Έφυγε από τη ζωή ο Διευθυντής της Γαστρεντερολογικής Κλινικής του Ιατρικού Αθηνών, Δημήτρης Καραγιάννης
Την τελευταία του πνοή άφησε σε ηλικία 63 ετών ο Διευθυντής της Γαστρεντερολογικής Κλινικής του Ομίλου Ιατρικού Αθηνών, Δημήτρης Καραγιάννης.
Tη δυσάρεστη είδηση γνωστοποίησε ο Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου Ιατρικού Αθηνών, Βασίλης Αποστολόπουλος, με ανάρτησή του σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης. «Αδυνατώ να πιστέψω ότι ο Δημήτρης σήμερα έφυγε από κοντά μας. Αδυνατώ να πιστέψω ότι αύριο ημέρα της γιορτής μου δεν θα χτυπήσει το τηλέφωνο και δεν θα ακούσω τις ευχές του… Καλό ταξίδι φίλε αγαπημένε, πανάξιε συνεργάτη, προσωπικέ μου γιατρέ και αδερφέ !», έγραψε ο κ. Αποστολόπουλος.
Το βιογραφικό του Δημήτρη Καραγιάννη
Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη στις 15 Ιανουαρίου 1960. Αφιερώθηκε μετά τις βασικές σπουδές στην Ιατρική, όπου και αρίστευσε. Έκανε την μετεκπαιδευσή του στο Πανεπιστήμιο G. et R. Laennec στην Νantes της Γαλλίας. Εκεί ασχολήθηκε ειδικότερα με την έρευνα του καρκίνου και παράλληλα με την τεχνολογία των lasers στην ιατρική. Επέστρεψε στην Ελλάδα και υπηρέτησε το «αγροτικό» του στην Αλιστράτη Σερρών. Πήρε το διδακτορικό του από το πανεπιστήμιο G. et R. Laennec στην Νantes της Γαλλίας και από το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ακολούθως εργάστηκε στο Σισμανόγλειο Νοσοκομείο Αθηνών για οκτώ χρόνια όπου ανέπτυξε την μονάδα ενδοσκοπικών laser για πρώτη φορά στην Ελλάδα, την υπηρεσία Τηλεϊατρικής μαζί με τους καθηγητές Προυκάκη, Τσαντούλα και Σωτηρίου, την πληροφορική των Νοσοκομειακών πληροφοριακών συστημάτων και τέλος την μονάδα αντιμετώπισης του καρκίνου του παχέος εντέρου.
Δίδαξε στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου της Κρήτης και ασχολήθηκε με την έρευνα στην ιατρική. Βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών μαζί με άλλους συγγραφείς για το βιβλίο ‘Καρκίνος του παχέος εντέρου’.
Βραβεύτηκε από την Ε.Ε. με το βραβείο Santer για την ανάπτυξη κινητής μονάδας παρακολούθησης ασθενών.
Έφυγε από τη ζωή ο Δάκης μετά από μάχη με τον καρκίνο
Έφυγε από τη ζωή ο διάσημος Έλληνας τραγουδιστής Δάκης σε ηλικία 79 ετών, μετά από μάχη με τον καρκίνο. Την είδηση για τον θάνατο του γνωστού τραγουδιστή έκανε γνωστή μέσω του προσωπικού της λογαριασμού στο Twitter η Λουκίλα Καρρέρ.
Ο Δάκης γεννήθηκε στις 26 Αυγούστου 1943 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και το πραγματικό όνομά του ήταν Βρασίδας Χαραλαμπίδης.
Σε ηλικία 20 ετών ήρθε στην Ελλάδα και σχεδόν ένα χρόνο μετά ξεκίνησε να τραγουδά σε χώρους διασκέδασης. Παράλληλα, το 1964 έβγαλε τον πρώτο του δίσκο στα αγγλικά με τίτλο «Deep in the heart of Athens» και ακολούθησαν δίσκοι που γνώρισαν αμέσως μεγάλη επιτυχία στα Γαλλικά, Ιταλικά και Αγγλικά.
Έφυγε από τη ζωή ο πρώην επικεφαλής της Citibank Δημήτρης Κροντηράς
Έφυγε από τη ζωή το Σάββατο, 12 Μαρτίου, ένας από τους πρωτεργάτες της ανάπτυξης του κλάδου των ναυτιλιακών χρηματοδοτήσεων στην Ελλάδα, ο Δημήτρης Κροντηράς, ο οποίος, σύμφωνα με πληροφορίες, έπασχε από χρόνια προβλήματα υγείας.
«Με ιδιαίτερη θλίψη μάθαμε τα θλιβερά νέα για τον θάνατο του Δημήτρη Κροντηρά, ενός από τους πρωτεργάτες της ανάπτυξης του κλάδου των ναυτιλιακών χρηματοδοτήσεων στην Ελλάδα, ο οποίος έφυγε από κοντά μας το Σάββατο 12 Μαρτίου 2022», αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Ένωση Τραπεζικών & Χρηματοοικονομικών Στελεχών Ελληνικής Ναυτιλίας.
Ο Δημήτρης Κροντηράς ξεκίνησε την καριέρα του ως ιδρυτικό στέλεχος της Citibank στην Ελλάδα, το 1964. Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του πορείας στην τράπεζα διατέλεσε Γενικός Διευθυντής εργασιών και υπεύθυνος για τις ναυτιλιακές χορηγήσεις στην Ευρώπη και Μέση Ανατολή. Το 1996 ανέλαβε την εποπτεία του Private Banking στην Αθήνα και ταυτόχρονα συμμετείχε στο Διοικητικό Συμβούλιο της Citibank Switzerland.
Είχε θητεύσει στα ΔΣ μεγάλών ομίλων στην Ελλάδα, όπως της Τιτάν Α.Ε και της Εμπορικής Τράπεζας μεταξύ άλλων.
