπρόσωπος του Μισέλ.

Τι δίνει στον Πούτιν ο Ερντογάν;

Ως φαίνεται ο Ρώσος πρόεδρος δέχτηκε μια σχετική κατάπαυση του πυρός στο Ιντλίμπ, έναντι περισσότερων εκβιασμών της Τουρκίας προς την Δύση.
Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Η πολυπλοκότητα του όλου προβλήματος δικαιολογεί 6 ώρες συνομιλίες. Εξάλλου ο Ρώσος πρόεδρος Βλαδίμηρος Πούτιν και ο Τούρκος ομόλογός του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στο θέμα της Συρίας έχουν αντιτιθέμενες θέσεις και απόψεις.
Κατ’ αρχήν, η Τουρκία θέλει να έχει τον έλεγχο της περιοχής που βρίσκεται το Ιντλίμπ, πόλη την στην οποίαν σήμερα βρίσκονται κάπου 20.000 μαχητές, ισλαμιστές κυρίως, κατά του καθεστώτος Μπασάρ Αλ- Άσαντ. Οι μαχητές αυτοί υποστηρίζονται από την Τουρκία, αλλά είναι θανάσιμοι εχθροί ενός καθεστώτος που με τη βοήθεια της Ρωσίας και το Ιράν θέλει να ανακτήσει τον έλεγχο του συνόλου της χώρας.Υπό την έννοια αυτή, η όποια εκεχειρία συμφωνήθηκε από τους προέδρους Πούτιν και Ερντογάν, κατά την εκτίμησή μας, θα είναι προσωρινή, όπως αυτή του 2018.
Το ερώτημα είναι λοιπόν, τι προβλέπει αυτή η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, η οποία πριν επιτευχθεί είχε αρκετά θύματα για την Τουρκία, τα οποία δεν αποδίδονται όλα στον συριακό στρατό. Υπάρχει και η ρωσική αεροπορία που είναι στο παιχνίδι και αυτό δεν είναι άγνωστο στην τουρκική κοινή γνώμη. Ιδιαίτερα δε σε μια φάση όπου η ερντογανική προπαγάνδα παίζει το «ευρασιατικό» χαρτί για την Τουρκία και άρα τις στενές σχέσεις με τη Ρωσία.
Από την άλλη, οι ρωσικοί βομβαρδισμοί στην Ιντλίμπ, έφεραν στα σύνορα της Συρίας με την Τουρκία 900.000 πρόσφυγες, με αποτέλεσμα ο ΟΗΕ να κάνει λόγο για «τεράστια ανθρωπιστική καταστροφή». Στους πρόσφυγες αυτούς, ο Ερντογάν έκλεισε ερμητικά την πόρτα, παράλληλα όμως απειλεί την Δύση, ζητώντας τη βοήθειά της!! Την ίδια στιγμή δείχνει τα δόντια του και στην Ελλάδα, στέλνοντας κάποιες χιλιάδες μετανάστες στον Έβρο και σε κάποια νησιά. Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι οι περισσότεροι από αυτούς τους μετανάστες δεν είχαν καμμιά σχέση με την Συρία και είναι κυρίως νέοι από το Αφγανιστάν και το Πακιστάν.
Αυτή η τακτική βολεύει τον Βλαδίμηρο Πούτιν, γιατί πιστεύει ότι θα βοηθήσει την προπαγάνδα του κατά της ευρωπαϊκής πολιτικής ενοποίησης, στο μέτρο που η Ένωση παραμένει πολιτικός νάνος. Σε συνδυασμό επίσης με την κρίση του κορονοϊού, μια νέα μεταναστευτική κρίση θα έχει επώδυνο οικονομικό κόστος, που για μια ακόμη φορά θα ταρακουνήσει την Ευρώπη.
Και από την άποψη αυτή πρέπει να τονισθεί ιδιαίτερα ότι τόσο η Τουρκία όσο και το Κρεμλίνο εξεπλάγησαν από την ελληνική και ευρωπαϊκή αντίδραση, όταν τα πρώτα καραβάνια προσφύγων έφθασαν στον Έβρο. Ως έμπειρος αξιωματικός στο παρελθόν της KGB, ο Βλαδίμηρος Πούτιν συνειδητοποίησε ότι οι εκβιασμοί του «φίλου» του αντί να διαιρούν την Ευρώπη αντιθέτως την ενώνουν. Οι δηλώσεις του Γάλλου υπουργού εξωτερικών και ευρωπαϊκών υποθέσεων κ. Ζαν-Υβ Λεντριάν ότι η εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού από την Τουρκία και οι εκβιασμοί του Ταγίπ Ερντογκάν δεν θα περάσουν, απέκτησαν ξαφνικά ισχυρό ειδικό βάρος. Η αποστολή στην Ελλάδα από την Πολωνία και την Εσθονία συνοριοφυλάκων και αστυνομικών, έδειξαν στο Κρεμλίνο και στην Άγκυρα ότι η εποχή Μέρκελ του 2015 είχε περάσει ανεπιστρεπτί. Στον πόλεμο της μετανάστευσης, η Ευρώπη, αν και πολιτικός νάνος ακόμα, ήταν αποφασισμένη να υπερασπίσει τα σύνορά της. Η δε Ελλάδα, δήλωνε η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κυρία Ούρσουλα φον ντερ Λάϊεν, «είναι σύνορο της Ευρώπης», ξεκαθαρίζοντας προς κάθε κατεύθυνση ότι οι εκβιασμοί θα οδηγούσαν τους εμπνευστές τους σε άλλα μονοπάτια. Από την πλευρά του, το ΝΑΤΟ, λίγες ημέρες πριν, είχε δείξει στον Τούρκο πρόεδρο ότι δεν είχε καμμιάν απολύτως πρόθεση να ακολουθήσει στην συριακή του περιπέτεια και άρα θα έπρεπε ο ίδιος να τα βγάλει πέρα με τον Βλαδίμηρο Πούτιν και το σύστημά του. Και αυτό, για όσους γνωρίζουν την καμαρίλα και την διαφθορά του Κρεμλίνου δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση.
Εξάλλου, οι Τούρκοι ιστορικοί και διπλωμάτες γνωρίζουν ότι η τουρκική ιστορία είναι γεμάτη από ήττες με τη Ρωσία. Κατά συνέπεια, ο Ταγίπ Ερντογάν, πηγαίνοντας στο Κρεμλίνο, το καλύτερο που μπορούσε να ελπίζει ήταν μια νέα κατάπαυση του πυρός στην επαρχία του Ιντλίμπ και υποχώρηση σε μικρότερη ουδέτερη ζώνη.Συνεπώς,η εκεχειρία,επιτρέπει στην Άγκυρα να προστατεύει προσωρινά ένα τμήμα της κατεχόμενης από ισλαμιστές κυρίως,επαρχίας της Ιντλίμπ,αλλά με κόστος τη μελλοντική βιωσιμότητα. Ως φαίνεται, ο Βλαδίμηρος Πούτιν βοήθησε τον Τούρκο ομολόγου του να σώσει τα προσχήματα. Το τι πήρε σε αντάλλαγμα θα το δούμε προφανώς στις μέρες που ακολουθούν,Σε κάθε περίπτωση, πάντως, οι εκβιασμοί θα συνεχιστούν και μπροστά σε αυτούς ας ελπίζουμε ότι η γερμανική ανευθυνότητα θα πάει περίπατο.

