Το ΚΚΕ απαιτεί την κατάργηση όλου του νομικού πλαισίου για τα δάση και τη χρήση της γης
«Το έγκλημα κατά των δασικών οικοσυστημάτων, που στρέφεται και κατά της ζωής των εργαζομένων, των λαών όλου του κόσμου συνεχίζεται. O “ιός” που καταστρέφει τα δάση, είναι ο ίδιος που θυσιάζει τις ανθρώπινες ζωές και την υγεία, που εντείνει την εκμετάλλευση, που εξαπολύει πολέμους, που οδηγεί σε εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες. Είναι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής, το κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους, του ανταγωνισμού των μονοπωλίων, των καπιταλιστικών κρατών», τονίζει το ΚΚΕ σε ανακοίνωσή του για την Παγκόσμια Ημέρα Δασών.
«Στην Ελλάδα η πολιτική σε βάρος των δασικών οικοσυστημάτων συνεχίζεται. Η κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζει το διαχρονικό έγκλημα όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ κι εντείνει την πολιτική εμπορευματοποίησης των δασών και της γης, διευκόλυνσης της δράσης των επιχειρηματικών ομίλων στα δάση, ως στοιχείο της καπιταλιστικής ανάπτυξής της Ελλάδας» προσθέτει η ανακοίνωση.
Το ΚΚΕ αναφέρει στη συνέχεια ότι με τα νομοσχέδια που ετοιμάζει η κυβέρνηση «διευκολύνει την αλλαγή χρήσης τους, και τη συγκέντρωση της γης σε λίγα χέρια, εξασφαλίζοντας και το απαραίτητο χωροταξικό και περιβαλλοντικό πλαίσιο. Με τους δασικούς χάρτες, αντί για προστασία των δασών, επιδιώκει να λυθούν ιδιοκτησιακά προβλήματα 10ετιων προς όφελος των επενδυτών, σε βάρος των μικροϊδιοκτητών γης και των μικρομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων».
Το ΚΚΕ σημειώνει ότι «οι αποφάσεις για την “πράσινη” συμφωνία σε επίπεδο ΕΕ και την “πράσινη” οικονομία σε παγκόσμιο επίπεδο, από τα ιμπεριαλιστικά κράτη και τις διακρατικές συμμαχίες τους, αποκαλύπτουν την πολιτική της περαιτέρω έντασης του ανταγωνισμού για το κέρδος, της εκμετάλλευσης των δασών, των γαιών και του περιβάλλοντος γενικότερα» και προσθέτει:
«Με πρόσχημα την προστασία των δασών και την αντιμετώπιση της λεγόμενης κλιματικής αλλαγής, επιδιώκουν με ελάχιστο κόστος για το κεφάλαιο την εκμετάλλευση όλων των φυσικών πόρων και των δασών, ως πρώτη ύλη και ως γη για κερδοφόρες επενδύσεις.
Σε αυτήν τη βάση υπογράφονται και αναθεωρούνται οι διάφορες διεθνείς συμφωνίες, μέσα από αντιθέσεις και συμβιβασμούς των ιμπεριαλιστικών κέντρων, που εκτός των άλλων συγκαλύπτουν την επίθεση απέναντι στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα».
«Η προστασία, η ολοκληρωμένη διαχείριση και αξιοποίηση των δασών προς όφελος των λαϊκών αναγκών, στο πλαίσιο της σχεδιασμένης και ισόρροπης βιομηχανικής ανάπτυξης, βρίσκεται στον αντίποδα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, της κυβερνητικής πολιτικής όλων των αστικών κυβερνήσεων» τονίζει η ανακοίνωση
«Το ΚΚΕ απαιτεί την κατάργηση όλου του νομικού πλαισίου για τα δάση και τη χρήση της γης γενικότερα, που εξυπηρετεί το κεφάλαιο και τις κερδοφόρες επιδιώξεις του. Βάζει στο στόχαστρο την αιτία που οξύνει τα προβλήματα των δασικών οικοσυστημάτων, της δασικής γης, όλων των φυσικών πόρων, που είναι ο ίδιος ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής.
Η ολοκληρωμένη προστασία και διαχείριση των δασών στη βάση των λαϊκών αναγκών προϋποθέτει διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης, το δρόμο της εργατικής εξουσίας, που με την κοινωνική ιδιοκτησία του συνόλου των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, της βιομηχανίας, του τουρισμού, των δασών, γενικότερα της γης και των φυσικών πόρων, και με επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό, μπορεί να διασφαλίσει την ισόρροπη επίδραση του εργαζόμενου ανθρώπου στη φύση και την ανάπτυξη της παραγωγής με κριτήριο τη λαϊκή ευημερία» καταλήγει η ανακοίνωση του Κόμματος.
Πηγή: ΑΠΕ
ΣτΕ: Έκρινε ως αντισυνταγματικό νόμο του 2016 για τα αυθαίρετα στα δάση
Μείζονος σημασίας απόφαση για την προστασία των δασών και τον περιορισμό του φαινομένου των αυθαιρέτων εξέδωσε η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, κρίνοντας αντισυνταγματικό τον νόμο που είχε εξαιρέσει από την ανάρτηση των δασικών χαρτών τις λεγόμενες περιοχές, όπου έχουν αναπτυχθεί «οικιστικές πυκνώσεις», δηλαδή αυθαίρετα.