Ήταν Επίτιμο μέλος και είχε βραβευθεί το 2007 από την Ένωση Τραπεζικών και Χρηματοοικονομικών Στελεχών της Ελληνικής Ναυτιλίας στo πλαίσιo της εκδήλωσης «Ημέρα Ναυτιλιακής Χρηματοδότησης» για την προσφορά του στην ανάπτυξη του κλάδου.
«Ο πόνος του αποχαιρετισμού του πρωτεργάτη είναι μεγάλος όσο και το αποτύπωμα που άφησε στην ζωή του. Δεν θα το ξεχάσουμε όσοι τον γνωρίσαμε. Η προσφορά του στην ναυτιλία ήταν σημαντική διότι μέσω αυτού τονώθηκε η πίστη των ξένων τραπεζών στην Ελληνική Ναυτιλία και τον Έλληνα Εφοπλιστή», αναφέρει ο Γενικός Γραμματέας κ. Γιώργος Ξηραδάκης, ενώ ο Πρόεδρος, κ. Νικόλαος Βουγιούκας, εκφράζει την λύπη του για την απώλεια εξαίροντας την προσωπικότητά του και την προσφορά του στην Τραπεζική αγορά της χώρας.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης ομόφωνα αποφάσισε να προσφέρει στην μνήμη του χρηματικό ποσό στο Κέντρο Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες Δήμου Αχαρνών «Η ΑΡΩΓΗ» σύμφωνα με την επιθυμία της οικογένειας.
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 51 ετών η Μαρία Σαράφη
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 51 ετών μετά από σύντομη μάχη με τον καρκίνο η Μαρία Σαράφη.
Τη Μαρία Σαράφη, που ανήκε στο τμήμα των οικονομικών υπηρεσιών και εμπορικής εκμετάλλευσης της ΕΡΤ, χαρακτήριζε ο δυναμισμός, η ευθύτητα του χαρακτήρα της, το χιούμορ και η άψογη επαγγελματική της συμπεριφορά.
Θερμά συλλυπητήρια εκφράζουν στους οικείους της η διοίκηση και οι συνάδελφοι της ΕΡΤ3.
Έφυγε από τη ζωή ο Παντελής Παντελιάδης της Metro
Έφυγε από τη ζωή ο Παντελής Παντελιάδης, ο ιδρυτής της ΟΠΤΙΜΑ και της METRO.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του ομίλου: «Με πάνω από μισό αιώνα παρουσίας στο λιανεμπόριο της χώρας, ο Παντελής Παντελιάδης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ιερισσό της Χαλκιδικής. Παιδί μίας φτωχής και πολύτεκνης οικογένειας, δούλευε πάντα σκληρά πρεσβεύοντας ότι «όλα γίνονται με αγάπη και πολλή δουλειά».
Φοίτησε στο Γυμνάσιο της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής της Θεσσαλονίκης και σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στη Βιέννη και στο Αμβούργο μαζί με τη σύντροφο της ζωής του Ουρανία με την οποία δημιούργησαν μαζί το 1974 την ΟΠΤΙΜΑ και το 1976 τη METRO εισάγοντας ουσιαστικά για πρώτη φορά το θεσμό των Cash & Carry στην Ελλάδα.
Η επιχειρηματική του πορεία, τα επιτεύγματά του, αλλά και κυρίως το όραμα και οι αδιαπραγμάτευτες αξίες που πρέσβευε σε όλη τη ζωή του θα συνεχίσουν να μας εμπνέουν και να αποτελούν σημείο αναφοράς για όλους εμάς που τον τιμούμε σήμερα και εργαζόμαστε στην εταιρεία που εκείνος δημιούργησε!
Η εξόδιος ακολουθία θα πραγματοποιηθεί σε πολύ στενό οικογενειακό κύκλο. Αντί στεφάνων η οικογένεια παρακαλεί όποιος επιθυμεί να συνεισφέρει στη μνήμη του στο έργο ανασχεδιασμού της Βιβλιοθήκης του Δημοτικού Σχολείου Ιερισσού Χαλκιδικής.
Θα τον θυμόμαστε πάντα όλοι μας με αγάπη, σεβασμό και βαθιά ευγνωμοσύνη».
Έφυγε από τη ζωή στα 68 της η τραγουδίστρια Χριστιάνα
Εφυγε από τη ζωή σε ηλικία 68 ετών το απόγευμα της Κυριακής (28.11.2021) η γνωστή τραγουδίστρια Χριστιάνα, νικημένη από τον καρκίνο, αλλά και το Αλτσχάιμερ.
Η Χριστιάνα είχε γεννηθεί το 1953 και άφησε εποχή με την καταπληκτική φωνή της και το ερμηνευτικό της στυλ τις δεκαετίες ’70 και ’80.
Στη δισκογραφία της περιλαμβάνονται μεγάλες επιτυχίες όπως τα τραγούδια «Τα Κύθηρα ποτέ δεν θα τα βρούμε», «Τα μάτια σου», «Τι να μας κάνει η νύχτα», «Σαριμπιντάμ», «Η νύχτα θέλει», «Εβγα, τελάλη μου», «Χόρεψε με ένα ταγκό», «Μίλα μου» (με τον Δάκη) και βέβαια το περίφημο «Τελειώσαμε λοιπόν».
Εθνικό πένθος για τον μεγάλο δημιουργό Μίκη Θεοδωράκη
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 96 ετών ο Μίκης Θεοδωράκης, μία από τις σημαντικότερες και πιο πολυσυζητημένες προσωπικότητες της νεότερης Ελλάδας.
Συνθέτης, στιχουργός, ποιητής, πεζογράφος, πολιτικός, ακτιβιστής και αγέραστος αγωνιστής της ζωής και της δημοκρατίας, ο Μίκης συμπυκνώνει την ιστορία της Ελλάδας από την Κατοχή έως σήμερα.