Αυστριακός ΥΠΕΞ: Ο Ερντογάν καλλιεργεί κλίμα εναντίον της Ελλάδας

Για «καλλιέργεια κλίματος κατά της Ελλάδας» καταγγέλλει τον Ταγίπ Ερντογάν ο υπουργός Εξωτερικών της Αυστρίας, Αλεξάντερ Σάλενμπεργκ, σε συνέντευξή του στο Αυστριακό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΡΑ), στην οποία ασκεί δριμεία κριτική στην Τουρκία για την πολιτική της στο προσφυγικό.
Κατηγορώντας την Άγκυρα ότι διεξάγει έναν «επικοινωνιακό πόλεμο», ο Αλεξάντερ Σάλενμπεργκ χαρακτηρίζει τις ενέργειες του Τούρκου Προέδρου τις προηγούμενες ημέρες «κυνική» και κάνει λόγο για «κρατικά οργανωμένη παράνομη διακίνηση».
Σύμφωνα με τον ίδιο, η τρέχουσα κατάσταση προκλήθηκε «τελείως συνειδητά από την τουρκική πλευρά», με παραπληροφόρηση και fake news, άνθρωποι εξωθήθηκαν να κατευθυνθούν στα σύνορα. Όπως σημειώνει ο Αυστριακός υπουργός Εξωτερικών, κατά την επίσκεψή του την Τρίτη στην Αθήνα ενημερώθηκε από τον Έλληνα ομόλογό του, Νίκο Δένδια, ότι η τουρκική ακτοφυλακή φθάνει ακόμη και να συνοδεύει λέμβους με πρόσφυγες στα διεθνή ύδατα.