Η απόφαση η οποία φέρει την υπογραφή της Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου Αικατερίνης Σακελλαροπούλου με εισηγητή τον κ. Χρήστο Ντουχάνη, κηρύσσει αντισυνταγματική την νομοθετική ρύθμιση του νόμου του 2016 ( 4389) με την οποία είχαν εξαιρεθεί από την ανάρτηση των δασικών χαρτών οι επίμαχες περιοχές, καθώς κρίθηκε ότι κάτι τέτοιο είναι αντίθετο με το βασικό άρθρο του Συντάγματος που επιβάλλει και προβλέπει την προστασία του περιβάλλοντος.
Το σκεπτικό των ανώτατων δικαστών, που βασίζεται στην πλούσια νομολογία του Δικαστηρίου σε εφαρμογή των συνταγματικών διατάξεων, αναφέρεται λεπτομερώς ότι τα δάση και οι δασικές εκτάσεις είναι αγαθά που το Σύνταγμα επιβάλλει την προστασία τους με μέτρα προληπτικά και κατασταλτικά και το κράτος έχει υποχρέωση προς τούτο.
Αναλυτικά το σκεπτικό των δικαστών:
«Η συνταγματική υποχρέωση διαφύλαξης του εν γένει δασικού πλούτου της χώρας καθιστά κατ’ εξαίρεση μόνον επιτρεπτή τη μεταβολή της μορφής των δασικού χαρακτήρα εκτάσεων, εφόσον προέχει για την εθνική οικονομία η αγροτική εκμετάλλευση ή άλλη χρήση, επιβαλλόμενη από λόγους δημοσίου συμφέροντος, ενώ ουδέποτε αποτελεί προέχουσα χρήση η αξιοποίηση δασικού χαρακτήρα εκτάσεων για οικιστικούς σκοπούς, οι οποίοι δεν συνιστούν λόγους υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος, που θα δικαιολογούσαν τη μεταβολή του προορισμού του δάσους. Εξάλλου, ο συνταγματικός νομοθέτης, γνωρίζοντας ότι η προστατευτική του δασικού πλούτου νομοθεσία, οσοδήποτε ολοκληρωμένη και αυστηρή, δεν θα μπορούσε να εγγυηθεί την αποτελεσματική προστασία του χωρίς τον έγκυρο εντοπισμό και την καταγραφή των δασικού χαρακτήρα εκτάσεων, ανήγαγε σε συνταγματική υποχρέωση την κατάρτιση Δασολογίου, προκειμένου τα δασικά όργανα να προβαίνουν έγκαιρα στις αναγκαίες ενέργειες σε περίπτωση αθέμιτων επεμβάσεων σε δάσος ή δασική έκταση και να διευκολύνεται η άμεση αποκατάσταση της δασικής μορφής σε περιπτώσεις αλλοίωσης ή μεταβολής της από ανθρώπινες ενέργειες ή άλλα αίτια».
Κατόπιν τούτων, κρίθηκε ότι η προσβαλλόμενη κοινή υπουργική απόφαση, με την οποία ορίσθηκαν τα κριτήρια προσδιορισμού της οικιστικής πύκνωσης, είναι μη νόμιμη και ακυρωτέα.
Δεν υπάρχει δημόσιο συμφέρον
Για τους δικαστές η εξαίρεση του νόμου που κρίθηκε αντισυνταγματικός δεν δικαιολογείται καθώς όπως αναφέρουν στην απόφασή τους δεν υπηρετεί κάποιο λόγο δημοσίου συμφέροντος.
Μάλιστα, στην απόφαση του Δικαστηρίου περιλαμβάνεται και η σκέψη ότι το πρόβλημα των οικιστικών πυκνώσεων δεν μπορεί να λυθεί με την επιβράβευση της αυθαίρετης δόμησης εντός δασών, «αντιθέτως δε προϋποθέτει την έγκυρη καταγραφή των δασών και των δασικών εκτάσεων στον αναρτώμενο δασικό χάρτη και κατ’ επέκταση στο δασολόγιο, την οποία, όμως, ματαιώνουν επ’ αόριστον οι επίμαχες διατάξεις.
Πράγματι, ενώ ο νομοθέτης προβλέπει ειδική διαδικασία για την προσθήκη στο δασικό χάρτη και, εν τέλει, στο δασολόγιο, των δασικών εκτάσεων των κίτρινων περιγραμμάτων, όσων, δηλαδή, περιλαμβάνονται ακόμη και σε περιοχές για τις οποίες έχουν εκδοθεί διοικητικές πράξεις που, ενδεχομένως, ενθάρρυναν την πεποίθηση των πολιτών ότι αυτές δεν είναι δασικές (μη νόμιμες ή ασαφείς οριοθετήσεις οικισμών, ημιτελείς πολεοδομήσεις κ.λπ.), ο ίδιος νομοθέτης εμφανίζεται, ταυτοχρόνως, να εξαιρεί, και από την ανάρτηση ακόμη των δασικών χαρτών, εκτάσεις, ορισμένες από τις οποίες δομήθηκαν όλως αυθαιρέτως, χωρίς καμία ένδειξη νομιμοφάνειας και κατά προφανή παράβαση των κανόνων του κράτους δικαίου».
Πηγή: kathimerini.gr