Ως πολιτικός υπήρξε υπουργός και τέσσερις φορές εκλεγμένος βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου με το ΚΚΕ και τη ΝΔ, ενώ παράλληλα ήταν ακτιβιστής τιμημένος με το Βραβείο Ειρήνης Λένιν το 1983.
Είχε ασχοληθεί με όλα τα είδη της μουσικής, ενώ έχει συνθέσει τον ίσως πιο αναγνωρίσιμο ελληνικό ρυθμό διεθνώς, το συρτάκι «Ζορμπάς» (1964), βασισμένο σε παραδοσιακή κρητική μουσική. Επίσης είχε ασχοληθεί με την κλασική μουσική γράφοντας συμφωνίες, ορατόρια, μπαλέτα, όπερες και μουσική δωματίου.
Συνθέσεις του έχουν ερμηνευτεί από καλλιτέχνες παγκοσμίου φήμης, όπως οι Beatles, η Σίρλεϊ Μπάσεϊ, η Τζόαν Μπαέζ και η Εντίθ Πιάφ, ενώ έχει γράψει μουσική για γνωστές ταινίες όπως οι: «Φαίδρα» (1962), «Αλέξης Ζορμπάς» (1964), «Ζ» (1969) και «Σέρπικο» (1973). Το 1970, για τη μουσική στη ταινία «Ζ» τού απονεμήθηκε το βραβείο BAFTA για πρωτότυπη μουσική, ενώ ήταν υποψήφιος στην ίδια κατηγορία του 1974, για την ταινία «State of Siege» και το 1975 για την ταινία «Serpico». Επίσης ήταν υποψήφιος για Γκράμι το 1966 και το 1975 για το μουσικό θέμα των ταινιών «Ζορμπάς» και «Serpico» αντίστοιχα.
Το πιο σημαντικό του έργο θεωρείται η μελοποιημένη ποίηση με στίχους από ποιήματα βραβευμένων ποιητών ελληνικής και ξένης καταγωγής, όπως οι Γιάννης Ρίτσος (Βραβείο Ειρήνης Λένιν 1976), Γιώργος Σεφέρης (Νόμπελ 1963), Πάμπλο Νερούδα (Νόμπελ 1971), Οδυσσέας Ελύτης (Νόμπελ 1979), ενώ το 2000 προτάθηκε για Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.
Το 1953 νυμφεύθηκε τη γιατρό Μυρτώ Αλτίνογλου (το ζευγάρι απέκτησε δύο παιδιά, τον Γιώργο και τη Μαργαρίτα).
Η κόρη του Μαργαρίτα, λίγες ώρες πριν ο σπουδαίος μουσικοσυνθέτης αφήσει την τελευταία του πνοή προχώρησε σε μια πολύ συγκινητική ανάρτηση στον λογαριασμό της στο facebook. Συγκεκριμένα δημοσίευσε το έργο «Ο χρόνος παραμορφώθηκε» σε μουσική του ίδιου του καλλιτέχνη γράφοντας: «για τον μπαμπά μας».
Η καλλιτεχνική διαδρομή του κορυφαίου συνθέτη
Ο Μιχαήλ (Μίκης) Θεοδωράκης γεννήθηκε στη Χίο στις 29 Ιουλίου 1925, από πατέρα Κρητικό και μητέρα Μικρασιάτισσα. Λόγω της επαγγελματικής ιδιότητας του πατέρα του (ανώτερος δημόσιος υπάλληλος) πέρασε τα παιδικά του χρόνια μετακινούμενος σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας: Μυτιλήνη (1925-1928), Σύρο και Αθήνα (1929), Ιωάννινα (1930-1932) Αργοστόλι (1933-1936), Πάτρα (1937-1938), Πύργο (1938-1939) και Τρίπολη (1939-1943).
Οι πρώτες συνθέσεις και τα πρώτα ποιήματα
Πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είχε ανακαλύψει την αγάπη του για τη μουσική κι έγραψε τις πρώτες του συνθέσεις, ενώ το 1942 εξέδωσε τα πρώτα του ποιήματα, με το ψευδώνυμο «Ντίνος Μάης».
Στην Τρίπολη, μόλις 17 ετών, έδωσε την πρώτη του συναυλία παρουσιάζοντας το έργο του «Κασσιανή» και πήρε μέρος στην αντίσταση κατά των κατακτητών. Στη μεγάλη διαδήλωση της 25ης Μαρτίου 1943 συνελήφθη για πρώτη φορά από τους Ιταλούς και βασανίστηκε. Διέφυγε στην Αθήνα, όπου οργανώθηκε στον ΕΛΑΣ και εκτελούσε χρέη διαφωτιστή στον Πέμπτο Τομέα της ΕΠΟΝ, ενώ αγωνιζόταν και σαν διμοιρίτης της Μεταξωτής Διμοιρίας του 1ου τάγματος της Νέας Σμύρνης κατά τα Δεκεμβριανά. Συγχρόνως σπούδαζε στο Ωδείο Αθηνών με καθηγητή τον Φιλοκτήτη Οικονομίδη.
Εμφύλιος Πόλεμος
Μετά τα Δεκεμβριανά, καταδιώχθηκε από τις αστυνομικές αρχές. Για ένα διάστημα ζούσε παράνομα στην Αθήνα. Συνελήφθη στις μαζικές συλλήψεις στις 9-10 Ιουλίου 1947 και κατόπιν στάλθηκε εξόριστος με σχετική ελευθερία κινήσεων στην Ικαρία, όπου ήταν ο κομματικός υπεύθυνος του χωριού εξορίας, από όπου θα προσπαθούσε ανεπιτυχώς να αποδράσει με τους άλλους εξόριστους υπό τον Βασίλη Ζάννο. Με τη γενικευμένη αμνηστία που έδωσε η κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη περνάει στην παρανομία στην προσπάθεια συμμετοχής σε ένοπλες ομάδες του Δημοκρατικού Στρατού Αθηνών και βρέθηκε στην ομάδα του Παύλου Παπαμερκουρίου. Συνελήφθη ξανά στο σπίτι του πατέρα του, όπου βρήκε καταφύγιο όντας άρρωστος από πλευρίτιδα, αλλά στη συνέχεια στάλθηκε ξανά εξόριστος στην Ικαρία, αυτή τη φορά σε συνθήκες πειθαρχηµένης διαβίωσης για λίγους μήνες, όπου έγραψε το έργο «Ελεγείο και θρήνος στον Βασίλη Ζάννο» στη μνήμη του Βασίλη Ζάννου, που εκτελέστηκε το 1948. Έπειτα μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο της Μακρονήσου, όπου βασανίστηκε μέχρι παράλυσης.