Γιατί πέταξε τη μάσκα ο Ερντογάν

Με πρωτοφανή κυνισμό και αναλγησία, η Τουρκία ωθεί προς την Ευρώπη εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες, μεταξύ των οποίων και ικανό αριθμό πρακτόρων της.
Γράφει ο Αθ. Χ. Παπανδρόπουλος Γνωρίζοντας πολύ καλά με ποιον έχει να κάνει στην άλλη όχθη του Ατλαντικού και ότι ψοφάει να επανεκλεγεί πρόεδρος των Η.Π.Α., ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τα παίζει όλα για όλα.
• Κατά πρώτον θέλει οι Αμερικανοί να του παραδώσουν τον Γκιουλέν, ώστε να γίνει απόλυτος κυρίαρχος στην πολιτική σκηνή της χώρας του.
• Δεύτερον, επιδιώκει να δημιουργήσει προβλήματα στη συμμαχία Ελλάδας – Ισραήλ – Αιγύπτου και Κύπρου, για να δείξει στους Ρώσους, στους Ιρανούς και σε κάποιους Άραβες «φίλους» του, ότι στην Ν.Α. Μεσόγειο είναι πρωταγωνιστής και όχι κλητήρας.
• Τρίτον, την ώρα που ο Τραμπ θέλει να κάνει δώρο στο Ισραήλ και ιδιαίτερα στον πρωθυπουργό του τη Λωρίδα της Γάζας, καλόν είναι να επιστήσει την προσοχή του στις βλέψεις της Τουρκίας στο Αιγαίο και στα κουρδικά εδάφη.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Τουρκία, από την εποχή του Τουργκούτ Οζάλ, ο οποίος ξεκίνησε και την επαναφορά του Ισλάμ στην τουρκική ζωή, εις βάρος του πανίσχυρου κεμαλισμού, έχει γεωστρατηγικές βλέψεις στην Υπερκακαυσία και τον ρωσικό Καύκασο.
Στο μέτρο έτσι που θέλει να αξιοποιήσει ενεργειακούς διαύλους της περιοχής, ο κ. Ερντογάν πρέπει να εξομαλύνει τις σχέσεις του με τη Ρωσία και το Ιράν. Όμως, η εξομάλυνση αυτή, συνεπάγεται κρίση στις σχέσεις του με τη Δύση, την οποίαν, όμως, για την ώρα δεν θέλει να εγκαταλείψει.
Θα πρέπει να σημειωθεί επίσης, όπως πολύ εύστοχα επεσήμανε στην ελληνική έκδοση του περιοδικού Foreign Affair ο κ. Νίκος Γεωργιάδης, στη σημερινή Τουρκία ο Ερντογάν, ταυτόχρονα με τον αντιαμερικανισμό, παίζει και το ιδεολογικό παιχνίδι του Ευρασιατισμού.
Με διαφορετικά λόγια, ο Τούρκος πρόεδρος επιδιώκει την επιστροφή στην οθωμανική ρίζα μέσω της ανάπτυξης ενός νέου τουρκισμού. Δυτικοί παρατηρητές εκτιμούν έτσι ότι ο «ευρασιατισμός» αποτελεί σημαντικό ιδεολογικό εργαλείο του Ταγίπ Ερντογάν και είναι ένα νέο ταυτοτικό μοντέλο.
Κατά τον κ. Νίκο Γεωργιάδη, ο τουρκικός «ευρασιατισμός» είναι ένα σύνολο ιδεολογημάτων, αλλά και οικονομικών αναφορών που στοιχειοθετούνται από ένα ευρύ πεδίο ιστορικών και οικονομικών δεδομένων, γεωπολιτικών πραγματικοτήτων, εθνοτικών και γλωσσολογικών παραμέτρων αλλά και θρησκευτικής γεωοικονομίας.
Αυτό το αφήγημα λειτουργεί ως αντίβαρο στην ταυτοτική αλλοίωση που προκάλεσε, ενίοτε βάναυσα, αλλά κυρίως αιφνιδιαστικά, το κεμαλικό πολιτικό μοντέλο το οποίο ταύτισε εξ αρχής τις τύχες της Νεώτερης Τουρκίας με την Δύση και τα συγκεκριμένα γεωπολιτικά και γεωοικονομικά συμφέροντά της.
Ο ισλαμιστής Ερμπακάν, ως ιδεολογικός πόλος και μέντωρ και στην συνέχεια ο πολιτικός διάδοχός του Ερντογάν, που αντλούσε ωστόσο διαφορετικές δογματικές επιρροές (το Τάγμα του Φετουλάχ Γκιουλέν), άρθρωσαν, προϊόντος του χρόνου, ένα διαφορετικό, συνολικό και πειστικό για τον μέσο Τούρκο, αφήγημα.