Σύμφωνα με πηγές, μετά από παρέμβαση του πατέρα και του θείου του, ανώτερων κρατικών υπαλλήλων, απολύθηκε ως ανάπηρος.
Σπουδές στο Παρίσι
Στα τέλη του 1949 στάλθηκε στα Χανιά, όπου και ανάρρωσε. Το 1950 όμως επέστρεψε στην Αθήνα, από όπου αποφοίτησε από το Ωδείο με δίπλωμα στην αρμονία. Στη συνέχεια υπηρέτησε το υπόλοιπο της θητείας σε Αλεξανδρούπολη, Αθήνα και Χανιά. Το 1950 αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει λόγω των συνεχών προκλήσεων που αντιμετώπιζε, όμως γλίτωσε τον κίνδυνο και το 1951 απολύθηκε οριστικά από τον στρατό. Το 1954 μετανάστευσε με κρατική υποτροφία στο Παρίσι, όπου γράφτηκε στο Conservatoire και σπούδασε με τον Ολιβιέ Μεσιάν, για σύντομο χρονικό διάστημα, Μουσική Ανάλυση, καθώς επίσης και Διεύθυνση Ορχήστρας με τον Εζέν Μπιγκό. Συνέθεσε μουσική για το μπαλέτο της Λουντμίλα Τσέρινα, το Κόβεντ Γκάρντεν, το Μπαλέτο της Στουτγκάρδης και επίσης για τον κινηματογράφο. Το 1957 του απονεμήθηκε το πρώτο βραβείο του Φεστιβάλ της Μόσχας από τον Σοστακόβιτς για το έργο του Suite No 1 για πιάνο και ορχήστρα. Συγχρόνως συνέθεσε πολλά έργα συμφωνικής μουσικής και μουσικής δωματίου.
Επιστροφή στην Ελλάδα
Το 1960 επέστρεψε στην Ελλάδα, ενώ τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά ο «Επιτάφιος», που άνοιξε έναν καινούριο δρόμο για το ελληνικό τραγούδι, όχι μόνο γιατί σηματοδοτούσε μία ουσιαστική αλλαγή στη μουσική φόρμα, αλλά γιατί πάντρευε τη σύγχρονη λαϊκή μουσική με τη σύγχρονη ελληνική ποίηση και το ευρωπαϊκό έντεχνο στοιχείο με το ελληνικό λαϊκό στοιχείο. Η πρώτη εκδοχή του «Επιτάφιου» του Γιάννη Ρίτσου (γράφτηκε το 1958) ηχογραφήθηκε από τη Νάνα Μούσχουρη σε ενορχήστρωση και διεύθυνση ορχήστρας Μάνου Χατζιδάκι.
Την ίδια χρονιά ο Μίκης Θεοδωράκης άρχισε και, σχεδόν, ολοκλήρωσε το «Άξιον Εστί» του Οδυσσέα Ελύτη.
«Εντούτοις δεν βιάστηκα να το παρουσιάσω, όπως λέει και ο ίδιος στο βιβλίο του “Μουσική για τις μάζες”, γιατί διαισθανόμουν ότι το ελληνικό κοινό δεν ήταν ακόμη ώριμο για να το δεχτεί. Η πρώτη εκτέλεσή του έγινε στα τέλη του 1964» ανέφερε ο ίδιος. Το 1960, επίσης, ο Μίκης Θεοδωράκης έγραψε τη μουσική για τα «Επιφάνεια», σε ποίηση Γιώργου Σεφέρη, και συνέθεσε δεκάδες κύκλους τραγουδιών που βρήκαν βαθύτατη απήχηση στην Ελλάδα. Ίδρυσε τη Μικρή Συμφωνική Ορχήστρα Αθηνών και έδωσε πολλές συναυλίες στη χώρα προσπαθώντας να εξοικειώσει τον κόσμο με τη συμφωνική μουσική.
Το 1963, μετά τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, ιδρύθηκε η «Νεολαία Λαμπράκη», της οποίας εκλέχθηκε πρόεδρος. Την ίδια εποχή εκλέχθηκε βουλευτής της ΕΔΑ και το 1964 απέκτησε διεθνή αναγνώριση με τη σύνθεση της μουσικής για την ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη «Αλέξης Ζορμπάς» (Zorba the Greek).
Τα χρόνια της Δικτατορίας
Την 21η Απριλίου του 1967 πέρασε στην παρανομία και απηύθυνε την πρώτη έκκληση για αντίσταση κατά της Δικτατορίας στις 23 Απριλίου. Τον Μάιο του 1967 ίδρυσε μαζί με άλλους την πρώτη αντιστασιακή οργάνωση κατά της Δικτατορίας, το ΠΑΜ, και εκλέχθηκε πρόεδρός του.
Συνελήφθη τον Αύγουστο του 1967. Ακολούθησαν η φυλάκισή του στην οδό Μπουμπουλίνας, η απομόνωση, οι φυλακές Αβέρωφ, η μεγάλη απεργία πείνας, το νοσοκομείο, η αποφυλάκιση και ο κατ’ οίκον περιορισμός, η εκτόπιση με την οικογένειά του στη Ζάτουνα Αρκαδίας και τέλος το στρατόπεδο Ωρωπού. Πολλά από τα καινούρια έργα του κατάφερε με διάφορους τρόπους να τα μεταβιβάσει στο εξωτερικό, όπου τα τραγουδούσαν η Μαρία Φαραντούρη και η Μελίνα Μερκούρη.
Στον Ωρωπό η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε. Στο εξωτερικό ξεσηκώθηκε θύελλα διαμαρτυριών. Προσωπικότητες, όπως οι Ντμίτρι Σοστακόβιτς, Άρθουρ Μίλερ, Λόρενς Ολίβιε, Ιβ Μοντάν και άλλοι, δημιουργήθηκαν επιτροπές για την απελευθέρωσή του. Τελικά, υπό την πίεση αυτή αποφυλακίζεται και ταξιδεύει στο Παρίσι τον Απρίλιο του 1970. Στο εξωτερικό απηύθυνε νέο κάλεσμα για την πτώση της Δικτατορίας και την επαναφορά της Δημοκρατίας στην Ελλάδα.
Το 1972 επισκέφτηκε το Ισραήλ δίνοντας συναυλίες και συναντήθηκε με τον Γιασέρ Αραφάτ, στον οποίο επέδωσε το μήνυμα της ισραηλινής κυβέρνησης και προσπάθησε να τον πείσει να αρχίσει συζητήσεις με την άλλη πλευρά.
Μεταπολίτευση
Το 1974 με την πτώση της Δικτατορίας γύρισε στην Ελλάδα. Έδωσε πολλές συναυλίες τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό μαζί με τη Μαρία Φαραντούρη.
Παράλληλα συμμετείχε στα κοινά είτε ως απλός πολίτης, είτε ως βουλευτής (τις περιόδους 1981-86 και 1989-92) είτε ως υπουργός Επικρατείας (1990-92), θέσεις από τις οποίες τελικά παραιτήθηκε.
Το 1976 ίδρυσε το Κίνημα «Πολιτισμός της Ειρήνης» και έδωσε διαλέξεις και συναυλίες σε όλη την Ελλάδα. Το 1983 του απονεμήθηκε το Βραβείο Λένιν για την Ειρήνη.
Το 1986 έγινε πραγματικότητα η δημιουργία επιτροπών ελληνοτουρκικής φιλίας στην Ελλάδα με πρόεδρο τον ίδιο και στην Τουρκία με τη συμμετοχή γνωστών πνευματικών ανθρώπων όπως ο Αζίζ Νεσίν, ο Γιασάρ Κεμάλ και ο Ζουλφί Λιβανελί. Ο Θεοδωράκης έδωσε πολλές συναυλίες στην Τουρκία, που τις παρακολούθησαν κυρίως νέοι με συνθήματα υπέρ της φιλίας μεταξύ των δύο λαών. Αργότερα έπαιξε και πάλι τον ρόλο του άτυπου πρεσβευτή ειρήνης, μεταφέροντας μηνύματα των Ελλήνων πρωθυπουργών, του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, προς την τουρκική κυβέρνηση. Επίσης το 1986, μετά την καταστροφή στο Τσερνομπίλ, πραγματοποίησε μεγάλη περιοδεία με συναυλίες σ’ όλη την Ευρώπη κατά της ατομικής ενέργειας. Το 1988 διοργανώθηκαν στην τότε Δυτική Γερμανία με δική του πρωτοβουλία δύο συνέδρια για την ειρήνη, στο Τίμπιγκεν και την Κολωνία. Συμμετέχουν πολιτικοί όπως ο Όσκαρ Λαφοντέν και ο Γιοχάνες Ράου, φιλόσοφοι όπως ο Φρίντριχ Ντίρενματ, συγγραφείς, πολιτειολόγοι και καλλιτέχνες. Εκεί είχε την ευκαιρία να αναπτύξει τη θεωρία του για τον ελεύθερο χρόνο και τη σημασία του στη διαμόρφωση ελεύθερων ανθρώπων.
Το 1990 έδωσε 36 συναυλίες σε όλη την Ευρώπη υπό την αιγίδα της Διεθνούς Αμνηστίας. Συνέχισε δίνοντας συναυλίες για την ηλιακή ενέργεια (υπό την αιγίδα της Εurosolar), κατά του αναλφαβητισμού, κατά των ναρκωτικών κ.λπ.
Παράλληλα αγωνίστηκε και για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε άλλες χώρες και κυρίως στις γειτονικές Αλβανία (που την επισκέφτηκε και ως υπουργός για τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας) και Τουρκία. Ως πρόεδρος Διεθνούς Επιτροπής στο Παρίσι κατέβαλε προσπάθειες για την απελευθέρωση των Τούρκων ηγετών της αντιπολίτευσης Κουτλού και Σαργκίν, κάτι που τελικά επιτεύχθηκε. Πρότεινε τη διοργάνωση Πανευρωπαϊκού Συνεδρίου Ειρήνης στους Δελφούς και υπέβαλε στην κυβέρνηση σχέδιο για μια «Ολυμπιάδα του Πνεύματος». Ίδρυσε επιτροπή συμπαράστασης και βοήθειας προς τον κουρδικό λαό.
Το 1993 ανέλαβε Γενικός Διευθυντής Μουσικών Συνόλων της ΕΡΤ, όμως παραιτήθηκε τον επόμενο χρόνο. Το 1994 έλαβε τιμητικό διδακτορικό τίτλο από το Πανεπιστήμιο του Κεμπέκ.