Δίλημμα
Το δίλημμα ήταν γοητευτικό και ταυτοτικά σαγηνευτικό- Ανατολή ή Δύση; Ευρωπαϊσμός ή Τουρκισμός; Ισλάμ, (εστω και light) ή Χριστιανισμός, Ιερουσαλήμ ή Μανχάταν; ΗΠΑ και NATO ή όλοι οι υπόλοιποι (Κίνα, Ινδία, κεντρικο-ασιατικές χώρες, Ιράν, Ρωσία, αραβικό έθνος, Βόρεια Αφρική); Δύση ή Ασία;
Σε αυτό το πλαίσιο, η ευρασιατική ιδεολογία ασκεί ισχυρή γοητεία στην τουρκική κοινή γνώμη και βέβαια τη συσπειρώνει σε κάποιο βαθμό γύρω από τον νέο Σουλτάνο. Η «ευρασιατική» λοιπόν προοπτική, που από χρόνια τώρα ριζώνει στην Τουρκία, αποτελεί κομμάτι της νέας ερντογανικής γεωπολιτικής αρχιτεκτονικής.
Έτσι εξηγούνται οι. τοπικοί ανταγωνισμοί (Τουρκία – Σαουδική Αραβία) ή οι τοπικές συμμαχίες (Ιράν – Τουρκία) ή ακόμη και οι τοπικές αντιπαραθέσεις (Κούρδοι- Άραβες – Τούρκοι) Το «Σύστημα Ερντογάν» επιχειρεί, αλλά είναι αμφίβολο αν τα καταφέρει, να «καπαρώσει» προνομιακή θέση σε αυτή την ανακατάταξη.
Στο παρελθόν οι Σελτζούκοι έπρεπε να γίνουν πρώτα «Πέρσες» και μετά Τούρκοι για να στήσουν την αυτοκρατορία τους στην Ανατολία. Οι Οθωμανοί έπρεπε πρώτα να γίνουν «Βυζάντιο» και μετά Τούρκοι για να επιβιώσουν ως κυρίαρχη δύναμη στο Ισλάμ της εποχής κόντρα στο αραβικό στοιχείο. Αυτές οι αντιθέσεις, ταυτίστηκαν και αδιέξοδα παρατηρούνται και σήμερα.
Και από την άποψη αυτήν, πρέπει να θεωρείται βέβαιον ότι ο Ταγίπ Ερντογάν θα παίξει πλέον «χοντρό παιχνίδι». Με διφορούμενες για την ώρα παραμέτρους, αλλά ως πότε; Στη σημερινή γεωπολιτική συγκυρία, ο τουρκικός «ευρασιατισμός» πού κάποιοι ήθελαν και θέλουν να εισαγάγουν και στην Ελλάδα, είναι σχήμα παθητικό για τη χώρα μας και «ανταγωνιστικό ως προς τις γεωπολιτικές και γεωοικονομικές σταθερές του Ευρωπαϊκού, κατ΄ αρχήν, και του Δυτικού μοντέλου, γενικότερα.
Ανταγωνισμός
Ο ανταγωνισμός φέρνει ρήξεις και στιγμιαίες, μεσοπρόθεσμες ή ακόμη χειρότερα, μακροπρόθεσμες συγκρούσεις. Το προσφυγικό-μεταναστευτικό ήταν και θα είναι εφεξής μια από τις αιχμές αυτού του συγκρουσιακού περιβάλλοντος.
Το γενικότερο, όμως, συγκρουσιακό στοιχείο σε θέματα ασφάλειας θα είναι αυτό που θα κυριαρχήσει σε ένα ορατό χρονικό ορίζοντα. Τα ζητήματα ασφαλείας συνδέονται άμεσα με τα βασικά στοιχεία που καθορίζουν τα Δυτικά συμφέροντα στο άμεσο και απώτερο μέλλον.
Αυτά είναι τα ενεργειακά (αγωγοί) και οι μεταφορές (ελεύθερες εμπορικοί οδοί). Αυτό ακριβώς είναι το αντικείμενο της αντιπαράθεσης ετούτη την στιγμή στη Μαύρη Θάλασσα, το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Το Καστελόριζο και η θάλασσα της Καρπάθου είναι απλώς ένα «κόκκινο κουμπί» που συμβολίζει το πώς θα είναι ή δεν θα είναι λειτουργικά τα σύνορα μεταξύ Ευρώπης-Δύσης με τον Ευρασιατισμό κατά την επόμενη περίοδο.
Δεν υφίσταται επί της ουσίας ζήτημα επιλογής. Υπάρχει μόνον θέμα διαχείρισης της. Η κυβέρνηση στην Αθήνα ήδη αντιμετωπίζει τις εκρηκτικές διαστάσεις του όλου θέματος, το οποίον είναι πλέον πολυδιάστατο και ανοικτό σε απρόβλεπτες εξελίξεις.