Το 1994 γιορτάστηκε πανηγυρικά στο Όσλο η υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων παρουσία των Πέρες και Αραφάτ με την παρουσίαση του Μαουτχάουζεν με ερμηνεία από τη Μαρία Φαραντούρη -που στο μεταξύ είχε γίνει εθνικό τραγούδι του Ισραήλ- και του Ύμνου για την Παλαιστίνη που έγραψε ο Θεοδωράκης, ως αναγνώριση και της δικής του συμβολής στην υπόθεση της ειρήνης στην περιοχή αυτή. Επισκέφτηκε επίσης την Αλγερία, την Αίγυπτο, την Τύνιδα, τον Λίβανο.
Τα επόμενα χρόνια παρουσιάζονται οι όπερές του «Ηλέκτρα» (1995) και «Αντιγόνη» (1999), ενώ παράλληλα ανέπτυξε μεγάλη δραστηριότητα στο εξωτερικό και πήρε δυναμικά θέση σε όλα τα σημαντικά γεγονότα της εποχής (ελληνοτουρκική φιλία, σεισμοί, βομβαρδισμοί στην Γιουγκοσλαβία, Υπόθεση Οτσαλάν, πόλεμος στο Αφγανιστάν, πόλεμος στο Ιράκ κ.λπ.). Το 2002 παρουσιάστηκε η όπερά του «Λυσιστράτη», ένας αληθινός ύμνος στην Ειρήνη.
Πολιτική δραστηριότητα
Ο Μίκης Θεοδωράκης το 1974 κατέβηκε υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο της Ενωμένης Αριστεράς στην Βʹ Πειραιά, όμως δεν κατάφερε να εκλεγεί. Έλαβε 6.345 σταυρούς προτίμησης και κατέλαβε την τρίτη θέση ανάμεσα σε 8 υποψηφίους. Ο συνδυασμός κατέκτησε μία έδρα.
Το 1978, μετά από πρόταση που δέχτηκε, αποφάσισε να κατέβει υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων, υποστηριζόμενος από το ΚΚΕ. Ο συνδυασμός του έλαβε 59.428 ψήφους (ποσοστό 16,32%) καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση, πίσω από τους συνδυασμούς των Γιώργου Πλυτά και Δημήτρη Μπέη.
Το 1981 κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια της Βʹ Πειραιά με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ, λαμβάνοντας 13.785 σταυρούς προτίμησης, πρώτη θέση ανάμεσα σε 10 υποψήφιους (μοναδική έδρα για το κόμμα στη συγκεκριμένη περιφέρεια). Επανεξελέγη το 1985, αυτή τη φορά τοποθετημένος στην πρώτη θέση του ΚΚΕ στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας.
Το 1990, με τη διάσπαση του ΚΚΕ και λόγω της διαφωνίας που είχε με αυτή την κατάσταση, αποφάσισε να κατέλθει ως ανεξάρτητος συνεργαζόμενος με τη Νέα Δημοκρατία. Εξελέγη τοποθετημένος στην τρίτη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας του κόμματος και διετέλεσε υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου και Επικρατείας για περίπου 2,5 χρόνια.
Την 1η Δεκεμβρίου 2010 ο Μίκης Θεοδωράκης ανακοίνωσε την ίδρυση Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών με την ονομασία «Σπίθα». Τον Σεπτέμβριο του 2013 αποφάσισε με επιστολή του να αποστρατευτεί από τη «Σπίθα».
Το 2015, κατά την εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση αρχικά διάκειται ευνοϊκά προς αυτή, αλλά στη συνέχεια της άσκησε έντονη κριτική. Στο Δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 τάχθηκε υπέρ του «Όχι».
Ο Γιάννης Ρίτσος έχει γράψει για τον φίλο, συναγωνιστή και συνεργάτη του:
«Μίκης Θεοδωράκης: ο πολυτάλαντος, ο πολυδιάστατος, ο πολυσύνθετος, ο πολυδύναμος. Όλα σ’ αυτόν είναι μεγάλα: ανάστημα, χέρια, πόδια, φωνή, γέλιο, κίνηση – όλα στον υπερθετικό βαθμό.
»Είναι απ’ αυτούς που όταν χορεύουν στην πλατεία μέσα στα σπίτια τρέμουν τα ταβάνια και κουδουνίζουνε τα γυαλικά στα ράφια.
»Ρωμιός. Γνήσιος Ρωμιός. Κι έχει πάντα κρεμασμένο στον κόρφο του σε χοντρό, λαϊκό, τσαγκαράδικο σπάγκο (κι όχι σε χρυσή αλυσιδίτσα) γκόλφι του την Ελλάδα. Κι η Ελλάδα αναγνωρίζει στο έργο του το πρόσωπό της.
[…]
»Μα τι να πει κανείς για το Μίκη; Τι να πρωτοπεί; Ένα ακατάπαυστο μονάχα χειροκρότημα κι ένα μεγάλο “Γεια σου Μίκη”».
Στην εξηντάχρονη καριέρα του, ο Μίκης Θεοδωράκης έχει γράψει πάνω από 1.000 τραγούδια, πολλά συμφωνικά έργα, καντάτες και ορατόρια, μουσική για δεκάδες θεατρικά έργα και τραγωδίες, όπερες και μουσική για τον κινηματογράφο.
Μουσικό έργο
Στις συνθέσεις που έχει ολοκληρώσει περιλαμβάνονται έργα όπερας, συμφωνική μουσική, μουσική δωματίου, ορατόρια, μπαλέτα, χορωδιακή, εκκλησιαστική μουσική, μουσική αρχαίου δράματος, θεάτρου, κινηματογράφου, έντεχνου, λαϊκού τραγουδιού, λαϊκά ορατόρια και μετασυμφωνικά έργα.
Κυριότερα έργα
Κύκλοι τραγουδιών: Τα σκατά, Επιτάφιος, Επιφάνεια, Πολιτεία Α΄, Β΄, Γ΄ και Δ΄, Λιποτάκτες, Μικρές Κυκλάδες, Χρυσοπράσινο Φύλλο, Η Μπαλάντα του Μαουτχάουζεν + Κύκλος Φαραντούρη, Ρωμιοσύνη, Romancero Gitano, Θαλασσινά φεγγάρια, Ο ήλιος και ο χρόνος, Δώδεκα λαϊκά, Νύχτα θανάτου, Αρκαδίες, Τα τραγούδια του Αγώνα, Τα τραγούδια του Ανδρέα, Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της Πικρής Πατρίδας, Μπαλάντες (σε ποίηση Μανώλη Αναγνωστάκη), Στην Ανατολή, Τα λυρικά (σε ποίηση Τάσου Λειβαδίτη), Χαιρετισμοί, Επιβάτης, Ραντάρ, Διόνυσος, Φαίδρα, Καρυωτάκης, Τα πρόσωπα του ήλιου, Μνήμη της πέτρας, Ως αρχαίος άνεμος, Μήπως ζούμε σ’ άλλη χώρα;, Μια θάλασσα γεμάτη μουσική, Η Βεατρίκη στην οδό Μηδέν, Ασίκικο Πουλάκη, Λυρικώτερα, Λυρικώτατα, Σερενάτες, Τα Πικροσάββατα.
Μουσική για θέατρο: Όμορφη πόλη, Το τραγούδι του νεκρού αδελφού, Μαγική πόλη, Ένας όμηρος, Εχθρός Λαός, Προδομένος Λαός, Καποδίστριας, Χριστόφορος Κολόμβος, Περικλής, Αυτό το δέντρο δεν το λέγανε υπομονή, Το θεριό του Ταύρου, Μάκβεθ.
Μουσική για αρχαίο δράμα: Ορέστεια (Αγαμέμνων, Χοηφόροι, Ευμενίδες), Αντιγόνη, Ιππής, Λυσιστράτη, Προμηθεύς Δεσμώτης, Οιδίπους Τύραννος, Εκάβη, Ικέτιδες, Τρωάδες, Φοίνισσες, Αίας, Μήδεια.
Μουσική για κινηματογράφο: Συνοικία το όνειρο, Ζορμπάς, Ζ, Σέρπικο, Ιφιγένεια, Ηλέκτρα, Το μπλόκο, Όταν τα ψάρια βγήκαν στη στεριά, Σουτιέσκα (Τίτο), Μπιριμπί, Φαίδρα, Κατάσταση πολιορκίας, Actas de Marusia.Ορατόρια: Άξιον εστί, Μαργαρίτα, Επιφάνεια Αβέρωφ, Κατάσταση πολιορκίας, Πνευματικό εμβατήριο, Requiem, Canto General, Θεία Λειτουργία, Λειτουργία για τα παιδιά που σκοτώνονται στον πόλεμο.
Συμφωνικά έργα και Μουσική Δωματίου: 1η, 2η, 3η 4η, 7η Συμφωνία, Κατά Σαδδουκαίων, Canto Olympico, Τρίο, Σεξτέτο, Το Πανηγύρι της Αση-Γωνιάς, Ελληνική Αποκριά, Κύκλος, Σονατίνα για πιάνο, Σουίτα αρ. 1, 2 και 3, Σονατίνα αρ. 1 και αρ. 2 για βιολί και πιάνο, Οιδίπους Τύραννος, Κοντσέρτο για πιάνο, Ραψωδία για τσέλο και ορχήστρα, Sinfonietta, Adagio.
Μπαλέτα: Οι Εραστές του Τερουέλ, Αντιγόνη, Ζορμπάς. άξιον εστί.canto general.
Όπερες: Καρυωτάκης (Οι μεταμορφώσεις του Διονύσου), Μήδεια, Ηλέκτρα, Αντιγόνη, Λυσιστράτη.
Εργογραφία (βιβλία)
Ο Μίκης Θεοδωράκης έχει γράψει πολλά βιβλία, αρκετά από αυτά έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες.Μεταξύ άλλων, το δημοσιευμένο έργο του περιλαμβάνει:
Για την ελληνική μουσική, Καστανιώτης, 1986.Ανατομία της μουσικής, Αλφειός, 1990.Οι Δρόμοι του Αρχάγγελου. Αυτοβιογραφία (5 τόμ.), Κέδρος, 1990-1996· (Α΄+Β΄), Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2009.Πού να βρω την ψυχή μου (τόμ. Α΄-Γ΄), Λιβάνης – Νέα Σύνορα, 2002-2003· (Α΄+Β΄), IANOS, 2016-2017.Το μανιφέστο των Λαμπράκηδων. Ποιοί είμαστε – Τί θέλουμε – Γιατί μας πολεμάνε, ΅Ελληνικά Γράμματα, 2003.Περί τέχνης, Παπαζήσης, 2003.Μάνου Χατζιδάκι εγκώμιον, IANOS, 2004.Ο συμφωνικός Θεοδωράκης. Από την Κασσιανή ως τη Λυσιστράτη, Πατάκης, 2008.Ελληνικότητα και διανόηση (συγγραφή με τον Γιώργο Κοντογιώργη), IANOS, 2007,Σπίθα. Για μια Ελλάδα ανεξάρτητη και δυνατή, IANOS, 2011.Μίκης Θεοδωράκης: Η ζωή μου (συνομιλίες με τον Γ. Αρχιμανδρίτη), Πατάκης, 2011.Διάλογοι στο λυκόφως. 90 συνεντεύξεις, IANOS, 2016.Πού να βρω την ψυχή μου… Α’ Τόμος – Μουσική, IANOS, 2016.Μονόλογοι στο λυκαυγές, IANOS, 2017.Πού να βρω την ψυχή μου… Β’ Τόμος – Τέχνη & Πολιτισμός, IANOS, 2017.Πού να βρω την ψυχή μου… Γ’ Τόμος – Ιδέες, IANOS, 2018.Να μαγευτώ και να μεθύσω, IANOS, 2019.Μια πρόταση του Μίκη Θεοδωράκη για την δημιουργική εργασία και τον ελεύθερο χρόνο. Αντιμανιφέστο, IANOS, 2020.