Αγωγή 85.000 δολαρίων του Ερντογάν κατά του Κιλιτσντάρογλου

Αγωγή 85.000 δολαρίων κατά του αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, υπέβαλε σήμερα, Πέμπτη, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, εξαιτίας των δηλώσεων που είχε κάνει στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του στις 11 Φεβρουαρίου.
Ειδικότερα, ο πρόεδρος του κόμματος CHP, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, είχε πει ότι ο πολιτικός κλάδος της οργάνωσης FETO, είναι ο ίδιος ο Ερντογάν, διότι αυτός ήταν που άνοιξε όλα τα κρατικά απόρρητα σε αυτήν την οργάνωση.

«Λευκός καπνός» στη Διάσκεψη του Βερολίνου

Ολοκληρώθηκε η Διάσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη και αυτήν την ώρα βρίσκεται σε εξέλιξη η κοινή συνέντευξη Τύπου της καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ, του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, του ειδικού απεσταλμένου του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ για τη Λιβύη, Γασάν Σαλαμέ, και του Γερμανού υπουργού Εξωτερικών, Χάικο Μάας, για τα αποτελέσματα της συνάντησης.
Όπως μεταδίδει η FAZ, oι συμμετέχοντες στη Διάσκεψη του Βερολίνου δεσμεύτηκαν να συμμορφωθούν με το εμπάργκο όπλων και δεσμεύτηκαν να τερματίσουν τη στρατιωτική στήριξη στις πλευρές εμφύλιου πολέμου, καθώς η κατάσταση στη Λιβύη απειλεί την παγκόσμια ειρήνη και σταθερότητα και η χώρα έχει καταστεί «γόνιμο έδαφος για ένοπλες και τρομοκρατικές ομάδες».
Σύμφωνα με την Γερμανίδα Καγκελάριο, στο πλαίσιο της επιτήρησης της συμφωνίας θα δημιουργηθεί μια επιτροπή με εκπροσώπους όλων όσοι συμμετείχαν στη διάσκεψη του Βερολίνου.
«Υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών θα διεξαχθεί διάλογος για λύση στο θέμα της Λιβύης. Αποφασίστηκε μια εκεχειρία, ώστε να υπάρξει παύση στρατιωτικών επιχειρήσεων. Θα οργανώσουμε στη Γενεύη μια συνάντηση της στρατιωτικής επιτροπής [της Λιβύης] τις επόμενες μέρες, δήλωσε, μεταξύ άλλων, ο γ.γ. του ΟΗΕ Αντόνιο Γκοτέρες για να συμπληρώσει ότι «τα μέρη δεσμεύτηκαν για την προστασία των αμάχων».
Οι συμμετέχοντες στη Διάσκεψη δεσμεύτηκαν εξάλλου να μην αναμειχθούν στα εσωτερικά ζητήματα της Λιβύης.
Αποχώρησε ξαφνικά ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν
Προηγουμένως, κατά τη διάρκεια της σύσκεψης, σύμφωνα με γερμανική πηγή, την οποία επιβεβαίωσε και ο ανταποκριτής στη Λιβύη της Wall Streer Journal, Bojan Pancevski, ο Τούρκος πρόεδρος αποχώρησε αιφνίδια από την αίθουσα της σύσκεψης και αντικαταστάθηκε από τον υπουργό Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου.
 

Το πρώτο τουρκικό ηλεκτρικό αυτοκίνητο παρουσίασε ο Ερντογάν

Το πρώτο τούρκικο ηλεκτρικό αυτοκίνητο παρουσίασε στην επαρχία Kocaeli ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, για το οποίο -όπως είπε- εργάστηκαν πάνω από 100 Τούρκοι μηχανικοί.
«Σήμερα βρισκόμαστε μπροστά σε μια ιστορική μέρα, καθώς πραγματοποιείται το όνειρο 60 χρόνων της Τουρκίας», δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος, για να προσθέσει: «Δεν παίρνουμε άδεια από κανέναν, καθορίζουμε όλα τα τεχνικά χαρακτηριστικά μόνοι μας». 
«Κατάφεραν να εμποδίσουν την παραγωγή του Devrim, αλλά δεν θα μπορέσουν να εμποδίσουν αυτό το αυτοκίνητο», πρόσθεσε με νόημα, καθώς η Τουρκία είχε προσπαθήσει για πρώτη φορά να παράγει το δικό της αυτοκίνητο το 1961, το Devrim (Revolution), αλλά ποτέ δεν πέρασε στην παραγωγή από το πρωτότυπο στάδιο.
Τα δύο μοντέλα που παρουσιάστηκαν την Παρασκευή είναι σε κόκκινο και λευκό χρώμα, όπως η τουρκική σημαία.
Το νέο ηλεκτρικό αυτοκίνητο θα έχει πέντε μοντέλα με 175.000 μονάδες να παράγονται σε ένα χρόνο.
«Η Τουρκία δεν είναι μόνο μια αγορά για νέες τεχνολογίες, αλλά έχει γίνει μια χώρα που τις αναπτύσσει, παράγει και εξάγει σε όλο τον κόσμο», δήλωσε ο Ερντογάν.
Το αυτοκίνητο δεν θα μολύνει το περιβάλλον, καθώς θα χρησιμοποιείται τεχνολογία μηδενικών εκπομπών», συμπλήρωσε.
Ο Τούρκος πρόεδρος δοκίμασε πρώτος το μοντέλο SUV του νέου ολοκαίνουριου αυτοκινήτου της χώρας, καθίζοντας πίσω από το τιμόνι αμέσως μετά την τελετή απονομής του αυτοκινήτου στο Kocaeli, ενώ δήλωσε ότι ο ίδιος έχει κάνει την πρώτη προπαραγγελία.

Ερντογάν: Η Ελλάδα θα πληρώσει για τις πράξεις της

Την πραγματοποίηση ερευνών στις περιοχές που ορίζει η συμφωνία Τουρκίας- Λιβύης προανήγγειλε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε τηλεοπτική του συνέντευξη στην κρατκή τηλεόραση της Τουρκίας, ενώ χαρακτήρισε «διεθνές σκάνδαλο» την απέλαση από την Ελλάδα του Λίβυου πρέσβη, προειδοποιώντας ότι η χώρα μας θα πληρώσει διεθνώς το τίμημα για τις πράξεις της.
«Παρά τα δικαιώματα που είχαμε μας απειλούσαν, όμως δεν υποχωρήσαμε. Με τη συμφωνία αυτή η Τουρκία έκανε χρήση των δικαιωμάτων της που προκύπτουν από το διεθνές δίκαιο και χάλασε το παιχνίδι όσων έκαναν μονομερείς κινήσεις. Τώρα θα μπορούμε να κάνουμε κοινές έρευνες στις περιοχές αυτές», δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος.
Προανήγγειλε, επίσης, και την αγορά ενός ακόμη γεωτρύπανου προκειμένου να ξεκινήσουν τουρκικές γεωτρήσεις στη Μαύρη Θάλασσα και σε διεθνή ύδατα και επιπλέον ανέφερε ότι Τουρκία και Λιβύη μπορούν να ξεκινήσουν κοινές επιχειρήσεις εκμετάλλευσης στην Ανατολική Μεσόγειο, μετά την υπογραφή των δύο χωρών για τα θαλάσσια σύνορα.