Έφυγε από την ζωή ο Ανέστης Βλάχος
Έφυγε από την ζωή σε ηλικία 87 ετών ο μεγάλος και πολύ αγαπητός ηθοποιός Ανέστης Βλάχος, ο οποίος νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός, όπου είχε εισαχθεί λόγω ουρολοίμωξης με πολύ έντονο πυρετό.
Τη θλιβερή είδηση έκανε γνωστή ο γιος του ηθοποιού, Ηρακλής, με ανάρτησή του στο Facebook, στην οποία έγραψε: «Να την προσέχεις την μαμά σε παρακαλώ εκεί που πας Πατέρα, βρες και την Σοφία μας και να με περιμένετε, σας αγαπώ όλους τόσο πολύ… Αντίο μπαμπά… Καλό ταξίδι».Η οικογένεια του μεγάλου ηθοποιού πριν από λίγες ημέρες είχε κάνει μία ανάρτηση σχετικά με την κατάσταση της υγείας του. Όπως περιέγραφαν, ο Ανέστης Βλάχος είχε καρδιακή ανεπάρκεια, με αποτέλεσμα να μην αιματώνονται σωστά και τα υπόλοιπα όργανα του σώματός του και τελικά ο οργανισμός του να εξασθενήσει εντελώς.
Έφυγε από τη ζωή η σκηνογράφος Έλλη Παπαγεωργακοπούλου
Έφυγε από τη ζωή η γνωστή σκηνογράφος και ενδυματολόγος Έλλη Παπαγεωργακοπούλου, με πολλές σημαντικές δουλειές στο θέατρο, αλλά και στον κινηματογράφο.
Η Έλλη Παπαγεωργακοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1966. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Θεσσαλονίκης και στην Ανωτάτη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Μαθήτευσε δίπλα στον Διονύση Φωτόπουλο.
Από το 1996 έχει σχεδιάσει σκηνικά και κοστούμια σε περισσότερες από εξήντα θεατρικές παραστάσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό (Λονδίνο, Ιταλία κ.α.). Είχε συνεργαστεί με σημαντικούς σκηνοθέτες για παραγωγές που παρουσιάστηκαν στο Θέατρο Αμόρε, το Εθνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (Γκόλφω, Ο βυσσινόκηπος, Μόλις χώρισα κ.ά.), το Θέατρο Πόρτα, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Φεστιβάλ Αθηνών και σε διάφορα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.
Σχεδίασε τα κοστούμια για την Τελετή Λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας (2004) και για τον 51ο Διαγωνισμό της Γιουροβίζιον (2006) ενώ εργάστηκε και για την ταινία «Κυνόδοντας» (2009) του Γιώργου Λάνθιμου, που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Καννών και προβλήθηκε διεθνώς.
Με την Εθνική Λυρική Σκηνή συνεργάστηκε άπαξ, κατά την καλλιτεχνική περίοδο 2006-07, σχεδιάζοντας σκηνικά και κουστούμια για την τριπλή παραγωγή μπαλέτου «Η μοναχική» (ΜακΜίλλαν/’Αρνολντ), «Πρελούδιο στο απομεσήμερο ενός φαύνου» [Prélude à l’après-midi d’un faune] (Μανταφούνης/Ντεμπυσσύ), «Οι Συλφίδες» [Les Sylphides] (Ρήγος/Αντάμ).
Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ
Πέθανε ο εφοπλιστής Ιάκωβος Τσούνης που είχε δωρίσει την περιουσία του στις Ένοπλες Δυνάμεις
Έφυγε από τη ζωή σήμερα το μεσημέρι ο εφοπλιστής Ιάκωβος Τσούνης, που προσφάτως είχε δωρίσει όλη του την περιουσία στις Ένοπλες Δυνάμεις. Ο εφοπλιστής πέθανε στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών (ΓΣΝΑ) όπου νοσηλευόταν.
Ο Ιάκωβος Τσούνης προχώρησε σε μια απίστευτη κίνηση χαρίζοντας την περιουσία του στις «Άγιες», όπως τις αποκάλεσε, ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Συγκεκριμένα άφησε 23 εκατ. ευρώ για την άμυνα και 60 αποβατικά σκάφη (αμφίβιων επιχειρήσεων).
Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Κωνσταντίνος Φλώρος, έγραψε στο twitter για τον θάνατο του Ιάκωβου Τσούνη: «Ο νεότερος βετεράνος του Β’ΠΠ, Εθν. Ευεργέτης Υπτγος ε.τ. Ιάκωβος Τσούνης εξέπνευσε σήμερα. Υπήρξε αφοσιωμένος ευπατρίδης, υποστηρικτής των ΕΔ και άξιο Τέκνο της Πατρίδος. Θα λείψει σε όλους μας! Συλλυπούμαι βαθύτατα την οικογένειά του για την απώλεια αυτού του Μοναδικού Έλληνος!».
«Η Ελλάδα αποχαιρετά, σήμερα, ένα άξιο τέκνο της. Και όλοι σκύβουμε με σεβασμό στη μνήμη του αληθινού ευπατρίδη Ιάκωβου Τσούνη», αναφέρει σε δήλωσή του ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.
Και επισημαίνει: «Του ανθρώπου, που υπηρέτησε τη χώρα από τα 15 του χρόνια, πολεμώντας στον ελληνοϊταλικό πόλεμο. Που στάθηκε δίπλα της, σταθερός και σεμνός ευργέτης, για δεκαετίες ολόκληρες. Και λίγο πριν από τη δύση της μακράς και δημιουργικής ζωής του, δώρισε το σύνολο της περιουσίας του στις Ένοπλες Δυνάμεις. Η πατρίδα θα τον ευγνωμονεί για πάντα. Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του».